Tehlikeli Bölge

YAKARIŞ

2009-03-14T07:54:00.000-07:00

Ah sen, kalbim, acemi sevgimin tek sebebi!

Nerelere götüreyim kırgınlıklarını?

Her yanın hüzün, her yanın hayal kırıklığı…

Deli sevdan dert üstüne dert başına,

Hiç mi korkmuyorsun uçurumun kenarından?

Parça parça aşk kırıntıları,

Yerli yersiz serzenişler…

Değer mi, değer mi bu hırçın dalgalarla boğuşmaya?

Bilmez misin hiç kendini bırakmayı akıntıya?

Ah sen, kalbim, ruhumun tek kilidi!

Nerelerde söndüreyim bu büyük yangınını?

Her günün gecesiz, her yastığında aşkın ıslaklığı…

Leyla Belma GAZİ

UNUTMADIK

2009-01-24T06:32:00.000-08:00

Sesleniş

Dağ gibi karayağız birer delikanlıydık. babamız,

sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi.

Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken

bizler bir mum ışığında bitirdik kitaplarımızı.

Kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini

yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük kavgaya.

Ecelsiz öldürüldük. Dövüldük, vurulduk, asıldık.

Vurulduk ey halkım, unutma bizi...

Yoksulluğun bükemediği bileklerimize çelik kelepçeler

takıldı. İşkence hücrelerinde sabahladık kaç kez.

İsteseydik, diplomalarımızı, mor binlikler getiren

birer senet gibi kullanırdık. Mimardık, mühendistik,

doktorduk, avukattık. Yazlık kışlık katlarımız,

arabalarımız olurdu. Yüreğimiz, işçiyle birlikte attı.

Yaşamımızın en güzel yıllarını birer taze çiçek gibi

verdik topluma. Bizleri yok etmek istediler hep.

Öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Fidan gibi genç kızlardık. Hayat, şakırdayan bir

şelale gibi akardı gözbebeklerimizden. Yirmi yaşında,

yirmi bir yaşında, yirmi iki yaşında, işkencecilerin

acımasız ellerine terk edildik. Direndik küçücük

yüreğimizle, direndik genç kızlık gururumuzla.

Tükürülesi suratlarına karşı bahar çiçekleri gibi,

taptaze inançlarımızı fırlattık boş birer eldiven

gibi. Utanmadılar insanlıklarından, utanmadılar

erkekliklerinden.

Hücrelere atıldık ey halkım, unutma bizi...

ölümcül hastaydık. Bağırsaklarımız düğümlenmişti.

Hipokrat yemini etmiş doktor kimlikli işkencecilerin

elinde öldürüldük acınmaksızın. Gelinliklerimizin

ütüsü bozulmamıştı daha. Cezaevlerine kilitlenmiş

kocalarımızın taptaze duygularına, birer mezar taşı

gibi savrulduk. Vicdan sustu. Hukuk sustu. İnsanlık

sustu.

Göz göre göre öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Kanserdik. ölüm, her gün bir sinsi yılan gibi

dolaşıyordu derilerimizde. Uydurma davalarla

kapattılar hücrelere. Hastaydık. Yurtdışına gitseydik

kurtulurduk belki. Bir buçuk yaşımızdaki kızlarımızı

öksüz bırakmazdık. Önce, kolumuzu, omuz başından

keserek, yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak

fırlattık attık önlerine. Sonra da, otuz iki yaşında

bırakıp gittik bu dünyayı, ecelsiz.

Öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Giresun’daki yoksul köylüler, sizin için öldük.

Ege’deki tütün işçileri, sizin için öldük. Doğu’daki

topraksız köylüler, sizin için öldük. İstanbul’daki,

Ankara’daki işçiler, sizin için öldük. Adana’da,

paramparça elleriyle ak pamuk toplayan işçiler, sizin

için öldük.

Vurulduk, asıldık, öldürüldük ey halkım, unutma

bizi...

Bağımsızlık, Mustafa Kemal’den armağandı bize.

Emperyalizmin ahtapot kollarına teslim edilen

ülkemizin bağımsızlığı için kan döktük sokaklara.

Mezar taşlarımıza basa basa, devleti yönetenler, gizli

emirlerle başlarımızı ezmek, kanlarımızı emmek

istediler. Amerikan üsleri kaldırılsın, dedik, sokak

ortasında sorgusuz sualsiz vurdular.

Yirmi iki yaşlarındaydık öldürüldüğümüzde ey halkım,

unutma bizi...

Yabancı petrol şirketlerine karşı devletimizi

savunduk; komünist dediler. Ülkemiz bağımsız değil

dedik; kelepçeyle geldiler üstümüze. Kurtuluş

Savaşı’nda emperyalizme karşı dalgalandırdığımız

bayrağımızı daha da dik tutabilmekti bütün çabamız.

Bir kez dinlemediler bizi. Bir kez anlamak

istemediler.

Vurulduk ey halkım, unutma bizi...

Henüz çocukluğumuzu bile yaşamamıştık. Bir kadın eline

değmemişti ellerimiz. Bir sevgiliden mektup bile

almamıştık daha. Bir gece sabaha karşı, pranga

vurulmuş ellerimiz ve ayaklarımızla çıkarıldık idam

sehpalarına. Herkes tanıktır ki korkmadık. İçimiz

titremedi hiç. Mezar toprağı gibi taptaze, mezar taşı

gibi dimdik boynumuzu uzattık yağlı kementlere.

Asıldık ey halkım, unutma bizi...

Bizi öldürenler, bizi asanlar, bizi sokak ortasında

vuranlar, ağabeyimiz, babamız yaşlarındaydılar. Ya bu

düzenin kirli çarklarına ortak olmuşlardı ya da

susmuşlardı bütün olup bitenlere. Öfkelerini bir gün

bile, karşısındakilere bağırmamış insanların gözleri

önünde, öldürüldük. Hukuk adına, özgürlük adına,

demokrasi adına, Batı uygarlığı adına, bizleri, bir

şafak vakti ipe çektiler.

Korkmadan öldük ey halkım, unutma bizi...

Bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım, unutma

bizi...

Bir gün sesimiz hepinizin kulaklarında yankılanacak ey

halkım, unutma bizi.

Özgürlüğe adanmış bir top çiçek gibiyiz şimdi, hep

birlikteyiz ey halkım, unutma bizi, unutma bizi,

unutma bizi...

Şair : Uğur Mumcu

BİR KIŞ SABAHI

2009-01-22T09:38:00.000-08:00

Benim de içinde yaşamak zorunda olduğum sahte insanların sahte dünyasından sıkıldığım bir kış sabahında, o dünyadan bir anlığına uzaklaşıp nefes alabilmek için gittiğim deniz kıyısında oturuyordum. O kadar çok şey birikmişti ki içimde herkese ve her şeye sustuğumdan, kendi sesimi bile ayırt edemiyordum bu yığının arasından; kendimle baş başa kalmaya ihtiyacım vardı.

Çürümüş bir iki balıkçı teknesi, ben ve denize atmak için yanıma koyduğum irili ufaklı çakıl taşlarıydık. Derken bu yalnızlık sekiz on kişilik bir kızlı erkekli liseli gençler tarafından bozuldu. Karşımda bağıra bağıra konuşmaları, kahkahalarla gülmeleri, sohbet etmeleri canımı sıkmıştı, sinirlenmiştim; belki de ben böylesine kahkahalarla gülmeyeli çok olduğu için (yani kıskandım belki de, itiraf ediyorum.)… Onlara doğru pek bakmamaya çalışıyordum. Müziğimle gözlerimi kapatmak ve yüzüme esen rüzgârı hissetmek istiyordum. Bir an yine onlara kaydı gözüm. Aralarından üç erkek soyunuyordu. İnanamadım; kış günü denize girebilme çılgınlığını gösterebileceklerine inanmak istemedim! Şortlarla kalana dek devam ettiler soyunmaya, diğerleri de bu anı ölümsüzleştirmek için ellerinde kameralarla gözlerini arkadaşlarından ayırmıyordu. Daha da cesaretlendirme alkışlarının ardından üç genç de buz gibi suya atlayıverdi! Yüzümdeki can sıkıntısı, yerini ufak bir tebessüme bıraktı birden. Gençlik bu olsa gerek dedim; benim koca bir boşluk içerisinde geçirdiğim ve yaşımın farkında olmadığım dünyamda gençlik bu olsa gerek…

Bu kez daha çok canım sıkılmaya başlamıştı. Ben, ömrümün en güzel yıllarında koca koca insanların; amcaların, teyzelerin sorumluluklarını omuzlarımda onlardan daha fazla ve çok daha erken zamanda hissederken, ağırlığından yorulmuşken; işte karşımda yapmak isteyip de yapamadığım şeylerden biri daha… Hayata karşı tutuştuğum meydan savaşlarında ben heves kayıplarına ve yürek kırgınlıklarına uğrarken, başkaları “ Hadi canım, sen de!” dediğim bir anda benim yalnızca izlemekte olduğum denizle kucaklaşmaktaydı.

Kendi hayal kırıklıklarımı teselli etmeye çalışırken başkalarının mutluluklarını izlemekten sıkıldım…

Üzüldüm,

Üşüdüm…

Derdim başkalarının mutlu olması değil, kışın ortasında öyle denize atlamak da değil; derdim benden uzak olan huzur ve varlığını bana mütemadiyen hissettiren şu mutsuzluk…

Leyla Belma GAZİ

düşündüm

2009-01-19T13:07:00.000-08:00

kaçı ölümüne sözler verip
sözleriyle beraber ölmüşlerdi

ya da kaçı ölüm pahasına
sözlerini sahiplenebilmişlerdi

kaç kişiydik
kaç farklı insandık
kaç kere sevdik ya da
kaç gönülde bulunma zevkini
kaç kadının sıcaklığını
ya da kaç para idi
tüm bunları kaç kere
kaç kişiye söylemiştik..

bu soruların önemsizliğini farkettim
çünkü sorular bugüne kadar hep yanlıştı
yanlış sormuştum
bugüne kadar hep yanlıştım

soru kaç ile değil
kim ile başlayacaktı

kimdi o kişi(ler)
kim farklıydı
ya da kim insan olabilmişti
kim(ler)i sevdik
kim sevdi beni-seni-bizi-onları ya da en azından bu dünyayı
kim gönülden söyledi
kim gönüllerimizde yer tutabildi
tüm bunlarda kim vardı
kime söylenmişti..

düşündüm
geçen yılları

hayatımın en anlamlı yıllarında
kim vardı yanımda
kimdi ya da kimlerdi
bilenler sevdiğimi
kimler paylaşabilmişti
açıp yüreklerini
sevdiklerini söylebilmişlerdi
dertlerimizi bilen
çareler türetenler kim(ler)di..
en beklenmedik anda
yolları kimler hiçe saymıştı
kimler daha bir sıkı sarılmış
kimler merhabada kalmıştı..

düşündüm
cevaplar buldum.
çoğunda kardeşim dediğim adamı
seni buldum
''hayata karşı silah arkadaşım''
sendin sevdiklerimi bilen
sendin her adımda yanımda olan
ve yine sensin bu cevabı okuyabilecek
ve yine sana yazılacak bundan öteki
kardeşlik türküleri

kaç sorusunun anlamsızlığını
kim sorusunun aydınlığında buldum

(Leyla Belma Gaziye de hoşgeldin diyorum)

Yeni bir yüz...

2009-01-18T07:02:00.000-08:00

Tehlikeli Bölge kısa süren sessizliğini yeni bir yazarla bozuyor. Leyla Belma Gazi yazılarıyla aramızda. Her alanda yazmaya devam ederken, en önemlisini edebiyatı çok boşladığımızı düşündüğüm bu günlerde, bu boşluğu en iyi doldurabilecek insan sanırım Leyla...

İyi ki geldin, biz de şiir okumak istiyorduk.

Tehlikeli Bölge ekibi adına S.U.

İKRAM

2009-01-18T06:58:00.000-08:00

Solmuş çiçeklerin hatrına bir koku burnumun ucunda,

Anlatsam birilerine, deli diyecekler bana;

Sebepsiz ve kimi zaman yerinde terk edilişlerin anımsandığı bir gecede,

-Hoş, her terk ediliş koyar ya insana-

Biriktirdiğim düşlerin parçalanışına tanık oluyorum;

Bir daha “yeniden”i olmadan,

Bir araya getirilemeyecek

Parçalanmış yürekler yatağımda koyun koyuna…

Esrarengiz gölgeler peşimde hayli uzun zamandır,

Anlatsam birilerine, deli diyecekler bana;

Her yaklaştıklarında soğukluklarıyla kavrulduğumu hissediyorum,

Çenem kilitleniyor, uyuşuyor bedenim,

Beynim yanıyor…

Kaf Dağı’nın ardından imkânsıza aşk uzatıyorlar bana;

Ben korkuyorum, ağlıyorum…

Karanlığa çığlık atıp

Her gelene yıldız dağıtan o adam kadar cesaretli değilim ben,

Anlatsam birilerine, deli diyecekler bana;

Avuçlarımda kanayan, sözde şımarmış duyguların kırgınlığı şimdi,

Yok olmaya yüz tutmuş bir “ben”in çaresizliği;

“Biz”in tüketilmişliği…

Anlatsam birilerine, deli diyecekler bana;

Kibrit kutusuna sığdırılmış dünya

Ve lanet olası bir kadının yüzük parmağının deli arzusu, hevesi…

Aranızda olup sizlerle bir şeyler paylaşacak olmaktan mutluluk duyuyorum...

Hiç bir anınızda duygularınızdan uzak olmamanız dileğimle...

Leyla Belma Gazi

Altay Öktem: Her şiir topluma bir öneridir

2009-01-18T06:57:00.001-08:00

Rock’n’roll Edebiyatı’nın ya da Underground Edebiyat’ın son kalesi olarak anılıyorsunuz. Bu tanım sizi ne kadar anlatıyor? Karakalem’i çıkarmak sizin için bahsedilen sıfatların getirdiği bir görev miydi yoksa bir hayal mi?

Altay Öktem: Öncelikle teşekkürler. Bu şekilde anıldığımı bilmiyordum. Türkiye’de tek tipleşmeyi bir iktidar alanı olarak gören merkezi edebiyatın nefes alma şansı tanımadığı birçok yazınsal tür var aslında. Son dönemlerde polisiye biraz kırdı bu baskıyı; bilim kurgu, fantastik, korku hâlâ birkaç genç yazarın kişisel çabalarıyla var olmaya çalışıyor. Underground edebiyatsa bunların içinde en geride kalan, kendini bir türlü kabul ettiremeyen tür.

Karakalem, elbette görev duygusuyla çıkmadı ortaya ama merkezde kendine yer edinemeyen ya da edinmek istemeyen birçok kalem için, akabilecekleri bir mecra oldu. Bu da bir sorumluluğu beraberinde getiriyor elbette. Genç, farklı, kıyıda kalan ama kıyının dili olmayı becerebilmiş herkes kendini ifade edebiliyor Karakalem’de. Böyle bir dergi çıkarmak gibi bir hayalim yoktu ama her koşulda bu dergiyi yaşatmak gibi bir hayalim var şimdi.

S.U: Türkiye’de gençlerin basılı şeyleri geçmişe oranla daha az okuduğu bu dönemde Karakalem gibi bir dergi çıkarıyorsunuz. İnternetin bu kadar geliştiği ve bu kadar çok yazının mailden maile dolaştığı bir dönemde Karakalem’i farklı kılan ne?

A.Ö: İnternet, gençler arasında çok yaygın olsa da basılı yayınların kalıcılığı ve etkisi hâlâ çok yüksek. Karakalem başka bir örneği olmayan, sanatın her alanına el atan ama belli bir konseptin dışına çıkmayan bir çeşit tür dergisi. Ayrıca dergiler, bir yazar kadrosu tarafından oluşturulan, kendi okuruna hitap eden yayınlardır. Yazarıyla okuru arasında belirgin bir mesafe vardır yani. Karakalem’in başarısı, bu mesafeyi ortadan kaldırmış olması. Okur, kendini derginin içinde hissediyor. Zaten öyle!

Tasarımı da farklı, biliyorsunuz. İnternetle haşır neşir olan gençliğe de yabancı olmayan bir tasarımı var Karakalem’in. Sayfaları, gözü web sayfasına, bloğa alışmış bir okura da yabancı gelmiyor.

S.U: Aslında sizin de internetle bağlarınızın çok sıkı olduğunu görüyoruz. Bir yazarın kendi kitlesini yaratması bir yana ailesiyle görüşmesinin bile bu kadar zor olduğu dönemde insanlarla yüz yüze gelebilecek zamanı ya da enerjiyi nerden buluyorsunuz?

A.Ö: Her şey için zaman bulunur, istemek önemli. İnternetle yakın bir ilişkim var ve bu ilişki çok şey kazandırıyor bana. Ayrıca iletişime çok önem veririm. Bana söyleyecek sözü, soracak sorusu olan birine cevap vermemden daha doğal ne olabilir? Böylece hem yoğun bir mail trafiği yaşıyorum hem de yazar, çizer, okur ayrımı yapmadan, denk geldiğinde herkesle vakit geçirebiliyorum. Fazladan bir enerjiye gerek yok aslında, zevk almak önemli.

S.U: Sizdeki bu Janis Joplin sevdası nereden geliyor? Ne zaman güzel ne zaman özgün bir şey olsa onu okuyoruz satırlarınızda.

A.Ö: Onu ben de bilmiyorum. Seviyorum, o kadar! Elbette bir sürü şarkıcı, bir sürü grup var sevdiğim ama Janis Joplin’in yeri ayrı. Sesinin tonu, vurguları, benim yazılarımdaki, şiirlerimdeki tonla akraba gibi. Belki tuhaf bir benzetme ama bana öyle geliyor, benziyor.

S.U: Penguen’de bir yazınızda müzisyenlerin siyasi tavırsızlıklarından duyduğunuz rahatsızlığı dile getirdiniz. Sizce yazarlar ya da müzisyenler bunu var olan düzende tutunmak için mi yapıyorlar, bu sistem onlar için mi işliyor?

A.Ö: Siyasi tavır değil de, politik duruş diyelim buna. Müzisyenin politik duruşu olması gibi bir zorunluluğu yok, elbette ama şunu unutmamak gerekir ki işini iyi yapmak da politik bir tavırdır. Gerektiğinde insanları eğlendirmek de politik bir tavırdır. Benim söylemek istediğim, şarkılarda mesaj verilmesi değil. Hatta tam aksine didaktik yönü olan şarkılar müzikal anlamda çok gelişmiş olmuyor. Hayata doğru yerden bakmak önemli burada. Sadece eğlenmek için de şarkı yapılabilir. Eğlendiren şarkının bile politik bir duruşu olduğunu da unutmamak gerek ama. Ortalığa peçete saçmak, ayakkabıdan şarap içmek de bir eğlenme biçimi. Bu tarz bir eğlenceye zemin hazırlayan şarkı, yanlış bir politik bakışın eseridir. Özellikle şarkı sözlerine bakarsak bu duruşsuzluğun, boşluğun, zafiyetin bütün öğelerine rastlarız.

S.U:Türkiye’de ders kitaplarına şiirleri alınan şairler yavaş yavaş unutuluyor ya da göçüyorlar. Bundan yirmi sene sonra Altay Öktem’in yazdığı bir şiiri ya da yazıyı bir ders kitabında görme ihtimalimiz ya da Türkiye’nin böyle bir türe ve hayat tarzına alışma ihtimali ne sizce?

A.Ö:Yirmi yıl sonra ne olur bilemem ama şu anda girdiğimiz rotaya bakarsak sadece benim değil, bu kuşağın özgün şairlerinin hiçbirinin ders kitaplarına girme ihtimali yok gibi geliyor bana. Ders kitabına girmenin önemli olduğunu da düşünmüyorum ama müfredat bahane burada, önemli olan sorunuzun sonundaki “tür” ve “hayat tarzı” meselesi. Çünkü her şiir topluma bir öneridir. Bu öneriyi kabullenecek toplum henüz yok ufukta. Yirmi yıl sonra olma ihtimali de yok çünkü rotamız da yanlış.

S.U: Kitap okumak farklı bir alışkanlık, her yazar bir başka yazarın yolunu açıyor diğerine. Sizi okuyanlarda hangi ülkenin ya da yazarın eserlerine ilgi doğabilir?

A.Ö: Zaten her yazar, eğer iyi bir yazarsa, okur oluşturur. Başka yazarlara açılma isteği doğurur okurda. Bir tek beni okuyan bir kişi, okur değil “fan”dır. Bu da bir yazar için en tehlikeli şeydir kanımca. Beni okuyanın ilgisi nereye yönelir, tam olarak bir şey söylemek kolay değil ama bestsellerlara yönelmeyecekleri kesin!

Türk E-Dergi adına sonsuz teşekkürler!

"Yaşasın Halkların Sevgililiği" diyen adam hakkında.. Bir Yılmaz Erdoğan Portresi

2009-01-18T06:53:00.000-08:00

Ülkeler de şiirler gibidir ve şairledir o ülkenin en güzel mısraları. Çünkü bir ülkeyi ve tarihini ne meydanlardaki sahte kalabalıklar ne de tarih kitapları anlatabilir. Şiirlerdir o ülkeyi anlatan ve yine şiirlerdir o ülkenin şairlerinin o boş meydanlarda sallandırılmasına neden olan. Bu haklı olmak, haklı kalmak için. Ağaçlarımız yok şairleri sallandıracak ve eskisi gibi kanlı yapılamıyor darbeler. Küfür edemeyeceğimiz için PAŞAM (!) dediğimiz kimi zoraki cumhurbaşkanı ve paşalar asamıyor artık şairleri; oysa hepimiz en az Kenan Paşa kadar faşistiz ülkenin birlik ve beraberlik masallarından ölesiye sıkıldığı bu günlerde.

Şairler vardır. Doğmuşlardır bir ülkenin herhangi bir toprak parçasında o ülkenin dünya üzerinde bir toprak parçası olduğunu bilmeyerek ve onlara öğretildiği üzere bu evrenin merkezinde olduklarını sanarak nüfusuna kayıtlı oldukları o şehirlerin. Kürt olabilir bu şair. Ahmed Arif olabilir, Yılmaz Erdoğan olabilir.

Onların şiirlerine yansır aşk ve memleketlerinde memleketsizliktir yaşadıkları, onların diliyle. Yılmaz Erdoğan o şairlerden biri. Bu toprakların uzakta kalmış bir köşesinde, bu toprakların en unutulmuş yerinde büyümüş belki. Kürt olmanın en büyük zorluğu Kürt olmayanların arasında olmaktır belki de. O Ankara’ya gitti. O beyaz kalenin, şimdinin Gökçek Derebeyliği’nin surları arasında kaybedilmeye çalışıldı sesi, bir tiyatrocu ve bir şair çıktı Erdoğan’ın içinden. Yıllar sonra şiirlerine yansıdı öteki olmanın, öteki olduğunu keşfetmenin acısı:

” Küçüktüm kürtlerin kuyruğundan söz edilirdi
nicedir uyruğundan söz ediliyor
ve kim, ne konuşsa bu mühim mesele hakkında
ciddi kanamalar tespit ediliyor hastanın dosyasında.”

Bu ülkenin uyruğundan söz edilen şairlerinden biri Yılmaz Erdoğan. Bunca yılın ardından uyruğu daha da gündemde. Belki de bu dönem PKK ve TSK çatışması altında yıpranan halkın kadersizliğine yaptığı vurgudan bu.

Ne demiş peki Yılmaz Erdoğan?

Yazgı birini kışlaya birini dağlara götürmüş.

Dininizi bile coğrafyanızın belirlediği bu ülkede her doğum bir ölüme başlangıçken hazır, bir yaşamın önsözü de yazılıyor ne yazık ki nüfus kağıdınızda. Doğum yeriniz Hakkari ya da Diyarbakır’dır örneğin, siz Kürt’sünüzdür artık. Konya’da doğmuşsanız yobaz, Trabzon’da doğmuşsanız Laz olmamanız mümkün değildir.

Kürt doğmuşsanız ve Kürt olmak için bir şeyler yapmanız gerektiğine inanıyorsanız, Kürt kalmak istiyorsanız da hayatın sizi götüreceği bir yer vardır. Yılmaz Erdoğan’a göre farklıdır bu, bir başka Kürt için farklıdır ama bunu hepimiz biliriz: Bu bir yazgıdır. Ne için ölebileceğimizi seçebileceğimiz bir dünya yok işte. Anne babanızı, ölüm nedeninizi, dininizi seçmenize izin verilmezken konuşmanıza ve düşünmenize nasıl izin verilecekti ki?

Düşünmüş Yılmaz Erdoğan. Alışık olmadığımız bir eylem. Yorumlamışız biz:

Kürtler’e, daha kötüsü PKK’lılara şehit demiş. Anladık ki yorumlamaya alışık değilmişiz. Anladık ki halk olmak için, insan olmak için, saygı duyularak ölmek için doğru dine ve doğru millete mensup olmak gerekmekteymiş. Peki insan kalmak için ne gerekir?

Ten rengi değil, takke ya da haç da değil bu. Bir bayrak altında uyumak da değil. Bir kadının gözüne bakmak, bir adamın gözüne bakmak ve bir kez olsun ölene aslında nerede ya da kimle ölmek istediğini sormak.

DİLENEN AYDIN İSTEMEZÜK

2009-01-08T12:17:00.000-08:00

Özür dileme yarışına giren aydın kimselerin son olarak ortaya çıkardıkları özürdilenme sitesi malumunuzdur. Ne amaç

güdüldüğü özür gibi bir erdemin ardına dahi saklanmış olsa bunu görmememizi beklemeleri kendilerine aydın diyen

bu kimselerin neleri aydınlatıp aydınlatamadığını gayet iyi bir biçimde ortaya koymuştur.

1915 zamanlarındaki tehcir politikası nedeniyle mağdur olan yok demek kimsenin haddi değildir ancak bir milletin

haysiyet ve şerefine leke sürmek amacıyla planlı bir biçimde bu hadisenin medyaya pohpohlanması itelenmesi ve

sürekli gündemde tutulması kafalardaki soru işaretlerini arttırmakta. İşte bu noktada aydın oldukları iddia edilen

bu kimselerin araştırma yapmaksızın, tarihi irdelemeksizin, belge ortaya koymaksızın bu tür maksatlı girişimler ortaya

koyması ne derece güvenilir bulunabilir ki...

Yazının klavyeden döküldüğü şu saniyelerde destekleyen sayısı 23927 olarak gözükmekte bunlara sorulacak soru şu: bilader

destekliyorsun katılıyorsun bu sitenin arkasında duruyorsun ve yapmadığın bir şey için özür diliyorsun.Ah be bilader söylermisin

sen bu konuda ne kadar bilgilisin.. madem bu taraflı propagandada adınla yer alıyorsun sana birisi sorsa Ermeni meselesi

hakkında söyleyecek kaç kelimen var.Heee diyelim ki bilgilisin araştırmışsın o zaman sevgili birader söylermisin neden

bu araştırmaları biz bilmiyoruz ya da hali hazırda bir belgeniz yok (fotoşopta yarattığınız sözde soykırım gibi yalan

fotoğraflarınız var M.K.ATATÜRK'ün önüne ceset koymada maharetiniz var ama bilader gerçekleri görmede hiç beceriniz yok).

Aydın dediğimiz insanın sorunları bilimsel gerçeklikle ortaya koyması gerekmektedir.Sorunu gerçeklerden ziyade duygusallığa

kaydırarak çözüm olanaklarını zorlaştırmak huzursuzluk oluşturabilecek şekilde bunu ortaya koymak aydın denilen insana yakışmaz.

Ulusal birliğimizi dahada geliştirmemiz gereken şu günlerde bu tür art niyetli kampanyaları dile getirmek kışkırtıcı bir tutumla

bunu ortaya koymak ırkçılığa çanak tutmakla eşdeğer sayılabileceği bir gerçektir.Bu kampanyada dilenen özür aslında Ermeni kökenli

vatandaşlarımızı hedef almamaktadır. Bu kampanya ile masum bir özrün adına büyük bir yalan katılmakta ve bu yalanı gerçekmiş gibi

sunarak insanların duygusal yanları hedef altına alınarak kamuoyu oluşturma sevdası olduğu görülmektedir. Böylece bilimsel gerçeklerin

önü tıkanmış olacak ve bazı çıkar çevreleri buradan nemalanacak Türkiyenin şerefine kara bir leke vurulacaktır.Planları sade bir

özürle tarihimizi lekelemek ve sonrasında buradan pay çıkarmaya gidecek kadar açık ve net iken hala bunu göremeyen kendini dahi

aydınlatamamış bu aydınlarımıza akıl sır erdirmek mümkün değildir.

Ermeni meselesini tek taraflı bir biçimde ele alarak işlemek zaten olayın güvenilirlik boyutunu sarsmıştır.Kimse bu tür kampanyalar

ile suçluluk duygusu yaratıp bunu bir millete mal etmeye çalışamaz. Buna çalışan kimselerin ise ne derece olaya hakim oldukları

ve ne derece ahlaklı oldukları tartışmaya açıktır.

Akıllarda soru işaretleri bırakan bu kampanya ile bu kampanyaya destekçi olan aydıncıkları ya da aydınvarimsi takılanların ne tür

çıkarlar peşinde oldukları kuşkusu beyinlerde yer etmiştir.

unutmasınlar artık özür dilemeleri gereken bir ulus daha var ancak onların diledikleri özür ne kadar doğru ki...

ve emperyalist çarkların döndürdüğü bu aydıncıkların sözlerine ne kadar güvenilir ki...

özgürlük mü dedi biri

2008-11-16T14:52:00.000-08:00

kolay gelir yola çıkmak
adım adım uzaklaşmak bilinen topraklardan
her adımda kendini daha hür hisseden beyin
her adımda daha bir yorulur beden
ve özgürlüklerin kolay kazanılmayacağı anlar
gerçek bir insan..

her adımda yaklaştığını hissedersin
ilerleyişin göz bebeklerinden okunur
mutluluğun tutturduğun bir şarkı
bir marş olur
adımlar sıklaşır,çevikleşir beden
genede olmaz! hiç olmadı.
özgür bir insan

özgürlük denilen şey hiç olmadı aslında
hep birşeyler kısıtladı
sınırlarımız, çürümüş bir iple sarılmış
küflenmiş zihinlerin konuşmalarında kaldı
bazen birileri çıktı özgürlük dedi
özgürlük talep ettikleri bile özgür değildi

Mustafa

2008-11-09T02:26:00.000-08:00

Mustafa ismi size belki de beş ya da altı ay önce, bu günlerde gündemi oluşturan bir belgesel sonrasında ifade ettiği kadar çok şey ifade etmiyordu. Oysa Mustafa ismi bu toprakların mihenk taşlarından biriydi tarihin her döneminde. Öyle ki Osmanlı Dönemi’nde de şehzade Mustafa döneminde özgürlükle tanışan Anadolu halkı bir başka Mustafa’nın mücadelesiyle özgürlüğün gerçek anlamını benimsemiştir. 1900’lü yılların kaderini değiştiren Mustafa’nın öyküsünü anlatan Can Dündar’ın Mustafa isimli belgeselini incelemenin tam da zamanı sanırım

“Öyle bir dönemden geçiyoruz ki” denerek başlanan film eleştirileri genellikle filmin ideolojik boyutunu inceliyor. Öncelikle bunun bir belgesel olduğunun altını çizmek gerekir. Can Dündar’ın da belirttiği üzere Atatürk’ün not defterleri ve halka henüz açılmamış anılarından yola çıkarak hazırlanan bu belgesel, aldığı akıl almaz eleştirilere rağmen tüm bunları göze almış bir ekip tarafından çekildi. Film bir Komedya NTV projesi ve Sabancı Holding tarafından desteklenmiş. Türkiye’de belgeselciliğin herhangi bir sponsor desteği olmadan yapılmasının imkansızlığı ortada, bunun filmin objektifliğine etki edip etmediği tartışıladursun öncelikle filmi anlatmak gerekiyor.

Film Mustafa Kemal Atatürk’ün çocukluğundan başlayan bir dönemi aktarıyor. Ancak filmde Atatürk diğer filmlerde olduğu üzere başkalarının gözünden anlatılmamış. Kısacası ortada Atatürk’ü heykellerinden ve hakkındaki methiyelerden tanıyanların rahatsız olabileceği bir durum var. Böyle bir durumun olmaması zaten bizim gibi sevdiklerini yerin dibine batıran ya da onları anlamayı asla denemeyen bir toplum için oldukça sıradan. Annesinin ikinci evliliğinin Mustafa’yı nasıl etkilediği, mahalle mektebi olarak bize anlatılan okulda yediği dayağı ve hayatı boyunca bu dayağın ona kazandırdığı mantığa bürünmüş ve iyiyi yaratan öfkeyi görüyoruz. Çok bilinen karga kovalama sahnesi tanıtım filminde olduğu üzere filmde yer alıyor; ancak bunun Dört Mevsim tablosu ile bağdaştırılması tam bir zeka örneğiydi. Sinemayla ilgilenenlerin bildiğini düşündüğüm bu boyut değiştirme tekniği uygulanması zor olsa da başarıyla uygulandığında oldukça etkili. Ardından gelen bıyıkları henüz terleyen Mustafa Kemal’in hayatına tanık olmaya başlıyoruz. Manastır Askeri Lisesi yıllarında evinden uzak bir çocuğun yeni geldiği bu yerle ve yepyeni fikirlerle tanışmasını izliyoruz. Aslında sıradan bir lise hayatından pek de farklı olmayan bu dönemde başlayan okuma merakı ve uykusuzluğun hayatına girişine şahit oluyor, belki de aramızdan çoğu devlet adamına göre erken ayrılmasına neden olan rahatsızlıklarına sebep olan şeylerin delikanlılık çağından geldiğini görüyoruz.

Batılı olmak bizim insanımız için her daim bir kibir göstergesidir. Belki de bu filmle ilgili en çok eleştirilecek şey de Atatürk’ün Batı’nın ölü toprağını üstünden atmış kültür ve sanat hayatına, yaşam biçimine olan saygı ve hayranlığıydı. Oysa kültürüyle ve devletiyle (Osmanlı Devleti) övünen ve bir davete Yeniçeri kıyafetiyle gidebilecek kadar vatansever bir adamdan bahsettiğimizi unutmamak gerek. Kendisinin de belirttiği üzere O’nun hayranlığı batıya değil batının kendisini anlatıp saklanmayan yaşam biçiminedir. Filmde yaklaşık elli adet daha evvel görülmemiş fotoğraf yayınlanıyor ki az önce bahsettiğim Yeniçeri kostümü ve hikayesi oldukça hoş ve filmi henüz izlememişler için dikkat etmelerini tavsiye ettiğim bir detay. Mustafa Kemal’in harbiye yıllarında ise o dönemin İttihat ve Terakki Partisi’ne yakınlığı atlanmamış. Açıkçası Atatürk ve arkadaşlarının genç ve demokratik bir Osmanlı hayaliyle yaptıklarının sonucuna kolay ulaşılmış bir emel olduğu söylenemez.

Harbiye’deyken gizli örgüt kurmak suçundan hapse atılıp idamı bekleyen Mustafa Kemal’in sürgün yılları anlatılırken, Şam’da evlat edindiği Abdülrahim’in hikayesine çok yer verilmiyor. Can Dündar Atatürk’ün manevi oğlu hakkında çok şey yazılabileceğini söylemişti ve hatta kendisiyle yaptığı son röportajında Atatürk’ün manevi oğlu da “Bazı sırlar benimle mezara gidecektir.” demekle yetinmişti. Bu tür bir teorinin kanıtlanması oldukça zor olduğundan ve tartışmaları alevlendireceğinden emin olan Dündar bu konuyu filmde irdelemediğini söylüyor. Ardından gelen Şam, Trablusgarp,Diyarbakır, Bükreş ve Viyana günlerinin Mustafa Kemal üzerinde bıraktığı etki ve orada yaptıklarının büyüsüne kapılıyorsunuz. Tam da o sırada Atatürk’ü ne yazık ki putlaştıranların filme yakıştıramadığı bir şeyler oluyor. Mustafa Kemal bir kadına aşk mektubu yazıyor. Bu yüzyılda hala bir liderin aşık olamayacağını düşünen zihniyetin var olması üstelik buna “Onca paşaya mektup yazmak varken neden gidip elin yabancı kadınına mektup yazsın?” şeklinde kalıp bulmaları oldukça ironik. Albay Mustafa Kemal adlı bir filme geldiğini sanan veya şu an bizi dinleyip de bu konuda hala eleştirisi olanlara Atatürk’ün bir android olduğunu düşünenlere de bıyık altından gülmek hariç bir şey kalmıyor elimizde.

Mustafa Kemal’in en büyük kaygılarını görüyoruz bu filmde ki, sonuna doğru bir gövde gösterisine dönüşen yaşamı yazdığı mektuplarda bile bir yarına kalma endişesini beraberinde getiriyor. Atatürk’ü bu duyguya iten hepimizin tarih kitaplarından da okuduğu üzere aynı sıralarda dirsek çürüttüğü aynı cephede savaştığı dostlarının gün olup cumhuriyet kurulunca suikaste varan şekillerde O’nu ortadan kaldırmaya ve her daim karalamaya çalışmalarıydı. Tüm bunları söyleyen filmin en objektif yanı ise Atatürk’ü putlaştırmak yerine o dönemki Atatürk’ü daha iyi yansıtmasıydı sanırım. Öldürme girişiminin olduğu on yıllık dönemde yaşadıkları devrimleri yaptığı dönemdeki cesaretli yaklaşımı Atatürk’e olan saygınızı arttırırken kendinizle hesaplaşmanıza da neden oluyor. Açıkçası ilk kez bir Atatürk kitabı ya da belgeselinde Atatürk’le özdeşleşme fırsatı bulmamız bu ulus için sahip olunması yetmiş yıl gecikmiş gerçek bir mirastır. Yine bu dönemin içinde yer alan Latife Hanım ile evlilikleri ve Fikriye Hanım’ın Mustafa Kemal’in hayatındaki rolü defalarca anlatılmış olmasına rağmen oldukça yürek burktu. Atatürk’ün kısa süren evliliğinin ardından yaşadıkları ise filmin temalarından biri sayılabilecek Ata’nın Yalnızlığı üstüne. Yalnız uyuyan, yalnız uyanan, O’na gerçek adıyla seslenmeyen milyonlarca insanın arasında yapayalnız bir Mustafa Kemal’in portresinin insanları rahatsız etmesi peygamber resimlerinin yaptırılmaması mantığına benziyor. Üstelik Atatürk’ün bu yalnızlığı filmde bir pazarlama stratejisi olarak değil tam aksine filmi riske atmak pahasına kullanılmış. Ülkesini kadını gibi gören ve ondan ayrılmaktan böylesine delice korkan, başka korkuları da olan bir adamın filmi “Mustafa”. Bunu göz ardı etmemek gerekir.

“Beni unutmayınız.” demiş bir liderin yalnızlığı hakkında yazacak çok şey var aslında. Son zamanlarına dek (Savarona’da kaldığı dönem) neredeyse yüz yüze bile bakmadığı can dostlarından Ali Fuat Paşa’yı yanına çağırması, İnönü ile tartıştığı dönemde bile İnönü ile aralarındaki diyalog ve taşıdığı duygusallık açıkçası insanı kalbinden vuruyor. Beraber ölüme gittiği arkadaşlarının ihanetine uğramış bir liderin, hayatımdaki en büyük hatam evlenmek oldu diyen bir liderin, lider olmaktan sıyrılıp yatağa girdiği andaki yalnızlığını anlatmak Türkiye’de yalnızca insani yönü bu kadar yüksek olan Can Dündar’a nasip olabilirdi.

Filmde dönemlere dair görsellerle ilgili can sıkıcı bir ayrıntı da var ki bunu burada belirtmek bile büyük bir utanç. Mustafa Kemal’in evlilik görüntüleri de dahil olmak üzere çoğu görüntü Fransız ve İngiliz arşivlerinden bulunmuş. Bugün Başbakan ve Cumhurbaşkanı’nın katıldığı düğünleri bile baştan sona çeken magazin anlayışının bile zahmet ederek arşivlediği görüntüler söz konusuyken biz Mustafa Kemal’in evliliğinin belgesi olan bu görüntüleri saklamamışız. Türkiye’de Atatürk Müzesi ya da Kütüphanesi olmaması gibi büyük eksiklikler de bu sayede gözümüze çarpıyor. Dünyada faşist diktatörlerin bile tanıtıldığı müze ve kütüphaneler olabilirken bir ulusu ayağa kaldıran adama bürokratik ve siyasi çekişmeler yüzünden bu özeni göstermemek tek kelimeyle vefasızlıktır.

Film vizyona girdikten iki gün sonra ulusal gazetelerde çıkan toplam yüz elli köşe yazısını yazanların yarısının filmi henüz izlemediğini biliyor muydunuz? Türkiye’de belki de en büyük hastalık cehaletin erdem sayılması. Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmak konusunda yüksek lisans yapmış bir ordu gibiyiz açıkçası. Buyrun size bir köşe yazısı:

“’Mustafa’yı görmedim, görmeye de niyetim yok. bir ‘insan’ olarak, ‘Gerçek Mustafa’ hiç ilgimi çekmiyor. Beni ilgilendiren ‘Mustafa’nın simgesel (anlamlar sistemi içindeki) kimliği. benim anlamlar sistemime bu kimliğiyle, belli bir tarih yorumu içinde kendisine yüklenen kimlikle, Mustafa Kemal olarak girdi. Bu kimliği olmasaydı Mustafa'dan haberim bile olmayacaktı, sizlerin de… Bu yüzden benim için (sizin için de) bu anlamlar sistemi içindeki varlığı dışında ‘gerçek’ bir ‘Mustafa’ yok.”

Bir filmin konusu o ülkenin yetmiş senedir en çok tartışılan insanıyken sırf fikri varmış gibi göstermek adına o insanı yok sayan sözde sevenlerinin ortaya çıkışı oldukça üzücü. Can Dündar’ın filmi yapmak için yola çıkarken üstünde durduğu şey en yalın en gerçek haliyle Mustafa Kemal’di. “Filmin adı neden Mustafa?” sorusu yöneltildiğinde Kemal ve Atatürk’ün O’na sonradan verilen isimler oluşu ve asıl anlattıklarının Zübeyde Hanım’ın oğlu olan Mustafa olduğunu söylüyor. Filmi izleyenler eminim zaafları, korkuları ve ihtiraslarıyla Atatürk’ün içindeki daha doğrusu bizim ona giydirdiğimiz kalıpların içinde sıkışıp kalmış Mustafa’yı daha iyi algılamışlardır. Avrupa’nın hakkımızda ürettiği “Her yerde Atatürk heykelleri var, bir diktatörü kahraman sanıyorlar.” gibi saçma tezlerin ne kadar haksız ve yersiz olduğuna dair bir kanıt Mustafa.

Filmle ilgili en önemli şeylerden biri de bu filme kimlerin emek verdiği. Can Dündar’ın her zaman çalıştığı ekiple hazırladığı bu filmde Atatürk’ü ayrı dönemlerinde altı figüran canlandırıyor. Zaten dışardan görülen Atatürk değil içindeki Mustafa filmin öznesi. Filmde Goran Bregovic’in varlığı ise baştan sona hissediliyor ve yer yer filmin önüne bile geçebiliyor. Balkanlar’da büyümüş bir çocuğu ve O’nun duygularını en iyi anlatabilecek adamı seçmişler belki de. Bregovic belki de bu filmin yaptığı en doğru işlerden biri. Atatürk’ün sofrasına da konuk olan filmde Atatürk’ün sevdiği birkaç şarkıyı dinleyebilirsiniz. Filmin sonundaki şarkıda da eğer filmin içine girebilmişseniz ağlamanız olası. “Yalnız bir çocuk” diyor çünkü.

Özellikle Atatürk’le annesinin ilişkisine parmak basılan görsel ve Zübeyde Hanım’ın ölümüne dair animasyon filmde benim açımdan kopuş noktalarından biriydi. Annesi ile yazışmalarını da filme koyan Can Dündar’a teşekkür etmek sanırım boynumuzun borcu. Anne ile oğlun ilişkisini bu kadar iyi anlatan mektupları bulmak ve “Başarmadan dönme!” diyen bir annenin oğlu olarak Mustafa’yı tanımak bizim için sanırım büyük bir onur oldu.Vahdettin Atatürk ilişkisi ise oldukça ilgi çekici. Atatürk’e bizi sen kurtarabilirsin diyen padişahın günümüzde çok şeyle itham edilmesi de sanırım tarih bilgimizin eksikliğinden kaynaklanıyor.

Filmden çıkıldığında hissedilenler ise en az film kadar güzel oluyor. Açıkçası filmle ilgili duyduğum en güzel şey “İnsan Atatürk’e sarılmak istiyor.” cümlesiydi. İşte böyle bir film Mustafa. İzlerken kendinizi tarihin tozlu sayfalarının arasında kaybolmuş değil o tarihi yapanlardan birinin not defterinin üstüne gözyaşı damlamış sayfalarının birinden birine zıplarken buluyorsunuz ve Mustafa’yı, insan yönüyle öne çıkan Atatürk’ü her zaman sevdiğinizden daha çok seviyorsunuz.

Atatürk’ü gökten yere indiren bu film belki de O’na sarılmamızın en çok gerektiği bu dönemde, Atatürk’ü daha iyi anlamak ve O’nu duymamız gerektiği için değil anlamamız gerektiği için dinlemek bize ilaç gibi gelecek. Birbirine bu kadar düşman olan bir toplumun en azından varlığını beraber kazandığı bir lidere saygı duruşundan ziyade, O’nla kucaklaşması bu belgesel.

Sesiyle ve yazılarıyla Türkiye’de her daim birilerini etkilemiş olan araştırmacı gazeteciliğin öncülerinden biri olan Can Dündar’ın gözünden Mustafa’yı henüz izlememiş olanların tarihin tozlu sayfalarından çıkıp en yakın zamanda o sofrada Atatürk’le oturup Mustafa’nın gözlerine bakabilmeleri dileğiyle.

Sarphan Uzunoğlu

Sanatta Şeytan Sol'un Neresinde?

2008-11-08T01:16:00.000-08:00

Güç dayanılmaz bir esarettir aslında. Bu esareti tadanlar her daim köleleşmeye mahkumdurlar. İdeolojilerinin, egolarının köleleri olmaya mahkum insanlar. Buna bir zavallılık deyip geçmek oldukça masum ve safça olacaktır. Sol tarihinde köleleşenlere rastlasa da bu köleleşmeyi reddeden gerçek liderlere de ev sahipliği yapmış bir düşüncedir.

Emeğin, eşitliğin, özgürlüğün ve sermayenin değil aklın öncülüğünün bu denli önde olduğu bir ideolojiler yumağı daha bulmak zordur. Elbette Sol'un yanlış yorumları Sol'un senelerce sendelemesine yol açmıştır. Solun yanlış seçimleri ve aldanışları da olmuştur ancak özellikle sanat alanındaki Sol'un ve Sol'a gönül verenlerin yaratıcı ve bağımsız tutumları bile Sol'a saygı duymak için yeterli sebeptir.

Vladimir İlyiç Lenin "Özel mülkiyetin olduğu bir toplumda sanatçı pazara göre yapıt üretir, müşterilere ihtiyaç vardır. Bizim devrimimiz sanatçılar üzerindeki bu baskıyı kaldırdı." derken sanki 21. Yüzyıl'ın sponsorlu bol kapitalli tiyatrolarından ve filmlerinden haberdar gibiydi. İşte tüm bunların ışığında SOL bahsedildiği gibi sanatla ilişkisini her ne kadar dönem dönem muhalefete karşı kısıtlamışsa hiçbir şey Ferhan Şensoy'un Şan Tiyatrosu'nu yakmaya çalışanların zavallılığıyla boy ölçüşemez.

Sol'un sanata ve hayata bakışını deşmeye devam edeceğiz.

İzmir Yenikapı Tiyatrosu

2008-11-08T01:05:00.000-08:00

İzmir Yenikapı Tiyatrosu'nun "Hayat Güzeldir" isimli Çehov ve Aziz Nesin oyunlarından oluşan gösterilerine gidişimin ardından bu tiyatroyu tanıtmamak haksızlık olur diye düşündüm.

Web siteleri: http://yenikapi.googlepages.com/

Hayat Güzeldir'de önceden bildiğimiz oyunları bambaşka şekilde yorumlayıp oyunculuklarıyla çok şey veren arkadaşlarımızı izleyelim.

SIRADA OBAMA'NIN SEÇİMİ VAR

2008-11-05T03:55:00.000-08:00

Milyonlarca Amerikalı dünyanın önümüzdeki 4 yılda yaşayacaklarının haritasını çizmek üzere sandık başına gitti. Slogan'ı mümkün bir değişim olan adamı, bir siyahı seçerek şekli olarak da olsa umut veren bir seçime imza attılar.

Bu seçimin sonuçlarını önümüzdeki dönemde yaşayarak görecek olsak bile burada seçimin Obama ve Bürokratlarına kaldığı gerçeği hiçbir şeyce değiştirilemez. Elbette Amerika savaş dinamikleri üzerinde yürüyen sistemin ne kadar boktan olduğunu anladı; ancak McCain'e oy veren azımsanamaz kitleyi de gözden kaçırmamak gerekir. Taraflardan herhangi birini desteklemek Eski Amerika ile Yeni Amerika arasında yapılan bir seçimdi belki de.

Bu seçimi Obama'dan yana kullanan Amerikan halkı bizim ırkçı arkadaşlarımızı rahatsız edecek bir sonuca katkıda bulunmuş olabilir elbette. Ermeni Sorunu ve Kıbrıs İşgali gibi mevzularda başımızın ağrıyabileceği bir döneme girebiliriz.

OBAMA Geliyor Mu?

2008-11-03T08:05:00.000-08:00

Dünya Obama'nın bahsettiği değişimden önce büyük ekonomik buhranın etkisine girmiş halde. ABD'de başkanlık seçimlerinin başlamasına 24 saat kala komplo teorileriyle anketlerin yanıltıcılığıyla ilgili bir çok yazı yayınlanırken bekleyiş iyice stresli hale geliyor ve OBAMA taraftarları de gerilmeye başlıyor.

Reuters Obama %50 McCain %44 derken, Rasmussen %52 Obama ve %46 McCain sonucuna varılacağını söylüyor. McCain destekçileri her ne kadar şimdilik anketlere inanmaz gibi gözükseler de yenilgiyi kabul etmeleri pek de akıldışı gözükmüyor.

Memleket,Mustafa ve Kasım

2008-11-01T04:11:00.000-07:00

Bir Kasım daha geldi. Bu ayın bu kadar çok anlamı bir arada içermesi meselesini ne yapacağız dostlar? Kasım... Bir umudun soluşu ve bir mücadelenin başlangıcı gibi. Neler olmuş bu ayda? 70 yıl önce Mustafa Kemal gitmiş. Ölmekle gitmek arasında bir fark vardır. Hala buralarda sevenleriniz bir şeyler yapmanızı bekleyenleriniz varsa siz gitmişsinizdir. Size olan bu şeye "ölmek!" denmesi büyük bir haksızlıktır.

Hakkınızda söylenecek en güzel şey de en kötü şey de "Ölmedi, yüreğimde yaşıyor" olabilir. Hangi yüreklerde ne kadar anlaşılarak yaşadığınız önemlidir. Öldüğümde birkaç kişi beni okumuş olsa bile beni mutlu eder diyemem. Bu insanlar ne almış nerden almış, derim. Kürt ve Ermeni konulu yazılar yazdım şu son dönemde. Onları, halklarını ve haklarını korumak zor bir iş Türkiye'de. Türkiye zor bir ülke. Sınırları olmayan bir dünyaya inansanızda bu ülkedeyseniz bu ülkenin dogmalarına takılmanız bekleniyor.

Oysa bir ülkeyi sevmek o ülkeyi tüm hatalarına rağmen sevmek olmamalı. Ülkeler kadınlar gibi değildir. Hatalarında diretmek yerine onlardan dönmek zorundadırlar. "Dönemeyeceğimiz o kadar çok hata yaptık ki biz" demeyeceğim elbette. En büyük hatayı Kasım'da yaptık biz. Her Kasım'da da yapıyoruz. Bu ayda bir devrimi, yaşaması bile devrim olan adamı üzüyoruz belki de habersizce.

O'nun çağının ilerisindeki fikirleri de (dönemi şartlarında uğrunda can verilesi bugün ise biraz daha modernleştirilmesi gereken) onunla birlikte gömülmüş gibi ağlıyoruz. 60,70,80 ile başlayan yıllar bu ülke için Kemalizm adına yapılanlarla kirletilen dönemler oldu. Oysa kemalizm'den ziyade önemli olan CUMHURİYET'ti her anlamda.

Biz onu muhafaza etmeden çatışarak, savaşarak büyüdük.

Solcusu, sağcısı, liberali doğal olarak var olana şans vermedik ve geri dönüşü olmayan daha doğrusu olması imkansız bir yola girdik. Temeli atanlara saygısızlık ettik. SAĞ'ın yaptığını SOL, SOL'un yaptığını SAĞ yıktı.

Elimizde bunca yıl sonra kala kala "Mustafa" diye masum olduğuna inandığım bir film kaldı. Bu filmi masum olan, Kemalizm'in, Din'in, Chp'nin,AKP'nin varlığından uzakta bir yerde o mahallede izleyin.

Biz birbirimizi kırarken aslında Türkiye denen bu koca yuvanın Aile Reisi'ni kırdık.

Garip, her çocuk biraz yaramazdır bu ülkede; ama kimse üvey evlat değildir. Masaya getirilen ekmekte de ette de herkesin hakkı birdi ve rakıyı her gün babanın çocuklarından herhangi biri getirirdi.

Ne gerek var şimdi en sevilen çocuk olmaya çalışmaya, baba gitmişken ve dönmeyecekken.

Maksat aileyi bir arada tutmak.

Unutmamak lazım.

Küçük İskender'den Hrant'a

2008-10-31T05:08:00.000-07:00

"yattim yere bakıyorum toprağın hisli eşitliğine
sular sınırı pasaportsuz geçer
asıl azınlık yeryüzünün kendisidir
tek millet, gökyüzüdür yürekli düşünüldüğünde"

Küçük İskender'den Hrant Dink İçin

Perihan Medyanın Neresinde ?

2008-10-31T04:54:00.000-07:00

Perihan Mağden'i hepimiz tanıyoruz. "Dekoltemanyak kemalistler.", "Bir Kemalist yerine dinciyle tüm hayatımı geçirmeyi tercih ederim." gibi müthiş tespitleriyle Kemalizm'i çökertmiş, dizinde sektirmiş ablamız (!) son yazısında Haluk Şahin'i okuyan beni okumasın demeye getirmiş, yerel bir yazar ya da bir blog yazarıymışçasına okurlarını kovmaya çalışmış.

Bunla ilgili Tehlikeli Bölge'de bir yazı yazmıştım; ancak yetmedi diye düşünerek bu yeni yazıyı kaleme alıyorum: "Perihan Medyanın Neresinde?"

İlk olarak Perihan Mağden'i tanıyalım dedim. Beş altı resmi dışında resmine ulaşamadığımdan nadir olarak çenesine elini koymadığı bir fotoğraf bulup onu sizle paylaştım. Normal şartlar altında bu entel pozdan vazgeçmeyen ablamızı bugün konumlandıracağız.

Perihan Mağden Cihangir Enteli diyebileceğimiz kesmin hastası olduğunu söyleyebileceğimiz garip bir tiptir. Genellikle kemalistlerden ve şeriatçılardan yakınan (son dönemde onları kollamalarına rağmen) bu kesimin öncülerinden sayabileceğimiz PM Aydın Doğan'ın Radikal isimli gazetesinde en arka sayfada kendine yer bulmaktadır.

Kendine ait bir okur kitlesi de olan PM, özellikle 301 , Askerlikten Soğutma, Kürt Mücadelesi gibi çeşitli başlıklarla gündeme gelmişti.

Faşizme ve statüko'ya karşı sert tavrıyla beğeni toplayan Mağden'i özellikle liberal sol kesimin sevdiğini söyleyebiliriz.

Peki bu kesimde "kucaklama havası" hakim midir?

Özellikle Türkiye'de basın açısından çok şey değiştiren Taraf gibi gazetelerin en azından tutumlarında samimi oluşları örnek alınasıdır. Bu kitle içinse (liberal solcular) kesin bir tespit yapmak neredeyse mümkün değildir.

Perihan Mağden ise tüm bu tutuma sahip olan yazarların aksine faşistleşmektedir. Aşağılama ve nefret belirtileri taşıyan yazılarını savunduğu ve okuyun dediği Vakit yazarlarının belleğinden çaldığını tahmin ettiğim Mağden, bir iki kez gökdelenden düşerse kendine gelir gibime geliyor.

Hüseyin Üzmez: İslam'ın Kılıcı Neresinde?

2008-10-31T03:03:00.001-07:00

hüseyin üzmez bir çocuğun cinsel istismarı suçuyla yargılandığı mahkemece tahliye edildi. bunu muhtemelen hepimiz biliyoruz. bilmesek de e tipi cezaevinden çıkarken kurduğu "içerde hacda gibi yaşadım" cümlesine değil de bu homo erektus'un (erekte kökünden gelişine dikiz) türkiye cumhuriyeti sokaklarında dolaşacak olmasının cumhuriyet bayramı'nın hemen öncesine denk gelişine dikkat edin.

çok eleştirdikleri tecavüzcüleri saldığını söyledikleri rahşan affı bile bu kişiye özel çeşitli katakullilerle gerçekleştirilmiş affın (tahliye!) izini silebileceğini düşünmüyorum. "öğretmenimin vurduğu yerde gül biter." hastalıklı mantığı şeriatçı ,dinci ,neoliberal , yobaz zihniyetlere yanlış yansımış: "ustamın tohumlarını boşalttığı toprağa nur iner." gibi bir şey olmuştur muhtemelen. her yere baktım, tüm sözlükler, internet siteleri, gazeteler isyan halinde. hannibal'dan bile tehlikeli 70 yaşlarında bir sapığı sırf iktidar yalakası olduğu için hukuğun alengirli yollarını bildiği için malı mülkü olduğu için bırakıyorsunuz.

14 yaşında bir kızın içine akıtılan zehrin onu acıtmadığına inanan o psikolojik danışmanın ne kadar tarafsız olduğundan ziyade insanlıktan ne kadar haberdar olduğunu sorguluyorum tam şu anda. bir çocuğun içine zehrini akıtmak, bütün masumiyetini elinden almak şerefsizliğinin cezasız kalışını sorguluyorum. onların, benim asla arasında olmayacağım o kitlenin yazdıklarına bakıyorum, gördüğüm bir zafer edası.

islam'i anlayişlarinin kusurlarina bir göz atsak mi?

ilk olarak islam'ın bir din olarak kusurlarına göz atalım. islam'ın elçisi (peygamberi) dahi pedofili olarak adlandırabileceğimiz vehamette bir evlilik yapmışken aslında ben bazı şeyleri çok da sıradışı göremiyorum. öyle ki bu ülkenin cumhurbaşkanı da 15 yaşında bir kızla evlilik yapmıştır ve bu özellikle anadolu'nun acımasız bir gerçeğidir.

bizde ırza geçmek için her yol mübahtır. erkekler bir kadını nasıl tuş etsem diye düşünürken en kırmızı düşlerinde enseste kadar vardırırlar bu sapıklığı. kadınlar farklı mıdır? üzmez'in yanındaki kadının yüzündeki o zafer edasını o mutluluğu algılayabilen var mı aranızda? genç denemeyecek , çocuk yaşta bir kızı üzmek! bu kızı üzen birine çanak tutmak dünyada feminizmin insan hakları sözleşmesi'nin uğradığı en büyük yenilgidir.

türkiye'de 28 ekim 2008 tarihi'nde modern sosyal hukuk devleti olma rüyasının boş olduğu, dinin, dogmaların ve paranın atılmadığı bir sistemin bir işe yaramadığı görülmüştür.

cumhuriyet bayramı'nda yazıyorum bunları. buysa sizin anladığınız demokrasi, buysa cumhuriyet , kutlu olsun efendiler!

ne sizin efendiniz benim efendim olabilir, ne dininiz dinim, ne milletiniz milletim!

ayağa kalkmak genç kızlarımızı korumak için bir şeyler yapmayışınıza saygı duyuyorum.

sıra kendi kızınıza , kendinize ya da annenize geldiğinde vicdanınıza da tecavüz ediyor olacaklar. ya sesinizi çıkarın ya da üstünüzdekileri:

sıranın sizde olmadığını kim garanti edebilir?

Perihan Mağden'in Nedensiz Mücadelesi

2008-10-30T13:51:00.000-07:00

Sabah uyandığımda Perihan Mağden ablamızın Can Dündar'a ve Ergenekon'a geçirme, Kemalistçilere de (! Oha lan o ne !) bir güzel emmeli gömmeli muamele deneyimini gördüm. Üstüne akşam akşam şu yazı geldi.

Perihan Mağden'in yazısı şurada:
http://www.radikal.com.tr/Default.aspx?aType=YazarYazisi&ArticleID=905772&Yazar=PER%DDHAN%20MA%D0DEN&Date=30.10.2008&CategoryID=96

Bu da yorum efendim:

yazılarında garip bir faşizm sezdiğim radikal'in her şeye laf sokmaktan sorumlu demokrat köşe yazıcısı. türk dili ve üslup konusunda hakkında tartışamayacağımdan (birincisi bu konuda yetkin değilim, ikincisi yazdıklarının benim bildiğim türkçe ile özellikle yazı diliyle bağlantısını kurmakta güçlük çekiyorum : ne yaparsın perihancığım bu kadar oluyor lümpen üniversite öğrencisiyiz işte senin gözünde) fikirlerindeki istikrarsızlığını daha doğrusu ustanın dediğini yap yaptığını yapma mantığını eleştirmekten çekinmeyeceğim insan.

bu insan tanımlaması gerekliydi. kendisi zaman'ın yeni reklamını görse buradan bile bir şeyler çıkarabilirdi. yaftalamayın diyen bu reklamda sadece satanistleri ve yobazları ya da öyle görünenleri değil tüm toplumun bireylerini kapsayan bir mesaj verildiği ortadadır.

tüm bunların ötesinde, "yaftalama be teyze!" kampanyasını kendisi için açıyorum.

can dündar'ı alıntılayan anarşistler varmış. bu anarşikler, lavuklar falan bir internet sitesinin üyeleri. anarşizmin ve sosyalizmin marka gibi pazarlandığı bir kültürden bahsedip anarsist.org üzerinden türkiye'nin muhalif bakış tavrını eleştirenin alnını karışlarım ben. anarşizmi ve sosyalizmi orada yaşatacak kadar kişiliksiz beyin hücreleri yoktur umarım.

tüm bunların ötesinde liberal ve demokrat kitlelerin geyiklerine alışkınız. eski ya da yeni solculara laf sokup bir şey üretmeyişiniz , sadece azınlık ve özgürlük problemleriyle ilgilenişiniz, ekonomiden bir sikim anlamayışınızı geçiyorum. çoğumuzun okuduğu kitaplardan çıkardığınız sonuçlara ayrıca bayılıyorum. sanırım siz bambi okumaya devam etmeliymişsiniz.

sizi severdim; ancak faşizme karşı dik durup farklı olmanızdı sizi dik tutan. şimdi faşizmin bayrağı gibi ötekilikten merkeze taşındığınız bu dönemde öteki'yi deşmek ailelerinin secerelerini çıkarıp (yalçın küçük ya da nihal atsız tarzıyla) onlaraı generaloğlu ya da mit'çi çocuğu can dündar olarak tanımlamanız zavallılıktan öteye gidemiyor.

size faşizm mübahtır. öyle ki senin aradığın özgürlükle benimki bir noktada birleşemez perihan abla. sen entel ve loş kafelerinde takıl. ülkenin realitesiyle hakikat arasında fark vardır. sen entel dilinle konuş. diğerlerinin sözcüsüyken öbürlerini hiçe sayan bir ağzı salyalıya dönüş.

@2799528 [k]

kendisinin türkçe yazan , daha iyi gözlem yapan ve fikirlerini belirli temellerin üstüne oturtmuş, bu ülkeyi turistik olarak değil yerlisi olarak tanımış nihat genç'ten daha fazla okunmadığını bilmenin içimde sonsuz bir huzur uyandırdığı yazılarını okuduğum ve okumaya devam edeceğim (siksen gitmem abla, öyle gurursuzum işte, senin patronunun gazetesini alıyorum hem de sana para kazandırmak pahasına.) yazıcı. yazar diyemiyorum hala.

taktım şu an kendisine. 301'de arkasında dururken faşizme karşı kardeşlik için duruyorduk. köşe yazılarını sınıflarımıza asıyorduk. dostluk diyorduk, barış diyorduk abla führer oldu.

popülerlik ve bunama belirtileri bunlar.

yazık!

(küçük harfler için kusura bakmayın, sözlükte yazdıklarımdan kopyaladım burada yazanları.)

Kralım Tabi, Disko Kralı

2008-10-28T13:04:00.000-07:00

Cumartesi belki de haftanın en güzel günüdür. özellikle öğrenciyseniz bir sonraki günün tatil olması bilinciyle yaşadığınız bu günü iyi bitirmek en doğal hakkınızdır. Yatağa yalnız uzananlardansanız ya da o gece dışarda olma şansınız yoksa aslında bunun bir şanssızlık değil şans olabilme ihtimali aklınıza muhtemelen gelmemiştir. Okan Bayülgen yıllara yaydığı bir gelenekle karanlığı aydınca kullanıp zevkli hale getiren bir adam. İşte bu yazı, gece 00:30 ile 05:00 arasında saatlerin geri alınıp kafaları karıştırdığı gece, Disko'da olmayan ancak aptal kutusundan akıllı işi programı izleyen biri tarafından klavye aracılığıyla aktarılmıştır.

Okan Bayülgen sıradan bir adam değil. Devlet Tiyatroları'nın en genç yönetmeni olma ünvanını da taşıyan OB, 21. Yüzyıl Türk Televizyon Tarihi'nde dönüşümü ve değişimi başlatan insan olarak anılacak büyük ihtimalle. Elbette Türk Popüler Kültürü ve Türkiye açısından bir köşe taşı olacaktır Bayülgen. Bu şüphesizdir. Hatta Taraf yazarı Rasim Ozan Kütahyalı önceden Deniz Gezmiş ve Okan Bayülgen'i kıyaslamıştı bir yazısında. Popüler ideolojik lider yakıştırmasını onlara yapıp bir nevi pop idol olmakla suçlayıp iki figürü de birer pop idol haline sokmuştu. OB ve Deniz Gezmiş'in ortak noktaları tartışıladursun Türkiye'de sık sık olamayacak bir şey oldu şu yazının yazıldığı saatlerde:

İki adam (Biri Hafif Ağır Siklet Eski Dünya Şampiyonu diğeri ünlü bir medya karakteri, sanatçı) 2 dakika boks yapıp 2 dakika da satranç oynayarak 3 tur süren müsabakada 1'er dakikalık dinlenmeler dahil 15 dakika boyunca Türk Televizyonları'nda sıkça göremeyeceğimiz karelerle bizi baş başa bıraktılar.

Boks Kültürü'nden ve Orhan Ayhan'dan mahrum bırakılışımızı sevelim ya da sevmeyelim, boksu özlediğimizi, satranç konusunda ise sıfır olduğumuzu kabul edelim. Bugün tavla bilgisiyle övünen ve çok iyi oynarım diyerek bu şans oyununda master yapanların bilmediği zeka ve stratejik akıl kullanımını tetikleyen bu oyun, elitlik belirtisi olarak görülse de iki adım sonrasını düşünmek açısından siyasetçilere de tavsiye edilebilecek niteliktedir. Okan Bayülgen toplamda 6 dakika bile olsa mankenlerin, memelerin, ırzın , kalçaların, türbanın, bıyığın, siyasetin, yolsuzluğun,antidemokratikliğin, fikre vurulan zincirlerin, sahte Atatürkçülük saçmalığının, faşizmin, tabuların, hacıların, hocaların tecavüzünden kurtarmayı başardı belki de milyona yakın insanı.

Programa itaat etmekle ilgili bir konuşma ve bilgi topuyla başladı Bayülgen ve reklamlara girerken şu sözleri sarf etti:

"İtaat etmeyin lan zibidiler. Şimdi küçük bir reklam arası veriyoruz, daha sonra yine reklam arası vereceğiz. Reklamlarla size tüketin dedikten sonra ben tekrar size kırın zincirlerinizi diyeceğim."

Kendiyle iyi geçinen, diğer insanlarla da iyi geçinen, Fordizm ve getirdiği üreticiler bir yandan da tüketsin ki daha çok kazanalım anlayışını yaratan (Nihat Genç 22/10/08 Leman yazısı bu sistemin götürülerini tahlil etmek adına mutlaka okunmalı) sistemle alıp veremediği olan ve sistemi içinden eleştirme lüksüne sahip adamlardan biri Okan Bayülgen. Türkiye'de reklamları sempatikleştirme çabalarını kırması bakımından (Mehmet Ali Erbil - Parmaktan sonra) önemli bir cümle kurabiliyor bu adam. Alternatifsizliği ve Doğan Yayın Grubu'nun bile kendisine bağlı hale geldiği bir kuşağı yaşatması onu sıradışı kılan özelliklerinden yalnızca biri. Elbette Bayülgen'i bu kadar küçük sınırlara hapsetmek salakça olacaktır.

Programı tanıtmaya devam etmek daha yararlı olacak sanırım. Program iki bölümden oluşuyor. İlk bölüm Makina'da da gördüğümüz popüler kitleye hitap eden isimleri masa etrafında toplama kısmı. Ancak bu bölümün içine saklanan Tiyatro ve Sinema gibi kimi etkinlikleri tetikleyen bölümler (Örneğin Tiyatro Dergisi'nin tanıtımı) koyuluyor. Özellikle "CEVAP HAKKI" adı verilen ve alınan konuğa medya canavarlarının (paparaziler) asla sormayacağı derinlikli soruların sorulduğu bölüm ilk bölümün unutulmazı olacağa benziyor. Kendini doğru ifade ettiğinde Şafak Sezer'e bile sempati duyabiliyorsunuz çünkü.

İkinci bölümde ise alternatif kültüre mal olmuş (Banu Güven,Özge Fışkın gibi) insanların katılımıyla Zaga formatında Late Night Show karşımıza çıkıyor OB. İlk bölüme göre daha dünyevi, daha gerçek, daha aktüel olan bu bölümde eğlencenin yerini gerçek, fikirler ve olması gereken alıyor gibi geldi bana.

Özellikle canlı performansa verdiği önem ve canlı performans yapmayanları kendi diliyle eleştirmesi (Ebru Destan Boyfriend Playback Sahnesi) Disko Kralı'nın nasıl bir iş olduğunu ortaya koyuyor.

Erol Günaydın özellikle son programda Aydın Boysan'ın boşluğunu da doldurmak adına fazlasıyla etkin davranıp programın gidişine bir otorite olarak oldukça büyük bir katkıda bulundu ve bu katkı açıkçası renklendirici oldu. Aydın Boysan'ın da dönüşüyle durum iyice toparlanacaktır tahminimce, üstelik Hakkı Devrim de ikiliye eşlik ederse (Geçmiş Olsun Devrim ve Boysan'a) program iyice sevilesi olacaktır.

İşte böyle bir programdı Disko Kralı. Her hafta hakkında yazacak daha çok şeyimiz olacak, zaten Bayülgen de şu an yeterli olgunluğa ulaşmadıklarını her programda söylüyor ve gelişimin işaretlerini veriyor. Bize ise beklemek ve medyadan beklentilerimizi az da olsa arttırmak düşüyor.

Sarphan Uzunoğlu

Bir Tehlikeli Medya Haberi: Şu Bizim Ergenekon

2008-10-23T04:48:00.000-07:00

Türkiye neyin uzantısı olduğu, kimlerin çatışması olduğu, siyasi olup olmadığı, prosedüre uygun olup olmadığı her an tartışılan bir dava ile karşı karşıyayken bir şey yazmamak kayıtsız kalmak olmazdı. Türkiye'de gazeteciliğin sadece birkaç gazetenin taraflı yorumlarına bırakılmasındansa her şeyi baştan ele almayı uygun bulduk. İşte teknik ayrıntılarıyla Ergenekon Davası ve sanıklara dair temel bilgiler.

Neden ERGENEKON?

Hem davanın hem de örgütün adının Ergenekon olarak akıllara kazınmasının sebebi savcının da açıkladığı üzere örgütün kendine verdiği ismin Ergenekon olmasıdır. Örgütün kendine bu adı vermesinin sebebi de Türk'ün ayağa kalkış ve türeyiş destanı olan Ergenekon Destanı'na * bir çeşit saygı duruşu.

Ergenekon'un ortaya çıktığı dönemde hakkında ortaya atılan birçok tezin arasında özellikle Susurluk'un Uzantısı olan bir örgüt tezi üzerinde duruluyordu ki, Veli Küçük gibi isimlerin de soruşturmayla doğrudan bağlantılı olması, üstüne lider olarak tasvir edilmeleri de bu iddiayı güçlendirir nitelikte(ydi). Bugün mahkemenin başlamasından ötürü üstünde yorum yapmanın doğru olmayacağı düşünülse de geçmişte belirtilmiş birkaç tezle başlamak mantıklı görünüyor.

Dalga dalga gerçekleşen operasyonların birbirini izlediği sürecin sonunda Ergenekon'un içinde birbiriyle davalı olan sanıkların da bulunması da dahil birçok ayrıntı ortaya çıktı.

Şekildeki örgüt şeması örgütün özellikle ulusalcı kanadın asker ve devlet bağlantılı kısmının özellikle yargıtay cinayetiyle bağlantılarını gösteriyor.

DİPNOT:

*Ergenekon destanı,Göktürkler'in türeyişini anlatan bir Türk Destanı'dır. Genel olarak, düşman tarafından hile ile yenilgiye uğratılan Türklerin, Ergenekon Ovası'nda yeniden türeyip tekrar eski yurtlarına dönerek düşmanlarıyla çarpışmalarını anlatır..

yazamasamda Babam

2008-10-20T10:19:00.001-07:00

Dün gibi
arabanın pedallarına erişemeyen bacaklarımla
anca kucağında erişebildiğim
direksiyonu tutan
saçları şimdikinden daha da uzun olan
ben
ve tüm sıcaklığıyla babam...

saçlarına kırlar düşmüş olsa bile
gözleri o saçlara inat
yıllar neymiş demekte
kaybetmeyi göze alamayacağım
dünya üzerindeki 4 insandan
bir tanesi
yokluğu dünyayı anlamsız kılacak, babam!

ben ve babam
anlatılması zor iki adam..

o beyaz renkli arabanın peşinde koşan
üç beş adımda yorulan ben
giden arabada aynadan bakan
babam
dünya üzerinde erişemeyeceğim tek adam!!

ben ve babam
anlaşılmayı beklemeyen iki adam..

iyi ki doğdun...

Tehlikeli Haberciler

2008-10-20T09:41:00.000-07:00

Tehlikeli Bölge biçim değiştiriyor ve RENK katıyor işin içine. Nasıl mı?

Şu ana kadar beraber çalıştığım Türk E-Dergi ile Tehlikeli Bölge grubunun HABER ve HABER YORUMLAMA mekanizmasını tek bir potada birleştiriyoruz. Peki neden Türk E-Medya Potansiyelini kullanıyoruz.

1- Gelişmiş altyapı ve profesyonellik
2- Oturmuş kadro ve yönetim anlayışı
3- Farklılığa açık olmak

İşte bu yüzden Tehlikeli Bölge buradaki gündeme dair yazılar dışında bir anlam kazanıyor ve bir haberciler oluşumu haline geliyor.

Bizim de altına imzamızı atmak kalıyor

TEHLİKELİ HABERCİLER!

Sevgilerle...

Türkiye'de Ermeni Olmak

2008-10-18T03:40:00.000-07:00

Elbette hiçbir zaman tam anlamıyla çözemeyeceğim bir duyguyu yazmak istiyorum bugün. Ermeni olmayı, özellikle de bu topraklarda bir Ermeni olarak yaşamayı yazmak, çoğumuzun önce mahkeme koridorları ardından da gazetelerin masumiyeti 17 yaşında bir çocukça çalınmış sayfalarıdan tanıdığımız Hrant Dink'e özlemimi anlatmak amaç.

Şu an Hrant'a isimli bir kitap duruyor masamda. Alt başlığı şöyle: "Ali, topu Agop'a at." Kitapta Vedat Türkali özellikle Ermenilerin komşuluk ve insanlık ilişkilerinde ne kadar bizden olduklarını ve gidişlerindeki gizemi çocukluğundan çok sonra anlatırken, onların gidiş ya da sürgünde kalış hallerinin dramatikliğini yüzümüze vuruyor.

Karagöz ve Hacivat'ın bile öğesi olacak kadar bizden Ermeniler. Aslında bizden demek yanlış olur çünkü onlar da başlı başlarına bir kültürler ve bir alt küme olamayacak kadar zengin bir kültüre sahipler. Sanırım bizim algılamadığımız, ya da algılamak istemediğimiz şey de bu. Türkiye'de kayıtlı olarak yetmiş bin Ermeni yaşıyor ki bu asgari bir rakam. 70.000 insanın haklarını, varlıklarını, umutlarını yoksaymak elbette Anadolu kültürü ve Anadolu Halkları'na büyük bir saygısızlık olacaktır.

Osmanlı sanıldığı gibi hasta adam ya da kırık bir çark değildi. Osmanlı yobazlıktan geri kalan bir devlet olarak nitelendirilmesine rağmen, yeni emperyalizmle yıkılan Avusturya Macaristan Prusya gibi krallık ve imparatorlukların kaderini paylaşmıştı ki bu çağın en kaliteli kaybedeni Osmanlı idi.

Osmanlı Devleti'nin intiharı ekonomik politikalarındaki kimi hataları ve gelişen yeni akımlara karşı aldığı tedbirlerin ters tepmesidir. Duygusal ve harekete geçmeye hazır bir kana sahip halklara hükmetmek Osmanlı için kolay olmamıştır.

İşte o dönem Ermenilerce de yaşatılmış bu hakimiyet güdüsü bugün Türk'ü Ermeni'ye Ermeni'yi Türk'e kırdırmıştır. Yıllarca Ermenileri Alt bir Kürt grup olarak gösterme çabası da bu kırgınlığın ürünüdür.

Burada soykırıma ya da sözde soykırıma (neresinden bakıyorsanız orasını algılayın) değil Ermeni'ye yazıyorum. Bu vatanı en az bizim kadar seven insanlara, bu ülkede bir kilisenin yetimhanesinde büyüyüp yetimhanede arkadaşlarıyla inşa ettikleri binalara devlet tarafından el konan çocukları, hem solcu hem Ermeni olanları fişlenen, yurtdışına çıkma yasağı konan büyük adamları küsmeyenleri kast ediyorum özellikle.

Ermeni diasporası'na dahi dahil olduklarını kabul etmeyen bu ülke ermenilerini kast ediyorum her şeyden önce. Dedelerimizin aynı sokakta oynadıkları, düğünlerine gittikleri, kız alıp verdikleri Ermenileri, kardeşlerimizi.

birilerinin her an öyle olduğunu söylediğine bakmayın, faşizm bu ülkenin yazgısı değildir; aksine faşizmin gidip kardeşliğin gelişi bu ülkenin yazgısıdır.ermeni olmakla diaspora şolmak arasında büyük bir fark olduğunu ve iran ve türkiye ermenilerinin bu farkı yaşadıklarını bilmeyecek kadar kör olanımız var mıdır bilmiyorum; ama ülkü ocakları başkanı gibi düşünenleriniz var oldukça bunun ne kadar manasız kalacağını da biliyorum.

ne yazık ki çoğunzu biliyorum. kendine solcu,kendine demokrat, kendine liberal tavırlarınızı da tanıyorum. ben ermeni değilim; ama sizin aranızda bir başkası olmak ne demek en azından bunu tahmin edebiliyorum.

bu ülkede ermeni olmak zor iştir. öteki olmak zordur. işte bu yüzden benim sevgim tüm ötekilere,kardeşlerime.

Biz o kardeşliği hatırlamak isteyen tüm yazarlarımızı öldürmeye çalışırken, Agop bize küsmüş ve mahalleden nefret ediyor. Oysa bağırma zamanı, hadi Agop beraber top oynayalım. Üstelik cumhurbaşkanlarının izlemesine gerek yok, sen ve ben. Beraber!

Amerikan Rüyası ...

2008-10-17T14:35:00.000-07:00

birgün çıkıp geldiler - anlamsız yüzlerini ve gülüşlerini -
tüketimartıklarım üretimorganlarını ve eski külotlarını -
çikletlerini çukulatalarmı getirip bıraktılar - tiklerini mi-
miklerini çiğliklerini - gençkızların düşlerini getirip bırak-
tılar - hergün hergün yeniden getirip bıraktılar - iplerini
oltalarını konservekutularmı - süttozlarmı soyalarını sa-
lemlerini - kısırlıkhaplarmı madalyalarını tasmalarını -
bayraklarını bayrakyırtmalarını sövmelerini - anamıza
bacımıza çocuğumuza - en çok önem verdiğimiz şeyle-
rimize - üretimorganlarını ve tüketimartıklarım kullana-
rak - tanrının ve isa'nın ve bizimkilerin izniyle - atlarını
seyislerini çombelerini - tıraşlarını ve dişlerini getirip bı-
raktılar - hergün hergün yeniden getirip bıraktılar - son-
ra güzel güzel anlaşmaları - sonra güzel güzel sözleş-
meleri - sonra güzel güzel paylaşmaları - asılmış-
ların ve asılacakların izniyle - vedurmadan durmadan
baltazar bayramlarını - sonra güzel güzel savaş uçakla-
rını - radarları rampaları atombombalarmı - denizaltı de-
nizüstü birşeylerini - bilinçaltı bilinçüstü herşeylerini -
piekslerini bitekslerini bitpazarlarını - eroinlerini kokain-
lerini getirip bıraktılar - hergün hergün yeniden getirip
bıraktılar-
ve sonra çekilip gitmediler gemilerine
ve sonra çekilip gitmediler gemilerine
ve sonra çekilip gitmediler gemilerine
ve artık okadar çok şey getirdiler ki
ve artık okadar çok şey getirdiler ki
ve artık okadar çok şey getirdiler ki
bağımsızlığa yer kalmadı ülkemde

Hasan Hüseyin Korkmazgil

özgürlük ve eşitlik sarhoşluğu

2008-10-13T15:01:00.000-07:00

hepimiz özgür olmak isteriz.Adım adım gelir özgürlük.Bir anda olup biten bir hadise olmamıştır.
Hatırlayın tarih kitaplarından en başta kurulan padişahlıkları tek kişinin baskınlığını. Zamanla
gelişen dünya bireylerin eşit olduğunu farkeden ve hepimiz kardeşiz sloganlarıyla süregelen
eşitlikten başka amaç gütmeyen insanları düşünün. Bazen bir lokma için eşitlik bazen bir ilaç
bazense sadece sınıf kavramını ortadan kaldırmak için eşitlik özgürlük istendi.
Hepimiz eşitmiyiz diye soramamız gerek kendimize. Sizce eşitmiyiz ucu bucağı google earthden
rahatlıkla görülebilen dünyamızda. Afrikanın göbeğinde doğan çocukla Ankaranın göbeğinde doğan
çocuk eşit mi sizce? Hayalperestlikte son noktadamıyız eşitiz ulan derken bağıra bağıra.
acaba kaçımız gözlerimizin önüne getiriyor sibiryanın soğuk köşesinde bir kaç saniye önce doğmuş
olan çocuğu ya da aylık 30 dolara çalışan çinli çocuğu.. kaç kişi düşünebiliyor acaba kabilelerde
doğan gelecekleri bir kaç oktan ibaret olan çocukları. Doğruyu söylemek gerekirse ayık kafayla hiç
bir zaman düşünmedim orda birileri varmı yaşıyorlarmı diye.
Ülkemize cennet vatanımıza bakarsak eğer sizce eşitmiyiz. Türküz doğruyuzda çalışkanmıyız. bazıları
harbiden iyi ÇALışıyorken siz doğru olarak ilerliyorsunuz. burda da doğruyu söylemem gerekse
ben doğru değilim ve emin olun sizde doğru değilsiniz.. sadece ayık kafayla kendimize karşı dürüst
olamıyoruz o kadar.
eşitlikten bahsediyoruz özgürlük istiyoruz... ben en azından avcılar sahilde alıp biramı elime
dolanmak sonrasında yanımda esrar içen gençleri görmek istiyorum... özgürlükse istediğiniz
onlar yazamıyorlarsa düşüncelerini ben yazıyorum.. evet buyrun özgür bırakalım dünyayı...
ayık kafayla olsa söyleyemem belki bunları ya da aklıma gelmez esrar içen çocuklar! ya da avcılar
sahilde elimde biramla dolaşma..
özgürlükya hür olacağızya hür olmak... beyinle alakalı bir kavram bence.. şu anda hürüm mesela..
parmaklarım klavyede değil tamamen bulutlarda.. yağmur olup yağacak başınıza ve uyanacaksınız.
hür olmak adına size söylenen yalanlarla tanışacaksınız... kimseye ait olmak istemeyecek ama
evlenip birisine ait olacaksınız.. özgürlük isterken bile özgürlüğü anlayamayacak ya da
anlatamayacaksınız ne istediğinizi.. çünkü herkesin özgürlüğü farklı çünkü hiç birimiz eşit değiliz..
ve bir şey daha sanmayın sarhoşumluğum bir sıvı içeren şişeden yahut farklı yollardan..
sarhoşluğum odamda kendimi tamamen özgür hissedebildiğimden.. insan yalnız olduğunda özgür olabilir
aksi taktirde özgürlük söz konusu değildir..

Kürt

2008-10-11T00:11:00.000-07:00

bu dünyada senden ya da benden daha az hakkı olmayan insan her şeyin ötesinde. aysun kayacı mantığı ile yaklaşıldığında elbette kültürlerinden dolayı eğitimsizliklerinden dolayı sizin bu dünyanın tükenen kaynaklarını daha çok hak ettiğinizi düşünebilirsiniz.

doğru, onların hakkı olmayan bir çok şey var. örneğin onlar asla yeteri kadar türk olamayacaklar, siz onları dönüştürseniz de önce dilleri dönmeyecek sizin gibi türkçe konuşurken, sonra da bilinçleri onları çok uzağa götürecek sizin götürmek istediğiniz yerden.

aralarındaki farklılıkları gözetmeden birey olarak bile görmeden kesip attığımız koca bir etnik grupla beraber yaşıyoruz biz türkiye'de ki bu grup milyonlardan oluşuyor. alevi asimilasyonu ve kürt asimilasyonu bildiğimiz üzere devlet eliyle yapılmaktadır ki kürt isyankarların karşı çıktığı şey türkiye'de her dönem budur: asimilasyon.

üniter devlet yapısı ve eşitsizliğin tavana vurduğu gelir dağılımı problemi hakkında konuşmak hiç de zor olmadığından ordan başlamayacağım. bu devletin resmi ideolojisi elbette bu halkı cahil bırakmıştır. milli eğitim sisteminde bambaşka bir dille eğitim verdiğiniz bu çocuklar yaşadıkları o duygusal buhranı ömürleri boyunca elbette atlatamazlar.

türkçe onlar için bir seçim değil, aksine bir zorlama. topraklarımızda ingilizce, fransızca, almanca eğitim veren liseleri barındırırken kürtlere bir ek ders olarak bile olsa eğitimi verememek bu ülkenin ayıbıdır.

faşist türkiye cumhuriyeti'nde ezilen rolünü oynamayı kabul etmeleri de onların hatalarıdır çünkü ezilmişliklerinden devşiren pkk gibi terör örgütleri bugün ülkenin anasını ağlatırken sadece kürtya da esmer olduğu için aşağılanmayı bu topraklarda doğal hale getirmişlerdir. sistem partilerine (dyp akp vermeseler de chp) verdikleri oylar her daim çöpe gitmiş bu insanların yalnızlıkları bitmemiştir. nuri bilge ceylan benim yalnız ve güzel ülkem derken o yalnızlığın içine gömdüğü büyük kırgınlığı es geçmiş. onlar bizim küs olduğumuz , özlediğimiz ama barışırsak ne olur diye korktuğumuz kardeşlerimiz

5 dk.ya dair

2008-10-09T15:23:00.000-07:00

bir tık
birkaç klavye tıkırtısı
işte o kadar uzaksın bana

korkmam,
''dejavu'' yaşamaktan.

anlattıklarım yarım
sözlerim yavan...
ve katıksızdı
sana olan sevdam..

GREEN CHEMISTRY - YESIL KIMYA

2008-10-06T11:43:00.000-07:00

gittikçe yaşlanan, yaşlandıkça kirlenen dünyamıza yeni bir umut ışığı..
kimya mühendisi adayı olarak 1 seneden biraz daha fazlacana olan üniversite yaşantımda en çok önemi hak ettiğini düşündüğüm hadise yeşil kimya olarak pekde saçma olamayacak bir tercümeyle özünde çevreci yaklaşımı barındıran geleceğimizi -dünyanın şu anki yaşıyla
kıyaslandığında biraz daha uzatacak olan çevreci oluşumdan biraz bahsetmek istiyorum.
öncelikle tanımlamak gerekirse, Yeşil kimya; çevreyi korumaya yönelik kimyasal yöntemlerin
ve maddelerin geliştirilmesini ön plana çıkaran bir kimya dalıdır. bu kimya dalı geleceğimize
hizmet etmektedir. ülkemiz yeşil kimya alanında henüz emekleme seviyesinde olsa bile ilerleyen yıllarda büyük adımlar atan bir yetişkin olacağı umudunu taşımaktayım.
yeşil kimyanın yararları:
-ekonomik fayda sağlaması üretim maliyetini azaltacak yeni reaksiyonların elde edilmesisini sağlar.
-enerji tasarrufu sağlamaya yöneliktir daha düşük sıcaklıklarda reaksiyona girilmesini ve bu reaksiyonların verimli olmasını sağlayacak yollar arar.
-üretim maliyetlerini ve düzenleme mailyetlerini düşürür.
-daha az atık madde oluşmasını sağlar.
-daha güvenli yollardan ilerleyen reaksiyonlar bulunmasına ön ayak olur kaza riskini azaltır.
-daha güvenli son ürünler ortaya çıkmasında faydalı olur.
-çalışma ortamının daha güvenli olmasını sağlar.
-insan ve doğa sağlığının korunmasını sağlar.
-rekabet avantajı kazandırır.

bütün bunları sağlayabilecek teknolojik gelişmelere gebe olan bu kimyanın yan dalını gelecekte sıkça duyacağız.örneklere geçmeden önce söylemek isterim ki yeşil kimya (green chemistry) tüm çevre sorunlarına çözüm sağlayabilecek bir dal değildir. belirli üretim basamaklarında yer alır çevre sorunlarının çözülmesinde merdiven amacı güder.yeşil kimya çevre kirliliğinin önlenmesinde aktif olarak pay sahibidir.
bir kaç şirket ismi vermek isterim..
yeşil kimya tekniklerini kullanan bazı şirketler isimleri sizcede çok tanıdık değil mi? bu kadar başarılı olmaları tek bir nedenden ötürü olmasa bile üretimlerinde çevreci olmaları bunda pay sahibidir.ayrıca yeşil kimya uygulamalarıyla rekabet şanslarını yüksetlmişler ve global savaşta başarılı olabilmişlerdir.
-ikea
-dell
-rohm and haas
-hermanmiller
-interface

bunlar belli başlı olanları. ve inanın her geçen gün sayıları artmakta. çevrecilik masalları anlatan şirketlerimize duyrulur.

bir not : green chemistry alanında üniversitelerde kapsamlı yenilikler geçirdiler. avrupa, amerika, japonya ve çin üniversiteleri (ve bazı diğer ülke üniversiteleri) green chemistry&engineering adıyla lisans programları oluşturdular bile(adını verdiğim ülke üniversitelerinin tamamında söz konusu değildir bazılarında oluşturulmuştur).
iki not : ülkemizde böyle bir oluşum HENÜZ gerçekleşmedi.
üç not : york üniversitesi bu alanda yeni bir ilke imza atarak üniversite sanayi işbirliği içerisinde yeşil kimya metodlarını fabrikalara(üretici şirketlere) satarak yolunu buluyor :))
dört not: ülkemizde kimya mühendisliği ve kimya bölümü ayrıcana çevre mühendisliği programlarında yeşil kimyaya yer verilmekte ancak istenilen düzeyden değil labarotuvar uygulamaları yetersiz. kaynak ve destek sıkıntısı mevcut.

Modern Zaman İnsanları: Part 1 Kuşhan's Bloody Diary

2008-10-05T03:06:00.000-07:00

Trendlerin gidişatını belirlediği bir dünyada yaşıyoruz ve nereye gideceğimize dair soruları bize soran birini bile bulamıyoruz. Çünkü biz bu soruların cevaplarını vermekten de bunları sormaktan da aciziz. Farkındaysanız öncelikle başkasından medet umdum. Cümlelerimiz bile kendimizden umudu kesmişken bizden nasıl bir gelecek beklenebilir?

Aslında bizim beklentilerimiz o kadar da yüksek değil, hiçbiriniz (Gökhan Gönül hariç) Lamborghini'yi hayatının merkezien oturtmuyor. Elbette ki o bizden biri değil, yılda 1 milyon dolar alan bir adamdan bahsediyoruz. Biz 1 ytl'yi düşürünce arayanlardanız, yoksa hepimiz fish çekilişinin sonuçlarını mı takip ediyoruz (Hedef kitleyi bilememek!).

Öncelikle şu zayıf modern seksi kadınlarla başlayalım. Siz onlara öyle diyorsunuz diye kendilerini öyle zannediyorlar, yağ aldırıp güzelleşeceğine inanan makyajla büyüleyici olacağını düşünen bu insanlar ne kadar zekidir ne kadar normaldir bilinmez ama böyle bir güruh var ve ne yazık ki MR. KUŞHAN'ın kliniğinde ölümle biten bir hayata sahip olabiliyorlar.

Modernitenin bu kadar acımasız olacağını hiç düşünmemiştim. Hayat standartlarını yükseltmek ya da yüksekmiş gibi göstermek adına hayatın ta kendisini kaybetmek bana kalırsa o kadar da mantıklı değil. Tabi zengin ailelerin güzelleşme meraklısı kızlarına kızmalıyız.

Bu arada aklıma bir soru geliyor basın bu konuda sayın Ayşe Arman'ı neredeyse hiç eleştirmedi, aman ya O'na da bir şey olsaydı mantığıyla yaklaştılar. Tamam sizin cici kızınızdır Arman. En cafcaflı işlerinize koşturursunuz onu; ama resmen reklamını yaptığı ve zamanında sizin de gazetenize reçetesini ek olarak verdiğiniz adamın diyetisyen bile olmaması, yaptığı işin ortadalığı sizi ve vicdanınızı biraz olsun incitmiyor mu?

Tabi ki Ayşe Arman konusunda şaşırmadım. Sol meme yanağı tartışılan bir insanın gazeteci gibi davranıp sorgulaması beklenmemeli zaten.

Ölen insanın ailesinin başı sağ olsun elbet; ama umarım 15 Şehit verişimiz bu olaydan daha akılda kalıcı olur.

Güzelliğin 50 Kilo Altın Etmez, Bu Bizdeki Savurganlık Olmasa

2008-10-04T16:52:00.001-07:00

İngiltere'de Kate Moss'un "Yeni Afrodit" olarak lanse edilen 50 kiloluk heykeli sergilenedursun "Great Depression Strikes Back" temalı bir ekonomik tablo göze çarpıyor.

50 kilo altın... Maddi değerini hesaplayıp şu insana şu kadar rızk olurdu diyemeyeceğim kadar büyük bir savurganlık bence bu. Sanat değil, sanat bu olmamalıydı en azından.

Sanat altın üreticileri için midir? Niçindir? Garip. Bize bu garip heykel ve gülümsemek kaldı.

BİR EFSANENİN GERİ DÖNÜŞ HABERİ

2008-10-04T06:04:00.000-07:00

Yıllardır oynanan strateji oyunu STARCRAFT severlerine bir süpriz yaptı.STARCRAFT 2 hazırlıkları neredeyse tamamlandı ve BLiZZARD ırklar arasındaki dengeyi (bu denge starcraftı diğerlerinden ayıran en önemli özelliği) sağladığında oyunu piyasaya sürecek.Çıkış tarihi henüz bilinmesede yeni oyunun yolda olmasıSTARCRAFT severlerde müthiş bir heyecan yarattı.
Starcraft2 ilk oyunda olduğu gibi güç dengesine sahip 3 farklı ırktan oluşacakTerran, Protoss ve Zerg. Her biri için değişik yeni silahlar ve birimler mevcut olduğu gibi eskilere de yer veriliyor.

Oyunun açıklanan yeni özelliklerine gelince:

-Hızlı, vurucu ve mükemmel dengeli gerçek zamanlı çok oyunculu oynanabilirlikilk oyunun heyacanını yakalıyor ve geliştiriyor.

-Tamamen yenilenmiş ırklar: Protoss, Zerg, Terran.-Her ırk için yeni birimler ve yeni oyun dinamikleri.

-Hikaye modlu tek oyunculu senaryo.

-Yeni üç boyutlu grafik motoru sayesinde çok sayıda ordu ve birimle bile yüksekperformans.

-Yenilenmiş çok oyuncu desteği ile daha rekabetçi yeni özellikler ve battle.netüzerinden desteklenen rakip bulma arayüzü.

ilk oyunla alakalı bir not:

Blizzard 1998 - 2007 yılları arasında Starcraft:Brood War başlığından12 milyon kopya satıldığını açıklamıştır, Starcraft uluslararası anlamdaözellikle çoklu oyuncu kısmı ile, bilgisayar dünyasında tarikat benzeri bir oyuncu kitlesi toplamıştır. -severek oynuyoruz efendim :))

Bolu Express: DTP'liyi Öldürün / Devlet: Aferin, iyi demişsiniz.

2008-10-02T06:06:00.000-07:00

Bolu Express gazetesinde bir yazı yayınlandı ve Her şehit için DTP’li öldürülmeli’ denilen köşe yazısını ‘fikir özgürlüğü’ olarak`niteleyen mahkeme bu yazıda bir suç unsuru bulamayıp (!) yazanları akladı.

Aslında Türkiye için çok da sıradışı olmayan bu mevzu, PKK nefretinin Kürt hatta ne yazık ki esmer insan nefretine dönüşmesinden kaynaklanıyor. Türkiye'nin zencileri biziz diyen şeriatçılara inat bu ülkede ırkçılık tüm boyutlarıyla sürmekte ve devlet hatta yargı tarafından da bu meşrulaştırılmakta. Objektif bir bakış açısıyla halk arasında olumsuz anlamda kullanılan Kıro kelimesinin ve benzer bir sürü kelimenin de Kürt insanını niteleyerek kullanıldığından yola çıkarsak bu ırkçılığın ne denli normalleştirildiğini ve bu algının ne kadar sıradanlaştırıldığını rahatlıkla görebiliriz.

FAŞİZMİN YERİ VE ZAMANI OLMAZ

Açıkçası faşizm için ne sabun fabrikaları ne ikna odaları ne de kendini öldürmeye adamış bir ordu gerekiyor. Zaten halkları yiyip bitiren faşizmin kökü de sosyal hayata sindirilmiş bu baskı rejiminin içinde yatıyor.

Asker otobüste kontrol yaparken doğum yeri antalya sinop çizgisinin doğusunda olanlara daha bir kuşkuyla bakıyorsa burada faşizm vardır. Bir bölgenin, bir ilin ya da bir siyasi partinin böylesine damgalanması üstelik ölümle tehdit edilmesi insanlığa sığmıyor.

BASIN ETİĞİ

Her şeyin ötesinde basının da kendine göre bir ahlâkı oluşturma zamanı geldi de geçiyor. Vakit Gazetesi'nin "İşte O Üyeler" başlığının tedirgin ediciliğini bile aşan bir tedirginlik vericilik sezdim ben bu haberde. Üstelik bu tedirginliğin ötesinde 12 Eylül Öncesi dönemin hedef belirleyici ideolojik gazetelerinin tarzı ortada. Belli ki yazan yazarın nasıl bir ülkede olduğundan haberi var. Ordu ya da devletin şahinlerinin ideolojisini incitmediğiniz sürece bu ülkede her daim köpek muamelesi gören insanları aşağılamanın serbest olduğunu biliyor sanırım.

Zaman'ın Kürtler konusunda ne kadar etik olduğunu da Kemal Kılıçdaroğlu ile ilgili haberlerindeki "DERSİM İSYANI İLE MEŞHUR TUNCELİ" tanımıyla görmüş olduk.

Türkiye'de gazeteci olmak bir utanç haline geliyor. Yazık, çok yazık.

Dünya VS AIDS

2008-10-02T05:55:00.000-07:00

Korunmaya yönelik yöntemler her gün gelişip endüstri haline gelirken bir şey hiç değişmedi, değişmeyen AIDS ve yayılma hızıydı. Hiçbir bilinçlendirme önüne geçemedi AIDS'in. Şimdi AIDS'in tarihi ve gelişimi tartışılırken, AIDS'e bir bakış atalım dedim.

AIDS Nedir?

AIDS, Acquired Immuno Deficiency Syndrome kelimelerinin kısaltması olarak ortaya çıkmış ve Edinilmiş Yetersiz Bağışıklık Sistemi Sendromu olarak Türkçe'ye çevrilmiştir.

AIDS ilk olarak 1981 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nde keşfedilmiştir. Keşfinden hemen sonra hızla yayılarak; erkek, çocuk, siyah, beyaz, Latin, Asyalı, zengin, fakir demeden bir çok insanın ölümüne neden olmuştur. Günümüze kadar AIDS'ten 225.000 kişinin öldüğü kaydedilmiştir. Bu sayı her 13 ila 15 ayda ikiye katlanmaktadır.

AIDS için halen kesin olarak bilinen bir tedavi yöntemi bulunmamaktadır. AIDS'ten korunmak bu tehlikeli ve ölümcül virüsün yayılmasını önlemek için uygulanabilecek tek yoldur. HIV, Human Immune Deficiency Virus, vücut bağışıklık sistemi virüsü, AIDS tamamen vücut bağışıklık sistemi ile ilgili olduğundan, hastalığa sebep olan virüse bu isim verilmiştir. Virüs, insan vücudunun hastalıklara karşı direncini sağlayan bağışıklık sistemini etkisiz hale getirmektedir. Vücut bağışıklık sisteminin etkisiz hale gelmesi, virüsten etkilenmeden önce kolayca başedebildiği deiğer hastalık mikroplarıyla artık çarpışamayacak duruma gelmesi demektir. Bu da basit bir enefeksiyonun bile ölümcül hale gelmesine sebep olabilir. AIDS hastalarının yarısından çoğu bağışıklık sistemlerinin etkisiz hale gelmesi yüzünden basit enfeksiyonlara yenilerek hayata veda etmişlerdir.

İnsan vücudu bir defa HIV virüsü ile enfekte olmuşsa artık bu virüsün hiçbirşekilde yok edilmesi yada vücuttan atılması mümkün değildir. Fakat, virüsün etkilerine engel olmak için bir takım ilaçlar geliştirilmiştir. Bunlardan ilki ve ençok bilineni AZT (Zidovudine) adı verilen ilaçtır. Bu ilaç virüsün çoğalmasını engellemektedir. AZT AIDS virüsünün meydana getirdiği belirtilerin görünmesini engellemekte ve AIDS'li hastanın yaşamının kısmen de olsa uzamasını sağlamaktadır.

Bilim adamları AIDS'le savaşabilmenin diğer yollarını aramaya devam etmektedirler. Son yıllarda bu konuda büyük gelişme kaydedilmiştir. AIDS'e karşı korunmak için aşıların testleri halen deneysel aşamadadır. 1990 yılının başlarından itibaren bu konuda başarılı sonuçlar kaydedilmektedir.

AIDS dokunma, öpüşme, solunum gibi dış kontaklarla bulaşan bir hastalık değildir. Bu nedenle insanların AIDS'li hastalara yaklaşmaması ya da onları toplumdan dışlaması hem gereksiz hem de yanlış bir tutumdur. Çünkü AIDS'li bir hastaya dokunarak veya yanında bulunarak AIDS'e yakalanmanın mümkün değildir. Ayrıca AIDS evcil hayvanlardan, tuvaletlerden, yüzme havuzlarından, tabak ya da bardaklardan bulaşıcı özellik göstermez. Bu nedenle insanların bu konularda korkutulması ya da yersiz bir kaygıya neden olunması çok yanlıştır. AIDS'in ana bulaşma yolu seksüel birleşme, uyuşturucu kullanıcılarının enjektörlerini paylaşması ve çok da az olsa kan transferidir. Ne yazık ki, AIDS hastalığına yakalanmış hamile bir kadının daha doğmamış bebeği de bu hastalığa yakalanmış demektir.

Neden AIDS'i daha önce duymamıştık? AIDS 1981 yılına kadar tanımlanmış bir hastalık değildi. AIDS'in izinin sürülmesi doktorların bu bilinmeyen hastalığı yeterli derecede tanımasıyla başladı. AIDS'in ilk rastlandığı 1981 yılında ABD'de 316 kişinin AIDS hastalığına yakalandığı tespit edilmiştir. Beş yıl sonra 1986 Ağustos'unda 23.000 vaka rapor edilmiştir. Hastalığın artışı büyük bir hızla devam etmiş ve 1990'larda sadece ABD'de 60.000 nin üstünde AIDS hastası tespit edilmiştir. Bu hızlı artış, bilim adamları, doktorlar ve hükümetler için bir alarm sinyali olmuş ve onları konuyla ciddi biçimde ilgilenmeye itmiştir.

AIDS'in gerçek kökeni bilinmemektedir. Çünkü AIDS yeni gelişmiş bir hastalıktır. AIDS'in kökeni hakkındaki en geçerli görüş hastalığın Afrika kökenli olduğudur. Afrika'da ki yeşil maymunların taşıdığı bir virüs insanlarda rastlanan AIDS virüsüne çok benzemektedir. Bilimsel tahminler maymunlarda rastlanan virüsün doğal ortamda organizmalar içinde yaşamını sürdürerek, mutasyon geçirdiği ve burdanda insanlara geçtiği üzerinde yoğunlaşmaktadır. Görülen mutasyonun çok nadir olduğu da görüşler arasında yer almaktadır.

Bir başka görüş ise virüsün biyolojik silah olarak üretilmek istendiği fakat sonucun etkisi uzun sürede görüldüğü için araştırmalara devam edilmediği, ve bir ara nasıl olduysa labaratuvar dışına çıkarılarak insanlara bulaştırıldığı üzerinedir. Yeşil maymunlar Afrika'nın çoğu bölgesinde lezzetli bir yemek olarak görülmektedir. Virüsün maymunlardan insana iyi pişmemiş organlardan ya da etlerin pişirilmeye hazırlanırken meydana gelebilecek kesik vb. gibi yaralardan bulaşmış olabileceği de düşünülmektedir. Çünkü bilindiği gibi virüsün bulaşma yollarının en önemlilerinden biri kandır. Hastalığın ilk insana bulaşması böyle olmuştur. Bundan sonra hastalık diğer insanlara seksüel birleşme ve uyuşturucu kullanımı ve kan transferleri sırasında yayılmıştır. Afrika devletlerinin bir çoğu bu görüşün mantıklı olduğunu savunmaktadır. Bu olayların hiçbiri ırkla ilgili değildir. Şunu unutmamak gerekir ki tek bir kişi değil tüm insanlık AIDS'in gelişmesinden sorumludur ve bizde bu sorumluluğu paylaşmaktan ve bu öldürücü virüsün yayılmasını engellemekten sorumlu sayılırız.

AIDS Belirtileri:

AIDS ve aynı virüs tarafından meydana getirilen diğer hastalıkların belirtileri hemen hemen aynıdır. Aynı soğuk ve gribin birbirleriyle özdeşleştirlmesi gibi.Fakat AIDS'e ya da ilgili hastalıklarından birine yakalanmış bir kişi için bu belirtiler çok ısrarcıdır ve nedeni yok gibi görünür. Kişi hiçbir zaman kendisini neyin hasta ettiğini bulamaz ve hastalığın üstesinden gelemez. Çünkü sadece doktorlar ve konu ile ilgili araştırma yapan bilim adamları bu belirtileri teşhis edebilirler. Bu belirtilerin doktor tarafından açıklanan bir kısmı şöyledir:

Fiziksel ve zihinsel aktiviteleri etkileyen, sebebi açıklanamayan aşırı bir yorgunluk
Zayıflama yada diyet gibi herhangi bir aktivite söz konusu olmadan iki aydan kısa bir sürede 7-10 kilo kaybı
Birkaç haftanın sonunda ateşin açıklanamayacak bir şekilde 39 derecenin üstüne çıkması
Uyku sırasında kişinin üstünü sırılsıklam edecek derecede terleme
Sebebi bilinmeyen bir şekilde vücuttaki salgı bezlerinin kabarması (Özellikle boğazda, boyunda ve koltuk altında bulunan lenf bezlerinin kabarak en geniş halini alması)
Dilin üzerinde ve ağız içinde beyaz noktalar yada lekelerin oluşması
Israrla devam eden ishal
Herhangi bir solunum enfeksiyonuyla meydana gelen ve çok uzun süren kuru öksürük
Özellikle öksürükle birlikte oluşan nefes darlığı
Deri üstünde ya da altında oluşan kat kat, yada yükselen bir şekilde leke ve şişliklerin meydana gelmesi. Başlangıçta çürükmüş gibi algılanabilir fakat bunlar zamanla kaybolmazlar ve genellikle etraflarındaki derilerden çok daha serttirler.

The Lost Vikings: Biz Seni Unutamadık

2008-10-02T05:33:00.000-07:00

The Lost Vikings:

Kayıp Vikingler , zaman girdabında kaybolmuş üç asil kahramanın kahramanlık öyküsüydü. Sitemiz yazarlarından Ayberk Olgay'ın tavsiyesiyle bu oyunu sizle paylaşma gereği duyuyorum:

İndirmek için tıklayın

84'ten Yeni Klip

2008-10-02T05:22:00.000-07:00

Grup 84 ikinci albümü KGB'nin ikinci klibini çekti

sözler:

kara gözlüm beni niye terk ettin
sevdim yetmedi yoksa söylemedin
bir kerecik olsun asma ne olur
gül yüzümü sitem etme söyletme

kaç gece ağladım sesimi duy diye
gözlerimden akan yaşlar sen silesin diye
bu yürek dayanırmı sandın bu kadar acıya
ne olur elleme şu yalan gönlüme
ne olur gülme şu garip halime

yoksa burdan başka yalan bir diyarda
sevdiğin mi var da beni oyalarsın
kurbanın olam dökülmesin dudaklarından
ne olur söyleme sakın söyleme
ne olur söyleme beni öldürme

Fenerbahçe 0 : 0 Dinamo Kiev : Bye bye happiness

2008-09-30T14:13:00.000-07:00

Fenerbahçe'nin bu seneki aman yenilmeyeyim karşı takıma oynatmayayım hastalığı Aragones'le mi geldi bilinmez ama daha kendi sahasındaki ilk Şampiyonlar Ligi Maçı'nda etkilerini gösterdi.

Emin olunabilir ki bu kadar defansif oynayan ve kapanan bir takım karşısında gol atmak zor; ancak kaçan 3 net pozisyon hem moralleri bozdu hem de takımın gole ve başarıya olan inancını azalttı sanırım.

80+ : BİR FENERBAHÇE HASTALIĞI

Şu kesin ki Fenerbahçe hasımları (rakiplik kavramını Üç Büyükler'in algılayamaması) Galatasaray ve Beşiktaş gibi son dakikalarda gol bulmayı beceremiyor; aksine oyun disiplininden kopuyor. Bugün gol yememiş olsa da 66 80 arasındaki performansla 82. dakikadan sonraki performans arasında dağlar kadar fark var.

EN BÜYÜK SORUN ATAĞA KALKAMAMAK

Şu kesin ki Aurelio gibi rakip alana girip pozisyon üretebilecek akıllı paslar verebilecek, derin pas yapıp kader değiştirecek bir oyuncunun eksikliği hissediliyor.

Varlığı da yokluğu da yetmeyen Josico gibi adamların eklenmesiyle performans değişir mi bilinmez. Semih ve Deivid'siz Fener isterse efsanevi forvetleri olsun, bir işe yaramıyor, ağır oyunuyla bir yere varamıyor.

Sensible World of Soccer (SWOS): Biz Seni Unutmadık

2008-09-29T07:05:00.000-07:00

Hagi'nin en efsanevi golünü bir oyunda attığını biliyor muydunuz. Nerden bileceksiniz o sırada bilgisayar başında muhtemelen iki ya da üç kişiydik. SWOS'tan bahsediyorum. Sensible World of Soccer. Bilenler bilmeyenlere anlatsın bir durumu var bu oyunun. CM yoktu FM yoktu, o vardı eskiden. Belki de o bizim futbol sevgimizi geliştirdi, basitti ama zevkliydi. Bugün PES bir ego mücadelesidir, sensible ise bir zevk.

Unutamadık unutamadık ne olur anla bizi SWOS!

indirmek mi istiyorsunuz?
tıklayın

Sunset Riders: Biz Seni Unutamadık

2008-09-29T06:50:00.000-07:00

Efsaneler efsanesi kovboy ruhumuzu canlandıran ve hepimiz birer sunset rider'ız ulan edasıyla dolaşmamıza, annelerimizin bakkal paralarından aşırıp jeton almamıza neden olan oyun exe formatında kuruluyor ve çat diye açılıyor efendim.

http://rapidshare.com/files/149383782/sunset_riders.exe.html

adresinden indirin çocukluğunuza dönün.

Ekşi Sözlük: Bu Siteye Erişim Mahkeme Kararıyla Engellenmiştir

2008-09-29T03:20:00.000-07:00

Bayram için yeni bir neşelenme hali başladı efendim. Bir güzide internet oluşumu daha bıyıkaltı edildi. O nasıl oluyor derseniz; bir gün Akp'li bir bürokratın işgüzar ve o kadar da gerizekalı oğlu babasının rüşvet aldığını okumuş ya da Tayyip Amcası'nın ne kadar harika bir ülke batıran gemicik tüccarı olduğunu görmüş ve bunu yumurtlamıştır. Ve olaylar gelişir...

Aslında olay sansüre hayır diyen sözlüğü kapatmaktan ibaret değil. 7458489 yazıyı, 1417589 başlığı , 185744 kullanıcıyı engelliyorsunuz ve gelişmekte ve üretmekte olan en mühim muhalefet kaynaklarından birini kapatıyorsunuz. Bravo. Açıkçası hiç yadırgamadım.

Akicraatlar.com'a yazarlar artık: "Büyük şirketlerin ya da kendimizin işine geldiğinden kapadık, oh olsun, fuhuş yuvası!" diye.

ARKA KAPIDAN NASIL GİRİLİR?

windows\system32\drivers\etc\hosts dizini takip edilip dosya notepad veya word ile açılır.

84.44.114.44 www.eksisozluk.com
84.44.114.44 sozluk.sourtimes.org

satırları eklenip belge kaydedilir. Artık cayır cayır sourtimes vakti başladı sizin için.

EKŞİ SÖZLÜK SANSÜR TARİHİ

Sözlük daha önce Adnan Oktar'ın (Harun Yahya) hakkında yazılanlardan dolayı tedbir kararıyla kapanmıştı sıra sanırım buna geldi. Peki Türkiye'de sansür Türkiye'de İnternetten daha hızlıyken bu durum komik midir? Komik hatta trajikomiktir.

Aslına bakarsanız Sözlük bence AKP'nin istediği tür yazarları da barındırıyordu. Fakat bunun siyasi değil Çukurova AŞ isteğiyle bir kapatma olduğu ortaya çıkıyor.

Savcı da elinden geldiğince kapattırıyor; ancak bizim hukuk sistemimiz internet ya da internet kullanıcıları kadar pratik olmadığından kendimizden geçiyor anlayamıyoruz.

Reklamcı Nedir?

2008-09-28T15:29:00.000-07:00

"Reklamcı Nedir?" aslında küresel alanda reklam piyasasına giriş ve orada yükselişi tiye alan ve bunu yaparken de bambaşka bir format deneyen bir çalışma. Kitap diyemeyeceğimiz fasikül poster karışımı bir biçem bu. O nedenle sürprizi kaçmasın diyerek almanızı kolaylaştıralım.

Reklamcı olma yolunda 5 (beş) seviye atlamanız gerektiğini söylüyor İlyas Başsoy ve Emrah Ablak da bunları bir güzel karikatürize ediyor. Emrah Ablak ve çizimlerinin renk kattığı Reklamcı Nedir'in aşamalarından teker teker bahsetmek rengini kaçırır ; ama tahmin edebileceğiniz üzere, çaylaklık, yeni çocukluk, reklamcılık, yıllanmışlık ve patronluk gibi aşamaları var. Bu aşamaları gerçekten gözlemlediğinizde reklamcıların hayatlarında göreceğiniz ayrıntılarla o kadar güzel yansıtmış ki Başsoy Reklamcı Nedir size baştan sona zevk veriyor .

Aslında biraz pesimist bulduğum bu ürün (!) tek kelimeyle uyandıran türden. Bir reklamcının kişisel gelişimi adına daha doğrusu hayatın neresinde olduğunu anlamak adına mutlaka göz atması gerekir Reklamcı Nedir?'e.

Böyle güzel bir ürünü tanıtmadan geçmemek gerekir dedim.

Reklamcı Nedir? Web sayfası

Not: Fiyatı 10 Ytl

BİR KENT OZANI: KAAN ALTAN

2008-09-28T13:41:00.000-07:00

Kaan Altan adı duyulunca akla gelen çok şey var elbette; ancak sizi iyi tanıyanların üstünde durduğu en önemli nokta türkçe kullanımı. Türkçe ve günümüzde kullanımı hakkında ne düşünüyorsunuz? Açıkçası Türkiye'de kendi dilimizle rock yapabiliyorsak bunda "Kan Kokusu" gibi albümlerin önemli payı var, şu an türkçe rock yapan grupları ve türkçe rock söz yazarlarını nasıl buluyorsunuz?

- Türk dilinin kullanılması ile adımın birlikte anılması benim için gurur verici. Bunu için size teşekkür ederim. Aslında ben Almanya’da büyümüş ve ilk dili Almanca olmuş biri olarak bu konuya epey geriden başladım, fakat zaman içinde elimden geldiğince kendimi yetiştirmeye çalıştım. Hala birçok eksiğim olmasına rağmen çalışıyorum. Fakat şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki müzik yaşamım boyunca hiç bir zaman başka bir dil kullanmayı düşünmedim. Bugüne geldiğimizde bırakın sokakları, yazılı ve görsel basının, “toplumun ileri gelenlerinin” nasıl bir Türkçe kullandığını hepimiz görüyor ve duyuyoruz. Arapça kelimelerden başlayıp “start almaya”. Kahvelerin cafe’ye dönmesinden süperlere. Kadınların bayan’a devşirilmesinden aklıma gelmeyen birçok şeye kadar bu nadide örnekleri saymak mümkündür. Türk Rok’ında :P Türkçeyi çok iyi kullanan bir çok isim vardır. Ve düşününce sanırım şu anki müzik tarzlarında dilimizi en iyi kullanan sanatçılar Rokçulardır.

İkinci Yol ile başlayan Karapaks serüveni nasıl gidiyor? Yaz döneminin ardından stüdyo çalışmalarına mı yoğunlaşacak Karapaks yoksa daha sık konser mi verilecek? Çünkü Karapaks takipçilerinin ortak derdi konser sayısının azlığı.

- Her şeye rağmen yeni bir grup olmamız ve şarkılarımızın yapısından kaynaklanan bir havadan dolayı arzu ettiğimiz sayıda konsere çıkamadık fakat yineden kayda değer bir sayıya ulaştık. Kolay tüketilen hoplatıp zıplatan bir müzik tarzının üyesi olmamanın eksi yönleri de bu. Bizi seven insanların da müziğimizle ve bizlerle paralel özellikler taşıması sanırım namımızın ağır ama temelleri sağlam yürümesine yol açıyor. Şu an 2. albüm kayıtlarının sonuna geldik ve kışın albümü çıkartmak istiyoruz. Tabi ki beklendiği gibi bu albümde de birçok yeni belki de şaşırtıcı unsurlar olacak. Hatta belki de çok eleştiri alacağız ama bir o kadar da övgü alacağımızdan kuşkum yok.

Karapaks'ın kendine özgü bir klip dili var mı? Ortada duran rock gruplarının klipleriyle çok farklı hatta piyasanın istediğine oldukça aykırı bir duruş var kliplerde. Bu ortak bir karar mı?

Bizim için bu oldukça olağan bir durum ve gelişme çok basit oluyor. Sanat dilimizi anlayan ama işitsel değil görsel sanatlarda oldukça yetkin arkadaşlarımızla çalışıyoruz. Yapılan toplantılar sonucu birkaç simge dışında onları şarkının görsel yorumunda tamamen özgür bırakıyoruz. Piyasanın isteğine zaten alet olmamış şarkılardan da farklı görsel sonuçlar beklemek olmaz. Bu nedenle 9 dakikalık bir şarkının el kamerasıyla çekilmiş bir görseli, ya da zaten oldukça ağır seyreden bir şarkının bir o kadar ağır bir “kılibi” ortaya çıkabilmektedir.

Türkiye'yi nasıl görüyorsunuz? Fazıl Say'ın "Terk ediyorum"'una, Türkiye'de sanata ve siyasete neresinden bakıyorsunuz?

-Ben yaşamımı çok rahat dışarıda kurup sürdürebilecek olanaklara sahip bir insan olarak vatanıma döndüm. Daha doğrusu göreceli olarak ayrı kalsam da benliğim her zaman burada oldu ve sonuçta buradayım. Oldukça yıpratıcı ve küfür edici ortamlar yaşarken bir şeyin düzgün ve yerinde yapılmasına başka nerede sevinebilirsiniz ki. Bu topraklar ait olmayan doğu ve batı kültür ithalatına rağmen hala var olmaya çabalayan bu insanları nerede bulabilirsiniz ki. Dayanak aldığımız nokta Cumhuriyettir.

Kadıköy Sound projesinde Demirhan Baylan ve Cenk Taner'le çaldınız. Açıkçası Kadıköy Müziği bir şekilde Türkiye'de rock kültürünü değiştiren unsurlardan biri. Bunun bir parçası olmak nasıl bir şey? Kadıköy'ün gerçekten müziği şekillendirdiği doğru mu?

Babi-ali den akşam vapuruna atlayan gazeteciler, yazarlar, şairler ressamlar dingin bir deniz yolculuğu ile evleri olan Kadıköy’e varırlarmış.

Kalkedon’u kuranların aklına karşıya geçmek gelmemiş. Şaka bir yana Kadıköy bir kalma yeridir. Mahalleye gelenler evlerine gelir. Dışarı çıkarlarsa kendi barlarına giderler. Sakinlik vardır. Kimisi güven der. Yaratım hep vardır. Yaratım önemlidir. Evlere gidilir. Evlerde havasız (H2O değil) eğlenceler yapılır. Herkes elinden geldiğince kendi olur. Çarşı harikadır. Meyhaneler, birahaneler tanıdıktır.

Bunların hepsi burada yaşayan birçok insanın söyledikleridir. Sanırım bizi şekillendiren bu sokakların, bu denizin, bu insanların müziğimize bıraktığı etki de budur. Artık Anadolu’dan İstanbul’a gezmeye gelen Rokırlar bir Kadıköy turu yapıyor. Sanırım Kadıköy’ün iz bırakıcı bir etkisi var. Seçerek parçası olunuyor ve gurur verici.

Kesmeşeker'le çaldınız bir dönem. Cenk Taner son röportajında bir albümün herkesin farklı çalışmaları olduğu için oldukça zor olduğunu söylemişti. Siz nasıl bakıyorsunuz Kesmeşeker'e?

Sanırım Cenk’in artık bu işi en azından albüm olarak tek başına yürütme isteği var. Yoksa bir albümün zor olduğunu sanmıyorum. Hala M.Ş.Ş ile oluşturduğumuz kadroyla konserlerde çalıyoruz ama albüm işini gerçekten bir araya gelip henüz konuşmuş değiliz. Kesmeşeker Türkiye’nin en köklü ve en iyi gruplarından biri. Onun son birkaç senesine katkı yapmak, elemanı olmak, çok zevkli ve gurur verici bir şey.

Bir söz yazarı olarak beslendiğiniz müzisyenler ve şairler kimler?

-Gazeteler ve televizyon.

Olası bir Karapaks albümünde şu güne kadar ki müzikal yaşantınızdan farklı olarak bir şey denemek ister miydiniz? Bu ne olurdu?

- Denedim, yapıyoruz ve sonunu göreceğiz.

İnternet ve müzik birlikteliği hakkında ne düşünüyorsunuz? Acaba bu ilişki müziği zedeledi mi?

-Sistemin değişim aşamasına denk gelmek biz ekmeğini bu işten çıkarmaya çabalayanlar için oldukça sarsıcı oldu. Şimdi benim gibi geçinme derdi olan birçok insan müziğe verdiği mesaiyi bölüp başka bir şeyler de yapmak zorunda. Bu da yaratım sürecini ve kaliteyi değiştiren etkenler. Ama bu bir süreçtir. Bu da bizi buldu ne yapalım 12 eylül çocuklarına dokunmaz.

Bize zaman ayırdığınız için şimdiden çok teşekkür ederim. Şarkılar için yüreğinize ve bileğinize sağlık, sorular içinse kolay gelsin.

-Teşekkür ederim. Yayın yaşamınızda başarılar dilerim. Basında kolay şeyler dilenmezmiş, yeni öğrendim bu yüzden kolay gelsin demiyorum.

Tüm çalışan arkadaşlara selamlar.

Bizden de sonsuz teşekkürler ve selamlar!

Türk E-Dergi adına

Sarphan Uzunoğlu

Karapaks web sitesi:

http://www.karapaks.com/

Karapaks Myspace sayfası:

http://www.myspace.com/karapaksband

Fotoğraflar:

Erdal Mahir Curan ve belizzy

Banu Güven: 19:00'da Saygı Duruşu Sebebimiz

2008-09-28T09:45:00.000-07:00

Banu Güven, belki de televizyon tarihinde yüzüyle kişiliğiyle popüler kültüre bu kadar çekici gelen ilk insan. ali kırca'yı reha muhtar'ı sevmediğimiz yanlarıyla hatırlarken, hayranlık duyulabilecek bir haber ikonu kazandırdı bize ntv. ilk kez nefret ettiğimiz, taraflılığına sövdüğümüz bir spikerle değil, onayladığımız, hayran olduğumuz biriyle karşı karşıyayız.

Hakkında bir çok şey biliyoruz, yine de tekrar etmekte fayda var. öncelikle magazinel bilgi: banu güven boğazda bir yalının mirasçılarından. babası ne yazık ki bir cinayete kurban gitmiş. boğaziçi üniversitesi'nde yüksek lisans ve asistanlık yapmış. uzmanlık alanı da sorduğu sorularda kolaylıkla tahmin edebileceğiniz bir dal: siyaset bilimi.

Bu kadar taninmasinin sirri ne?

Her şeyin ötesinde banu güven tipik idealist gazeteci anlayışının dışında bir insan. bir gazeteye staj için girer oraya kapağı atıp devam ederim insanı olmayışı sürekli kendini geliştirme çabasından açıkça belli oluyor. peki amerika'ya kadar gidip orhan pamuk'la röportaj yapabilen bir basın ikonu haline nasıl dönüştü. açıkçası bana bunda ntv'nin izleyici ve çalışanlarının parmağı var gibi geliyor.

Ntv belirli bir kültür kitlesine hitap ediyor. liberal sol olarak da rahatlıkla adlandırabileceğimiz bu kesim çoğunlukla benzer beğenilere sahip(tüm genellemeler yanlıştır, bu da dahil!) tabi türkiye'den bahsettiğimiz için bu kesim kesinlikle o kadar da dominant bir nüfusa sahip değil; ancak internet medyası ile içli dışlılar ve şu kesin ki basını bugün etkileyen tüm trendler internette dolaşıyor.

Basının filleri siyasetle ilgilenirken, gençler kendi popüler kültürlerini şekillendirme şansı buluyorlar. ntv çalışanları da burada devreye giriyor. basın üyeleri ve basının içinde olmak isteyen tüm insanlar internetle iç içe, işin içine banu güven'in kalitesi ve biraz da (bkz: kendi bile inanmamak) güzelliği de girince durum içinden çıkılmaz bir hal alıyor ve güzelim haber spikeri pop ikon haline geliyor. açıkçası işini iyi yapan güven gibi bir insanın bu kadar ünlü olması beni çok mutlu ediyor; mamafih ortalama seyirci tercihini hala ali kırca,reha muhtar gibilerden yana kullanıyor. aç parantez tanrı uğur dündar'ı korusun, mehmet ali birand'a tek bir şey diyemiyorum.

Banu Güven'in bir diğer yönü ise müzik sevgisi. metallica,judas priest ve benzeri gruplarla röportaj yapabilmesi, "emin misin,değil misin?"'e çıkıp gitarıyla şarkı söylemesi,alternatif yaşam tarzını benimsemesi o'nu çoğu alternatif kültür gencinin idealindeki kadın kalıbının rol modeli yapıyor. sevdirdikçe sevdiriyor.

Şimdi ise tüm bunlar yetmezmiş gibi Ntv 19:00 Akşam Haberleri'ni sunmaya başladı Güven.

Şebnem Ferah: Tek Kraliçe...

2008-09-28T09:12:00.001-07:00

televizyon açık. klipler dönüyor. bir şarkı başladı: bu aşk fazla sana!..

bir bitiş cümlesi bu muhtemelen.. kendine başlangıç, isyan. erkeksen erkekçe kadınsan kadınca davranma anını anlatan cümle. "yokluğum varlığım bir, dünüm yok yarınım sır!" diyebilecek kadar sıkıştırılmış ve muhtaç bırakılmış, kendinden ayrı düşmüş birinin cümlesi: şebnem ferah...

1990'ların ortalarında başladı her şey. oysa biz alışmıştık aşka pembe gözlüklerle bakan ya da onu hep karanlık tarafından gören şarkılara. oya bora vardı bir yanda. müslüm de vardı ibo da vardı; ama sonra onlar geldi: teoman, özlem tekin, kumdan kaleler, şebnem ferah....

tüm bu isimler şimdi kendi marka değerlerine sahipler. onları herkes bir şekilde tanıyor. kumdan kaleler'in sadece biri ayakta belki de; ama yine de ayaktalar denebilir. elbette o'na gelmekte sıra: şebnem ferah... sıradan bir isim olarak duramıyor benim hayat defterimde. şarkıları kadınlar için yazan biri gibi gözüken zaten kadin'la çıkış yapan şebnem ferah şarkılarına er kişilerin bu denli yönelmesi bence çok da sıradışı değil çünkü yıllar geçtikçe kadın'dan tüm insanlara hitap eden can kırıkları'na bir geçiş meydana geldi.

aslında müslüm'ün de oya bora'nın da ayrı tadı vardı; ama şebnem'i farklı yapan o insani yarayı abartmadan ve kanamaktan korkmadan dile getirişiydi. tüm kırgınlığını tüm üzgünlüğünü arabeskle atmak yerine doyasıya yaşayabilmekti belki de onun şarkılarında amaç. imkansızlığına bile böylesine bağlı olduğu aşkları yazıyordu ve çok doğru insanlarla çalışıyordu: deniz yılmaz, tarkan gözübüyük, demir demirkan....

belki de ayrılık sonrası, belki aşkın en kör anlarında dinledik o'nu. bazen günaydın sevgilim'le kalbim'le o insan'ı düşündük. ama şebnem dinlerken hiç lanet yağdırmadık biz. çünkü o söyleyebileceği her şeyi söylüyordu:

"içine girdiğin küçük kaygan deliği,
yeni ve büyük bir dünya mı sandın?"

bana kalırsa bir erkeğe verilebilecek en büyük ayar veriliyor şu şarkı sözüyle. birinci sınıf bir popçunun bile asla yazamayacağı türden bir cümle... zaten sözlüklerde de belirtildiği üzere bugün şebnem ferah'ın şarkı sözleri bir düzenlemeyle deneme kitabı haline getirilecek kadar edebi ve anlamlı.

peki şebnem ferah'ı farklı kılanlar bunla mı sınırlı. kızlar da rock yapabilir'i kanıtlayan dört insandan biri şebnem volvox'la. bunun da ötesinde şebnem ferah bir nevi kraliçe, rock müziğin kraliçesi olarak anılması, kendisine zamanında çok destek veren sezen aksu ile karşılaştırılabilir hale gelmesi, yazdığı sözlere yorumuyla güç vermesiyle ferah bu ünvanı fazlasıyla hak ediyor.

hakkında yazılacak diğer şeyleri başka bir yazıya bırakıyoruz ve 10 mart 2007 konser dvd'sini takıp keyfini çıkarıyoruz şimdilik

Badem'den Sonsuza Dek Onsuz Kaldıkları İçin...

2008-09-28T07:29:00.000-07:00

Neden böyle başladım ben de bilmiyorum; ancak Badem'in müziği şurada ya da burada değil evde herkes yattıktan sonra dinlenebilecek türden sanırım. "Kalpsiz"`in sözleriyle başlamak gerek sanırım söze: Eski sevgili, merak edilmez mi? / Beş senelik aşk unutup silinmez ki!

Eski sevgili özellikle interaktif sözlük okurları ve yazarlarının sıkça takip ettiği bir başlıkken, üstüne böyle bir şarkıyla hepimizin hayatına yerleşmiş bu kavrama dair göndermeler yapmak insafsızlık olmuş sanırım. Hanginizin içinden geçmedi eski sevgiliyi aramak? Sonunda ilk albümden "Sen Ağlama" şarkısına da bir gönderme olan Kalpsiz'de ,"Kalpsiz" diye bağırırken Özlem Tekin içi titremeyeniniz yoktur ; ancak sanırım burada Badem'in lirik tarzının payı çok yüksek. Her şeyin ötesinde Badem Karac'oğlan Cover Grubu kimliğinden en iyi biçimde sıyrılmış yeni albümleri S'onsuz'da.

Tabi albümü alan müzikseverler için kartonette yazan bir yazı ilgi çekici: "S'onsuza kadar onsuz kaldıklarımız için..."

İşte sırf bu yüzden bile yalnız kaldığımızda dinleyebiliriz Badem'i. Sadece Özlem Tekin'le düet yapmamışlar. Amca'yla da (İlhan Şeşen) bir düetleri bulunuyor ki , "Geceyedir Küsmelerim" isimli bu şarkı bu ayrılık ertesi albümünün en güzel yanlarından biri sanırım. Geri vokallerdeki bayanın performansı da solistin sesini şenlendirmiş, harikalaştırmış şarkılarını. Ne diyorlar bir göz atalım: "Gel diyen ellerini, gözlerini özledim / Ne umut kaldı ne bir rüya, geceyedir küsmelerim." İşte Badem'in S'onsuz albümünü alanın başına gelen şey, var olan ya da olmayan bir sevgiliye ihtiyaç duymak eskiyi veya geleceği; ama sadece özlemek, kocaman bir yalnızlık duygusu. Elinizde bunları bırakacak bir albüm almış olacaksınız.

Tavsiye etmenin ötesinde dinlerken düşünmenizi rica ettiğim bir albüm bu. Kırdıklarınızı, kırıklıklarınızı ve demir aldığınız tüm limanları belki de son kez anma şansı.

Ata Demirer Strikes Back

2008-09-28T03:13:00.001-07:00

Avrupa Yakası yeni sezona bir sürü dedikodunun gölgesinde başlarken dikkat çeken ve sevindiren tek unsur herkesin de tahmin edebileceği üzere Ata Demirer'di. Tolga Çevik'in Avrupa Yakası'ndaki rolünün hakkını verdiği bir gerçekti; ancak Ata Demirer dizinin başındaki o havanın gerçek mimarıydı ve aslında Sacit'e göre Volkan daha gerçek daha oturmuş bir tipti. Bunda Gülse Birsel'in Sacit'i yedek oyuncu olarak sahaya sürmesi bir faktör olabilir.

Tabi ne oldu ne bitti derken yeni sezon başladı ve ilk bölümde herkesin tahmin ettiği üzere olaylar Volkan üzerinde dönmeye başladı. Hatta Engin Günaydın (Burhan) ile güzel bir ikili oluşturduklarına bile şahit olduk. Herkesin bahsettiği ikinci reklam öncesi kuşaktaki kötü Ayvalık sahneleri kötü olsa bile Ata Demirer için izlendiyse bu Ata Demirer'in başarısıdır.

Tabi Cem ve Osman'ın Volkan'la neredeyse aynı diyalogları yaşaması ve farklı bir ilişki zemini bulunamaması Gülse Birsel'in mizah yeteneğinin devşirme anlayışının burada sökmemesinden kaynaklanıyor çünkü her devşirileni sevemiyoruz, olmuyor. Bana kalırsa ilk bölümdeki parmak arası terlik olayı gereksiz abartı idi; ancak espiriler fena değildi.

Burhan Altıntop VS. Volkan Sütçüoğlu ise iyi bir karşılaşma olacak gibi duruyor. Manitu iki tarafa da sabır versin, karşılıklı oynamak bu iki fırlama insan için zor olacaktır muhtemelen.

Bir de göze çarpan son detayı vermek isterim ki Dursun Volkan diyalogları da hemen oturmuş, Hümeyra'nın yokluğu telafi edilirse bu sezon dizi tadından yenmez; ancak Ata Demirer'in Osman'la ilişkisinde biraz revizyona gidilmeli.

Zor...

2008-09-27T17:09:00.001-07:00

Neyin zor neyin kolay olduğuna ben karar veremem elbet, ne yazık ki bu konuda senin kadar yetkin değilim. Özlüyorum. Kim olduğunu sen biliyorsun ben seni hatırlayamayacak kadar çok seviyorum o kadar çok unutuyorum ki seni bazen, sen olup uyanıyorum. Nasıl oluyor deme, ben sen olmayı beceriyorum ve bir başka sen olduğunu unutuyorum.

Sen gibi terk ediyorum, sen gibi seviyor sen gibi sevmiyor, sen gibi acıtıyorum. Aramızda bir fark olsun istiyorsan eğer lütfen söyle:

"Ben gibi olmama yetecek kadar sevemedin mi beni?"

Gündemden Kaçak

2008-09-25T15:16:00.000-07:00

Keskin Bıçak'a dokunduran bir giriş yapmamın nedeni içinde bulunduğumuz durumun fena halde haşırdatıcı oluşu her şeyin ötesinde. Ama bugün gerçekten gündem yazacak havamda değilim. Size güzel şeyleri hatırlatmak adına buradayım.

http://www.snoopy.com adresinden çocukluğunuza dönebilirsiniz.

Ayrıca kendime not: Peppermint Patty karakterine hayranlığın hayatta aranan kadın tipine

dönüşmesi tehlikeli.

hayat

2008-09-23T12:48:00.001-07:00

konuşmalarını duydum.. hayatı yaşamaktan bahsediyorlardı. hayatı mutlu olmaktan ibaret zannedenlerin sürekli kurdukları cümlelerle, bol janjanlı laflar
ard arda geçiyordu aralarında. hayatı yaşamak neydi acaba?
hayat hergün uyandığımız günlere sığdırdıklarımız mıydı? hayat şimdiki zaman kipinde saklı bir yaşanmışlıklar silsilesi miydi? neydi ya da nasıl birşeydi.
hiç dokunmadığımız bazen varlığından dahi haberdar olmadığımız monoton günlerin ardından haftasonunda pazar ekine bakarken herhangi bir gazetenin
içimizden geçen ''işte hayat bu'' cümlesinde miydi hayat? kalbimizin her atışında içimizde gümbürdeyen bir ramazan davulu muydu hayat? aşkın içine düşüp
kavrulanların bildiği bir şey miydi? hayatım diye hitap edilen sevgili miydi hayat? ucuza elde edilmiş bir kadın mıydı ya da hayat'ın kadınlarında mı saklıydı hayat?
alınıp verilmesine onun bunun sokaktaki serserinin ya da tüfekteki tek bir kurşunun karar verebileceği bir şey miydi hayat? tanrıdan gelen bir parça mıydı hayat ?
beynimizden geçen soruların tamamına yanıt verecek kadar bilgili miydi ki dünya ona bahşedildi evrende ki bilinen tek ''hayat'' ? y bu dünya neden hak etti hayatı
ve bu hayatı dünyada yaşayanlar neden ellerinden geleni yaparak bozuyorlar doğal hayatı ? çocuğunun yerine karar veren bir annede saklı olan bir can mıydı hayat
*dokuz ayda gelen bu dünyaya* ? bir süreliğine dahi de olsa tüm insanlara ortak olan, tüm insanları ortak yapan en büyük payda mıydı hayat ?
hayat her insanda belirli bir süre var olmuş olmasına rağmen öylesine farklı yaşanırki. kimisi hayatını adar ideallerine, kimisi hayatını adar diğer insanlara,
kimisi hayatını heba eder bir hiç uğruna, kimisi hayatını harçar bir hiçden bir insan elde etme yoluna, kimisi hayatını adar çocuğunun büyümesini izlemeye, adım
adım gelişen çocuğunda büyüttüğü taze hayallerine yeni yeni hayatlar ortaya çıkarıp yeşermesine. kimisi için boşuna akar gider hayat farkına bile varamaz, kimisi
için karanlık başlar hayat, kimisi için bir uzuv noksan, kimisi hayatı göremez bizim gördüğümüz gibi kimisi duyamaz herhangi bir sesi hayatın! onlar için olumsuz
yönlerle dolu olsada hayat emin olun hayatı bizden daha çok severler.. bizden daha çok kıymetini bilirler her geçen saniyenin.
hayat öylesine süprizlerle dolu olabiliyorki bazen insan yaşadığına dahi inanmıyor.. öylesine mutlu anları oluyorki insan o mutlu anların rüyalarından uyanamıyor.
herşeyiyle yaşanmaya değer olan bu hayatı yaşama konusunda insanlar hayatı yaşa gerisi yalan derken bile yaşıyorlar hayatı.. üniversite bitsin bak hayatımı
yaşayacağım derken bile yaşıyorsunuz en gerçek haliyle bu tılsımlı hayatı.. gerçekleşen ya da kırılan hayalleriyle.. hiçbirzaman gerçek olamayacak hayalleriyle
kafamızın içindeki sorularla.. aşklarımızla..sınavlarımızla.. mutlu anlarımız sevinçlerimizin gözlerimizden fışkırdığı zamanlarımızla ya da hüznün gözyaşı adının
temizlediği gözlerimizle yaşıyoruz hayatı.. hayatı yaşa dostum derken bile yaşıyoruz.. yaşamıyorum ben eziyetlerdeyim derken bile öylesine güzel bir biçimde
yaşıyoruz ki.. bazen merak edip soruyoruz...
hayattamıyız?

Bernbach Klasikleri

2008-09-21T13:17:00.001-07:00

Türk Dizileri'nde Kötü Karakter Fenomeni: Kavak Yelleri Mine!!

2008-09-21T04:49:00.000-07:00

Kavak Yelleri 2. Sezon'a bomba gibi girdi. Efe ile Aslı'nın arasındaki aşkın artık su yüzüne çıkışı tabi ki başta biz seyircileri heyecanlandırmıştı.

Romantizm geliyor demiştik, heyecan geliyor demiştik, sevinmiştik.

Aldatan ve hıyarlık konusunda yarışılamayan bir erkek olan Deniz Bey'in Amerika'dan dönüşü bünyelerde nefret uyandırsa da son bölümde olanlar hem iyilere (jedi tayfası) hem de kötülere (sithler) kapak olmuş gibi görünse de sith'lerin (kötüler) asıl lideri Mine'ye süper bir 10 puan kazandırdı.

HÜRRİYET KAFASINDAN GELİYOR

İŞTE O ÖPÜŞME

Asli www.dizifrm.com @ Yahoo! Video

Hazır Hürriyet Kafası ile sizi baş başa bırakmışken Kavak Yelleri'ni 9 kere değiştirdiği senaristlerinden ve kazandırdığı iyi oyunculardan dolayı kutluyordum. Kavak Yelleri bir casting mucizesidir, peki Aslı Enver insanı bu mucizenin neresindedir?

O bu mucizede en çok küfür edilen, en çok acınan insandır. O Türk insanının duygusal girdabıdır. O bir iyinin içindeki kötüdür, o bir felsefedir. Çünkü O Kavak Yelleri Mine'dir.

Neler olacak, zaman gösterecek.

2008-09-20T16:51:00.000-07:00

SON NOKTA.

ipin ucunu kaçırmıştım senelerden ne zamandı bilmiyorum

günler günleri izledi...yaşlandım birazcık daha...

mutluydum boşlukta, yokluğunda bir hoş oldum

sarhoş oldum çokcasında

doktorlar soyledi bir ara kritikmiş durumum

bağırdım ''adını''

ne söylediklerimi hatırlıyorum

ne yokluğunda yazdıklarımı okuyorum

mutluydum, mutlukduk, mutlu muyuz acaba

hoş mu nahoş mu oldu ayrılığımız

ayrılık yaramış sana derken annem gibi miydin?

aldığım kiloları mı kasdetmiştin?

biliyormusun ayrılığın ilk gününden bu yana

ayrılığın son gününe son saatine ve şu satırların sonundaki;

son işarete! kadar seninle dolu olacak her nefesim,

koyduğum noktayla beraber sende orda kalacaksın

bilirsin beni kesindir sözlerim

belki senede bir gün

doğum gününde senin

doğum günümüzde bizim

seni özlerim

ama koyduğum noktadan sonra

devam etmez cümlelerim,

son olarak

mutlu olmanı dilerim,

eski herneyinsem Beysim.

Abidin Dino'dan Mutluluğun Resmi

2008-09-18T03:47:00.000-07:00

sen, mutluluğun resmini yapabilir misin abidin?

işin kolayına kaçmadan ama

gül yanaklı bebesini emziren

melek yüzlü anneciğin resmini değil

mavi yosunlu akvaryumda yüzen kırmızı balığın

ne de

al çeperli elmanın

1961 yaz ortasındaki küba'nın resmini yapabilir misin?

çok şükür, çok şükür

bugünleri de gördüm

ölsem gam yemem gayrinin

resmini yapabilir misin üstad?

nazım hikmet

2 Günlük Bir Ara...

2008-09-12T13:10:00.000-07:00

Susmak...

Çok zor geliyor, hele gün 12 Eylül'se.

Bir partiye ait olmamak adına, 13 Eylül'de İzmir'de 12 Eylül'ü protesto etmek adına 2 günlük bir ara veriyoruz...

Esen kalın.

Atatürk Kastamonu'da Güreş Tutarken...

2008-09-12T12:54:00.000-07:00

Yıkın Heykellerimi...

2008-09-12T12:47:00.001-07:00

12 Eylül Nadası Bitti

2008-09-12T07:10:00.000-07:00

Recep Tayyip Erdoğan İTÜ'ye geldi, 12 Eylül'de susturulduğu sanılan gençlik şaha kalktı.

"Geçse de yolumuz bozkırlardan

Denizlere çıkar sokaklar.."

Yüzüne Tükürülmesi Gerekenler: Kenan Evren...

2008-09-12T05:41:00.000-07:00

Her yıl sayesinde periyodik olarak bir sözlükten atıldığım insan aslında Kenan Evren. Teşekkür mü etmeliyim o'na? allah'ın yarattığına sövmek gibi o'nun yarattıklarına sövmek. aslında sövülmesi gereken biziz. bizi uyutmalarına nasıl da izin verdik. öss, lgs, dgs, kpss derken tsk'ya uzanıyor hepimizin yolu. kısaltılmış engel adlarını aşarak kısaltılmış bir hayatı yaşadık biz.

bizim ömrümüzü aldılar elimizden ve görmedik. din dediler, devlet dediler, atatürk dediler, hepsinin canına okudular. atatürk'ü peşinde koştuğu kargalardan ve 6 ilkesinden, dini türbandan, sosyalizmi dinsizlikten, ülkücülüğü faşizanlıktan ibaret görüyoruz. kemalizm öcü, allah yakar, devlet sokar. sağol kenan evren, ebemizin ırzına geçmeyi bu yaşında bu performansla sürdürmenden dolayı sağol, aile büyüklerimi yok etmeyi başardığın için sağol, türkiyeyi ordu millet haline getirme çabandan ötürü sağol.

aydemir güler'in 12 eylül'ü eleştirdiği seçim konuşması geliyor gözüme. kim bilir kaç yoldaşını hatırladı orda konuşurken. o'nu dinleyen seçmenler kimleri hatırladı kim bilir? bugün (12 eylül 2008) ece temelkuran yazdı asıl yüzünü bu adamın.

ben öldürdüklerini hiç saymadım. çünkü biliyorum, bu ülkede ölen her genç çocuktan kenan evren sorumludur. polat alemdar'ı yaratan da o'dur, ogün samast'ı yaratan da.

kenan evren bir devleti yıkmaktan yargılanmalıdır, bir halkı, bir inancı yok etmekten. cezası ölüm değil sonsuza kadar acı çekmek olmalıydı. ölmesin...

ne olur erdal'ın annesi suratına kinle bakmadan, astığı çocukların arkadaşları tekmeyi basmadan ölmesin!

28 Yıl Sonra 12 Eylül Manzarası...

2008-09-12T05:40:00.000-07:00

Abdullahkan.com ve Hayvanlık..

2008-09-10T10:18:00.000-07:00

Sadece bir link...

http://abdullahkan.com/

İçeriğinde Atatürk'e bıyıksız olduğu için dinsiz deniyor, Ahmet Necdet Sezer'e ve CHP'lilere dolu küfür var. Dünyadaki varlıklar insanlar,hayvanlar ve Kemalistler olarak tanımlanıyor..

Üstüne gidilmeye değer, kim bilir kimlerle bağlantısı çıkar...

CHP'nin Şerefsiz Başkanı'ndan Ancak Bu Beklenir gibi bir yazı var örneğin...

Atatürk'e, Anıtkabir'e hakaret var.

Birileri bizi gitmek istedikleri yere götürüyorlar..

Hareket vakti geldi de geçiyor.

http://ihbarhatti.meb.gov.tr/

Türkiye...

2008-09-10T10:17:00.001-07:00

Bir Küçük İskender Şiiri..

ginsberg'e...

oğlanlardan ve alkolden vaktim arttıkça seni düşü-
nüyorum türkiye, inan doğru bir kere yanılmasam
ve ruhumun yavşak zıpırlığı, hiç değilse ayık
dolaşmayacak kadar dürüstüm,

türkiye, tarkan öleli çok oldu, artık onu unut; bunadı kurt.
playboy'a annemin çıplak resimlerini
satarak beyaz saray'a sırnaşmayı düşlüyorum
spermi biraz fazla kaçırdığımda,

bes parasız paraladığım sokaklarında embesillerini
ve taşak kalpli aydınlarının sidik yarışlarını
görüp bol bol osuruyorum, başbakanı dinlerken
televizyon karşısında ekrana ekmek teknemi açmak
ya da esrar içmek, geğirmek en büyük mutluluk bana verdiğin

otuz bir çekmediğim günlerde düşler kuruyorum senin
hakkında, hür hülyalarımda sana zerre kadar
yer vermiyorum ama, maalesef ayakta kalıyorsun

sosyal demokrat idiotlarini, orospu tavukların
uğrak yeri sanat galerilerini, festival sarkaçlarını,
ölüsevici kültürünün uyanık tezgahtarlarını
ve tezgahın altında neler döndüğünü
farkedecek kadar sosyalistim

hapsine düşmedim henüz, o yüzden tam solcu
sayılmam köle pazarı piyasasında, kıçına cop
girdiği için şair olanlardan da değilim; eli
kulağındadır tımarhanelerinden birinde tescilli
manyak olmamın ve koynuna girmediğinden dorukta sıçanların,
o yüzden ibneliğim de test edilip onaylanmadı,

uyuşukluklarıyla iktidara peşkeş çekip
çaktırmadan, sonnet'leriyle, balad'larıyla
köçekleşen, raconları kıyak geçme üzerine kurulu
mason-ulema tayfanı da tanırım, sen de bilirsin ki
havlayan it ısırmaz türkiye, bak, bizbizeyiz,
çekinme, şu azınlıkları ne zaman kesip
kızartacağız, cok acıktım türkiye,

nazım'ını severim, buna kızabilirsin, ama bazı
-ne demekse- naif şairlerin, devlet sanatçısı
olmasına ve adının iktidar şakşakçısı
starlarla bir anılmasına dair çabalarına izin
verdiğinden, sana korkunç müteşekkirim, intiharımı
hızlandırıyorsun böylelikle, böylelikle artıyor kirim ve
seninle kirimiz, ne gam? iyi akşamlar. persil supra.

mustafa suphi, artık hamsi mi türkiye, dikkat et,
balıkları örgütlemesin,

allah'a inanmıyorum, osmanlı'yım velhasıl, akın
edip avrupa'ya, toplayıp getirmesem de cillop
gibi veletleri, n'apalım, burdaki lumpen
teen-ager'larla idare ediyorum,

türkiye, ayıptır sorması ne zaman akıllanacağız;
türkiye, kıbrıs'ın yakasını ne zaman bırakacağız
ve ne zaman yaraşır olacağız binlerce devrim şehidimize,

türkiye, hiç terbiye edinemedim, yeteneğim bu kadar;
çük kadarken okudum sabahattin ali'yi,
kafka'yı, dostoyevski'yi, london'ı, kapital'e başlayışım
babamla aramızda çıkan küçük bir harçlık sorununa dayanır,

iq'larımızın düşük olduğunu sanmıyorum, peki
bir eşşek şakası mı bu; köy enstitüleri,
halk eğitimler, halkevleri ne ayak; behice boran,
iyi ki unutuldu; iyi oldu, eline sağlık türkiye,

hasbelkader bir önerim var: cia, eurovision'u
kazanmamızı, aet'na girmemizi sağlayamaz mı acaba, şüphesiz,
eh benimki de salaklık, haklısın türkiye,

bizi milletçe sevmeyenlere ayar oluyorum; ağızlarını
burunlarını kırarak onlara medeniyet öğretmek istiyorum
türkiye,

ben, sex-shop'ların, komünist partinin, müslüman
demokrat partinin, rock partinin, çeşit çeşit
gay barların açılmasını, askerliğin kaldırılmasını
istiyorum türkiye; bu topraklarda nobel, oscar, lsd,
özgürlük ve sik anıtlarını görmek istiyorum: kişi başına
düşen milli gelirden bana ait payı iade ediyorum bütün
bu harcamalar adına sana; hapishaneler, hayvanat
bahçeleri, kamplar, tımarhaneler boşaltılsın derhal;
ben bütün kentlerinde barışla, erdemle, insanlık haklarımla
keyiften gebere gebere, ıslık calarak dolaşan bir seyyah olmak
istiyorum; mandela kötü adam, döv onu türkiye,

'uzak asya'dan gelip akdeniz'e bir kısrak başı gibi
uzanan bu memleket.. sizin! afiyet olsun efendiler'
demekten bıktım, bıktık,
anlıyor musun, orda mısın türkiye,

ama yine de memnun olmuyorsan bu tavırdan ve kızıyorsan
ve sinirleniyorsan, olsun, biz yine geliriz; yine yazar,
söyleriz; ölürüz; biz yine gideriz; sen, rahatını bozma
o zaman, güzel bir çocuk gibi bu şık dünya yatağında,
böyle masum, böyle mazlum uyu türkiye...

Çocukluğum, Gençliğim, Bursa...

2008-09-09T12:03:00.000-07:00

çekirge'den altıparmak'a uzanan ve kültür park'ın yanından geçen caddede herkesin bir kez olsun hayat muhasebesini yapıp atatürk gibi yürüdüğü şehrim. bazen giden sevgilinin ardından yüründü orda, bazen bir başarının sevinciyle... en çok da hüzünle yürürsünüz bursa'nın caddelerinde. Tarih sizi ele geçirir özellikle şehir merkezindeyseniz. yeşil denecek kadar yeşil midir? evet yeşildir. izmir'de okuyan biri olarak izmir'den 10 kat yeşil olduğunu rahatça söyleyebilirim memleketimin. sağın kalesi derler birileri, öyle midir? bursa farklı azınlıkları barındıran içinde 500 bin bulgaristan göçmeni barındıran bir şehir. senelerce aynı sıralarda dirsek çürüttük o insanlarla, bazıları ülkücü, bazıları sosyalist, bazıları fethullahçı oldu elbet; ama hepsinin adam oluşunu izledim, güçlü kızlar oluşunu izledim.

Bursa'dan bir iki istisna dışında yavşak insan çıkmaz. aslında bunun çok güzel bir sebebi var, en liberalimiz bile bu şehirde bir kültürü yaşatmayı öğrenir. Kız arkadaşımın arkadaşları bursalı olduğumu öğrendiklerinde bize tutucu muamelesi yaptılar örneğin. evet izmirli arkadaşlar kadar rahat (!) değiliz. istanbullu gibi hayatın içinde de kaybolmadık. bursa insanı haftasonu yemek için değil, hayatın her anından keyif almak ve geleceği için yaşar. bahçesinde üzüm yetiştirir sonra rakı yapar ve cuma'sına gider. benim anladığım bursa budur. türkiye'deki oy oranlarına bakın. Bursa ile neredeyse eşittir. Türkiye'nin asıl portresi bursa'dadır.

Esmer diye kürt, beyaz diye muhacır olarak damgalanmazsın çünkü. arap da gelir musevi de gelir bursa'ya. her azınlıktan insan mevcuttur. yükselen sağ akımı bilinçsiz değildir ve azımsanamayacak bir yükselen sol vardır bursa'da. anladığınız sol değil tabi ki. elitist cumhuriyetçilerden ya da eli kanlı ülkücülerden bahsetmiyorum. tasavvufu ve türk'ü bilen sağcılardan, hayata bakışı sınırlandırılmamış ve bunu sindirmiş solculardan bahsediyorum. tabi okurken diyeceğiniz tek şey şu: "hadi oradan!" belki de bursa kültürünün en iyi yerleştirildiği `bursa erkek lisesi`'nde okudum ve sınıflar arası farkın böylesine ortadan kalktığını görmek beni hep gururlandırmıştır.

3 kuşaklık zenginin yeni göçmüş çocuğa kardeşim diyebildiği nadir yerlerdendir bursa. bunun içindir ki sevmez bazıları. varsın sevmesinler liberal kültürleri alışık olmadığından geleneklere. asıl dogma bursa'nın insanının zihninin parlaklığını, sanata yatkınlığını görmeyen beyinlerinizde aranmalıdır. türbanlısı da türbansızı da yaşar burda, nefret edin ya da etmeyin, onlar birbirlerini severler. türbanlıların arkasından otobüslerde cık cık yapan elitist ege çocuklarına benzemeyiz. güzelliği sadece izmir'de bilenlerin asla keşfedemeyeceği kadar güzel kadınları vardır bursa'nın. açıldıkları saçıldıkları için değil, bakışlarıyla tavırlarıyla güzel oldukları için güzeldirler. insanlıklarıyla, araştırmayı ve gelişmeyi sevmeleriyle güzeldirler.

Gelelim Biz'e, Bursa Erkekleri'ne... bizle alıp veremediğiniz ne bilemiyorum; ancak izmir'de otobüste düşürülen bir cüzdanı 30 izmirli almıyor da bir bursalı alıp sahibini bulup geri veriyorsa ben memleketimle gurur duyarım. bize tutucu diyenler vardır, kenarında içki içecek denizimiz yakın değildir; ama arap şükrü vardır. eğlenmeyi biliriz. karagöz'ü , hacivat'ı, osmanlı'yı,islam'ı,türk'ü tanırız. devrimciyizdir bazımız `kızıl bursa` şiirini haykırırız korkmadan, tanrı uludur demeyi bilir çoğumuz, inançlımız da vardır inançsızımız da.

Elbette akp'ye de oy veren çıkar aramızdan chp'ye de. bilmeyiz biz de bu oyunları belki de. bir partiye mal olmanın ne demek olduğunu bilemeyiz; ama kitaplıklarımız herkesinkinden büyük, kültürümüz çoğu kültürden geniştir. trafiğimiz kötüdür tabi. başta alışamazsınız, kayboldum dersiniz. dağların arasında boğulur bazınız; ama bilemezsiniz altıparmak'ta arnavut kaldırımda yürümenin, merdivenlere çöküp bira içmenin,özel bir dost ya da sevgiliyle maksem'den yukarı yürürken içinize dolan duygunun tadını. çünkü çoğunuz bursalı değilsiniz ya da bursalı'yım demeyi yediremeyecek kadar bir şey alamamışsınızdır bu şehirden. müzeyyen senar'dır, `zeki müren`'dir, , `özlem tekin`'dir, `tarkan gözübüyük`'tür, `Cemal Nadir`'dir bursa... siz bizi tanımazsınız belki, gelip uludağ'da tatil yapmak pahalıdır; çoğumuz orayı görmemişizdir. şaşırırsınız kayak yapmadığımızı duyduğunuzda. işçiyizdir, üniversiteliyizdir. şimdi üniversite bitse de 1 yıl şurada yetişkin olarak yaşasam diyorum belki de bursa'daki son günlerimde. gözüne tebeşir tozu kaçan çocuğun o garip hüznüdür bursa... fazlası da içindedir bursalı'nın.

Ceyhun Yılmaz'dan bir şiir.

2008-09-09T08:13:00.001-07:00

en yakın deniz kenarına atıyorum kendimi
her dalga halime üzgün
her dudakta bana tebessüm
ne vardı diyorum ne vardı
şu kaldırımlarda resmin olsaydı
eğilip öperken ben
varsın görenler dileniyorum sansaydı...

Fethullahçılar'ın Öcüsü : İlhan Selçuk

2008-09-09T07:40:00.001-07:00

Fatih Ürek'le aynı çeteye mensupmuş. Demokrasiyi reddediyormuş. statükocuymuş. Atatürk fetişistiymiş. darbe şakşakçısıymış ulusalcıların şeyhi imiş. hepsine cevabı var elbette selçuk'un; ama o'nu savunmak zorunda hissediyorum bazen. hayır, savunmaya ihtiyacı olduğu için değil, o'nu eleştirenlerin mantığa ihtiyacından kaynaklanıyor bu savunma isteğim. sahi ilhan selçuk ne kötü bir abiymiş, ne çok üzmüş sizi. atatürk'ün ulusalcı yanını takip eden ve sola yatık düşünen ya da düşünmüş biri olması zaten yeterince rahatsız edici değil mi entel kafalar için? tutturmuşunuz atatürk diktatördür, şudur budur diye. atatürk liberallerin kucağında huzur bulduğu akp iktidarının yarısı kadar diktatör değildir. Çok partili demokrasiye geçiş çalışmalarını anımsayın. Hangi diktatör böyle bir şey yapar? Elbette her devrim gibi Kemalist Devrim'in de kendi sorunları vardır; ancak bu sorunları antikemalist hareketlerle çözmek, sorosçulukla abd yalakalığıyla çözmek, her fırsatta TC diyerek bir şeyleri küçültmek zorunda hissetmek ezikliğin dik alasıdır. ilhan selçuk işte bu eziklerin altında ezilmeyecek kadar büyük adamdır gözümde. ne gazetesine para ne de yazdılarının hepsine hak veririm; ama davasının adamıdır ve yolunda delikanlıca yürümektedir. bırakın azınlığın temsilcisi (ırk olarak değil ideoloji olarak) bazı yazarlar o'nu sevmesin. Bırakınız atatürk'ü de sevmesinler. Bu ülkenin 100 yaşında kalan çınarları o devrimi gözlerinde yaşla anlatıyor ve bugünü görmeseydik keşke diyorsa suçu kendinizde arayın. 1930'lardaki ve 2008'deki milli bayramlara ve oradaki gençlerin kılık kıyafetine dikkat edin. siz daha batıya götüren kayıkta olduğunuzu sanın efendiler, rotanız doğu. ilhan selçuk size illa ki iran olursunuz demedi ki, ilhan selçuk sizin malezya olduğunuzu gördü.

not: yazıyı bir sözlükte yazmıştım; ama bünyeye ilaç olsun diye kopyaladım. imlâ ve noktalamasına dikkat etmedim. vakit yok beklemeye dostlar...

Bir Reklam Dahisi: Bill Bernbach

2008-09-08T11:31:00.000-07:00

Amerika'da büyük kasalı arabaların otobanlarda çılgın attığı yıllar. Vosvos'un Amerika'da topu atmaması için hiçbir sebep gösterilemiyor çünkü bu araba Amerikan Halkı'nın standartlarına uymuyor, uyamıyor.

Ta ki Bill Bernbach isimli bir dahi çıkıp söylenmemiş olanı söylemenin ve topluma aksi yönü mizahi ve yalın bir dille işaret etmenin gücünü keşfedene kadar.

O'nun adını duyduğunuzda aklınıza özellikle gelmesi gereken prensip "mizahi ve yalın anlatım", unutulmazı ise "Think Small"sloganıyla başlayan "Lemon"'la (*) devam eden kampanyasıdır.

Her ne kadar hakkındaki ayrıntılar reklamcılık ve promosyon sektörünü ilgilendiriyor gibi görünse de Berbach tüm sektörlere hitap eden bir çok öğüt vermiş bir insan. Bugün çoğu akademisyenin üstünde birleştiği "İnsanları asıl heyecanlandıran şey onlara neyi anlattığınız değil nasıl anlattığınızdır." cümlesi Berbach'ın. Her ne kadar reklamın ve sektörünün önemini öne

çıkarıyor gibi görünse de bu cümle aslında göründüğünden çok daha fazlasını barındırıyor içinde.

Elbette Avis'in biz ikinciyiz ve birinci olmak için "hep daha fazla deniyoruz" (so we try harder!!) reklamı da bugün Hülya Avşar'ın kullandığı "Şampiyon belli ikinci kim?" mantığının çok ötesinde bir zekaya ve kitleye hitap ediyor. Üstelik zekaya ve kaliteye değer veren, reklamı prime time öldürgeci olarak görmeyen seyircinin bugünlere gelebilmesinin de nedenlerinden biriydi bu kampanya.

Elbette Coca Cola ve Marlboro'yu bile en iyi reklamlar listesinde geride bırakıp birinci olan "Think Small"'ın yeri ayrıdır. Yaptığı işleri geçip öğütleriyle devam edelim.

"Taklit ticari intihar olabilir."

Özellikle az gelişmiş ülke reklamcılarının sık sık düştüğü tekrarcı ve taklitçi anlayışın götürülerini oldukça güzel görmüş ve fikrini yansıtmış Bernbach. Bugün her deterjan markasının aynı tip reklam yapması ve aralarından birinin sıyrılamayıp belki de pazar paylarının statik oluşu bundan kaynaklanıyor.

"Renksiz bir gerçek kimsenin dikkatini çekmez. Heyecanlı bir yalan ise mutlaka dikkat çekecektir. İyi ve dürüst insanların anlaması gereken budur. Aktarmaya çalıştıkları heyecanlı ve özgün değilse, yapılan iş ölü doğar."

Umutları olan, güzel kebap yapan; ama bunu ambalaja koymaktan aciz bünyelere gidiyor sanırım bu mesaj da. Hediye paketi en fiyakalı olan, arabası en güzel olanın en havalı olduğu bir yüzyılda yaşadığımızı unutmuyorsunuzdur umarım. Yarar değil tanıtımı yücelten tüketici kültürü reklamcılığın tam istediğidir; ancak anneyi tekrar boyayıp babaya satmak da sıradan ve masum bünyenin işi değil görüldüğü üzere.

"Sanatçının yıktığı şey kurallardır. Akılda kalanlar asla formüllerden oluşmaz."

Reklamcılığı yüksek sanat mertebesine getiren adamdan birilerine itici gelebilecek yaratıcılık kalesine ait çok sağlam bir cümle. Belki de reklamcılık, yaratıcılık, minimalistlik ve kaliteyi aynı potada eriten adama ilişkin bu yazıyı burda sonlandırmakta fayda var. Ne diyelim, "küçük düşünün..."

Dipnot:

Lemon : Reklam şekilde de görülebileceği üzere bir Volkswagen ve altında bir limon var. Bu reklam yalın reklama geçiş konusunda bir mihenk taşı sayılıyor günümüzde..

Banu Güven Ntv Akşam Haberleri'nde!!!!!!!

2008-09-08T08:25:00.000-07:00

Banu Güven insanı artık 24 yerine NTV Akşam Haberleri'ni sunacakmış. Bu transfer bir sürü söylentiye gebedir elbette; ancak bunun bir rating oyunu olmamasını temenni etmek dışında bir eşy kalmıyor şu an için elimizde.

Peki karşısında kimler var:

ATV'yi saymıyorum.

SHOW TV: Ali Kırca

Kanal D: Mehmet Ali Birand (Yedeği iyi bunun)

Star Tv: Uğur Dündar (Anchorman iyi de muhabirler fazla memur tipli)

Bu durumda NTV artık rating alemine göz kırpıyor beyler...

Reklam Arası Dizi Eleştirileri No:2 Kavak Yelleri

2008-09-07T12:28:00.000-07:00

Gönüllerin Dawson's Creek'i, çakma dizimiz Kavak Yelleri yeni sezona merhaba dedi. Türkiye'de izlenilebilirliği olan nadir dizilerden olan Kavak Yelleri senarist arkadaşlar hariç oldukça harika bir dizi.

Dizinin temel mantığı, [( Dawson's Creek + THE O.C. ) / 2 ] + Klasikleşmiş Türk filmi içerikleri olarak rahatlıkla açıklanabilir. Bunu böyle matematiksel ifade etmişken aynı sınıftan hem tıp hem sinema kazanan birinin çıktığı Urla Lisesi'ni MEB'e ve seyrek bıyıklı bakancıya ihbar ediyorum. Yazıktır günahtır, dedem bile neden reklamcılık okuduğumu, eczacı olmadığımı anladı. O senariste o kalemi verene saygı duymak gerek belki de , bilemiyorum.

Madem yeni sezon diye başladık, yeni sezon gazıyla girişelim efendim. Bu dizide bir huy var, bir şey söylensin diye en az dört sahne oynanıyor. Böyle Flashback'ler, ihtiras, sevişme falan oluyor arada. Bazı bölümler sırf bu salak durumlarla geçiyor ve dizinin masum ruhu orospu ruhu oluyor, tuz ruhu oluyor.

Efe'nin açılamama ve açılamamasını piçlikle örtme çabası erkek milletine kapak olsun. İşte en az o kadar piç, ibne falan oluyoruz o durumda. Sevdiğiniz insana sarılın okurlar. Korkmayın, en kötü tokat atar. Onu zaten beraberken de yersiniz, aldırmayın.

Saltuk: İstanbul Funk Kişisi..

2008-09-07T11:24:00.001-07:00

Keşfetmemesi imkansız insanlar dizisi myspace şubesi Saltuk'tur efendim benim nazarımda. Neyzen Tevfik'in o harika dizeleri eşliğinde Saltuk dinleyelim:

Hürriyet 2033 - İşte O DİZELER!!!

"ben bu dünyanın devr-i devranını izzet-i nefsini sikeyim
yansın bu ibneler su veren itfaiyenin hortumunu sikeyim
ben deli miyim mecnun gibi bir am için çöllere düşeyim
verirse verir, vermezse leyla'yı da sikeyim" *

http://www.myspace.com/saltuk adresinde dinlenebilir bu şahıs

Rasim Ozan Kütahyalı'ya Açık Mektup!!

2008-09-07T04:41:00.000-07:00

Öncelikle kendisini tanımama şansına erişmiş olanlar için:

Rasim Ozan Kütahyalı  "Deniz Gezmiş Hareketi'nin humaniter, enternasyonalist ve demokrat bir ruh miras bırakmadığı iddiasıyla başlayan yazı, deniz gezmiş ve arkadaşlarının kullandığı ulusalcı ve milliyetçi dilden alıntılar yapıyor ve onların da farklı bir "cunta" beklentisinde olduğunu, 27 mayıs darbesini kutsadıklarını, şiddete bulaşan bir sol hareket yarattıklarını hatırlatıyor. bir hukuk cinayetine kurban gittiklerini ama kullandığı dilin ideolojik zemininin bizzat şiddete müsait olduğunu belirtiyordu. bugünün, "demokrat" solcularının bu "dil" ile hesaplaşamadıklarını iddia ediyordu. ve deniz gezmiş'in kullandığı dilin bugünün "yabancı düşmanı" ulusalcı "solcu"larını beslediğini savunuyordu."

- - - -

İşte Mektup Kardeşim!!


Başkalarına bok atarak yükselme ekolünün son temsilcisi olarak, üretmenin tadına varamamış tatmin olmamış bir ego olarak, kaç siteye yazmış olursanız olun bir hiç olarak kalacaksınız.

Bu yüzden ekol olmuş, başarmış, emek vermiş, hatırası yaşayan insanları karalamaya çalışan, kirletmeye çalışan o böceklerden biri olarak kalacaksınız.

Maaşınızı ödeyenlere küfredeceğiniz günleri sabırsızlıkla bekliyorum. Fatih Altaylı ile aranızda bir fark kalmayacağı günleri bekliyorum.

Bazı insanların yüzüne tükürülür, bazı insanlara bu bile yapılmaz.

Ne yazık ki son iki kategori arasında seçim yapacak gibi yazıyorsunuz. Sayın Belge'nin yazdıklarından feyz alın. Gazete köşelerini istila eden ve aslında boşluk dolduran yazılarınız üslup ve içerik bakımından yetersiz.

Deniz Gezmiş'i Cumhuriyet Gazetesi'ni suçlamak gerçekten çok kolay. Elbette hatalar göz önünde tutularak yazılmalı; ancak öyle bir yazıyorsunuz ki yazınızın tümü hata.

TSK'ya çatmak Taraf'ın trendlerinden biri, bunu biliyoruz zaten. En iyi şekilde uyguladığınızı görüyorum. Yolunuz açıktır; ancak bilin ki gazeteciliğin etiğinde bu yok. Hangi bölümden mezunsunuz bilmiyorum; ancak köşe yazarlığı bu değildir. Yıldıray Oğur denen Genç Siğil (evet siğil) ve siz orada ne arıyorsunuz acaba? Merak içerisindeyim.

Darth Tayyipious: Revenge Of Şeriat

2008-09-06T13:14:00.000-07:00

Türk E-Dergi: Sayı 40

2008-09-06T07:19:00.000-07:00

Yıkılmayan Adam'dan Kızıl Ayar

2008-09-06T03:31:00.001-07:00

Myspace Keşifleri!! Klip 98 Tandanslı listem (Show TV Nostaljisi)

2008-09-05T15:32:00.000-07:00

Yerden Yüksek

Artık bir arada olmadığını duyduğumuz Bartu Küçükçağlayan'ın vokalini yaptığı güzide grubumuz

Ruhun Gemisi

Uludağ Sözlük Yazarları'nın yakından tanıdığı Koko'nun grubudur!! Kendilerini rock ve power pop olarak tanımlıyorlar. 9 Tahta Altında ve Prenses dinlenmesi gereken eserleridir...

Yolgezer

Uludağ Üniversitesi Çıkışlı Moğollar Destekli süper rock grubumuz.

Seha Can

Yerli Jeff Buckley olarak da takdim edebileceğimiz bir harika çocuğumuzdur kendisi. Bana göre Tazele Kiraz ve Yaz Avucuna her daim dinlenebilecek şarkıları..

Chris Cornell

2008-09-05T10:42:00.000-07:00

The Cure da Placebo da gelip geçmişti o sahneden O'ndan önce; ama hepsinin ayrı havaları vardı gözümde. Bu adam ise bambaşkaydı, Audioslave'in çok ötesinde, Soundgarden'ın çok ötesinde bir birey olarak, sahnede yalnızlığın en çok yakıştığı adamlardan biri belki de...

RNC 2007 tecrübemi anlatmak için oldukça geç (1 yıl iki gün kadar); ancak aslında Cornell'in adı altında sahnede yalnız verilen performansta en etkileyici olanın ne olduğunu irdelemek istiyorum. Düz bir kot, beyaz bir t-shirt, farklı bir yüz tipi ve harika bir kültürün eşisz sesi ile birleşince sahnede bir star vardı.

Işıklar karardı, sahnenin orta yerinde kaldı spoonman'i söyleyen adam. Bize doğru baktı ve eşi için yazdığı şarkıyı söylemeye başladı. Sanırım şifresini çözdüm dedim o sırada kendi kendine, o bizim gibi birilerine ait olmaya çalışmıyor, kendi hayatına ait olmanın şifresini çözen biri olmanın keyfini çıkarıyordu. Hiç korkmadan, hiç düşünmeden ne olur diye, you know my name diye çıktığı sahnede belki de hayatının en güzel şarkısını çalıyordu.

Tüm pisliklerden arınıp sahnede kendini bulan bir hali vardı, sigara ve benzerlerinin sesinde bıraktığı o yorgunluk bile güzeldi. İçten içe Müslüm de Rock'tır, protesttir dediğim anlara götürdü beni.

Garip bir şekilde kıskanmayacağım tek insan oldu o an Cornell. Her şeyin üstünde tutabileceğiniz tek tük anlardan biriydi yaşattıkları. Belki de kimsenin arkasından küfür etmediği sayılı solistlerden biri olması, yazdıklarıyla, söyledikleriyle hayran bırakması tesadüf değildir.

Dio'nun takip ettiğim tek vokal dediği adamın peşini bırakmamakta fayda var...

Ramazan Davulcusu..

2008-09-05T09:27:00.000-07:00

Sol kendi kendini yiyedursun bir Ramazan daha geldi efendim. Ramazan Ayı'nın Modern toplum için anlamı:

1-İşe dönüş saatinde daha yoğun trafik.

2-İçkili lokaller ve restoranların gönüllü (!) olarak kapanması.

3-Yepisyeni İ.Melih Gökçek işi no alcohol yes namaz triplerinteki timler.

4-Sokaklarda daha çok dilenci.

5-Daha çok bağış alan camiler.

6-Daha gözde hale gelen Muhafaza-Kâr politikacılar.

7-Ve o: DAVULCU!!!

Davulcu insanından nedense her Ramazan Türkiye'nin istihdam probleminin çözülmesinin kanıtı gibi bahsediliyor. Bunun da bir iş alanı

olduğundan ve bir gelenek olduğundan bahsedenlerin sayısı hiç de az değil gelenekler arasında

boğulmuş hiç de topluma benzemeyen toplumumuzda. Evet ben de o harika tespiti yapacağım. Şekil 2'de gördüğünüz balık görünümlü çalar saat sorunlarımızın çözümü dünyevi yaşamın koruyucusudur. Bütçeyi ve bünyeyi durup dururken davul tokmağıyla kapı çalarak sarsmaz. Yegane masrafı 2 yılda bir değiştirilen pilidir. Üstelik tokmağı suratınıza sallayıp tutmuyorsan zekat ver kâfir muamelesinde bulunup sizi cinnete sürüklemez.Sadece Ramazan'da değil 12 ay işlevlidir. Bir gün içinde defalarca kullanabilir sıkılınca bakıp gülebilirsiniz. Oysa davulcu farklıdır. Cinsel bir obje bile değildir, sütçü öyledir. Yazıktır günahtır, yeni istihdam alanları açalım ve davulculara yol verelim, korsan davulcuya hayır..

Devrimin Çınarları Devrilirken...

2008-09-05T07:28:00.000-07:00

Bir 32. Gün Belgeseli..

Haklarında çok şey yazılan cesur adamların ölüme gururla yürüyüşlerinin öyküsüdür.

Reklam Arası Dizi Eleştirileri No: 1 - Aşk-ı Memnu

2008-09-05T05:46:00.001-07:00

Yeni sezon hepimize hayırlı olsun ağalar. Bu sezon da karşımızda 100'e yakın dizi göreceğimizi tahmin ediyorum; ama korkmayın, her zaman haklı çıkan bir insan değilim, çoğunlukla çıkarım.

İlk dizimiz 4 Eylül 2008 Akşamı Kanal D'de yayınlanarak reklam arası dizi kuşağına hoş bulduk birader zaten bu meydan bize tanıdık diyen bu kez içinde ne yazık ki Müjde Ar barındırmayan Aşk-ı Memnu. Sarmadı diyemem, sardı. Özellikle süreyi kısa tutmaları, başroldeki kızın performansının Hatırla Sevgili'ye göre yaklaşık ON KAT artmış olması gönüllerde diziye yer açtı.

Aşk-ı Memnu'da her şeyin ötesinde Selçuk Yöntem faktörü var. O ses bizi bitirendir ey dostlarım. Bugün kadınların entel, güzel şiir okuyan sevgili arayışının sebebi O ve O'nun gibilerdir. Doğal olarak abimizin Elf Ormanı haricinde neler yaptığının bilincinde değilim ; ancak dizideki performansı ve kendisinden küçük bir kıza tutkunluğu Şehrazat'ın ne kadara vereceği probleminden daha ilgi çekici olacaktır muhtemelen. Yeni bir trendi tutturması açıkçası beni korkutuyor Selçuk Yöntem'in. Dizinin diğer isimlerinden biri de Kıvanç Tatlıtuğ. Ben bu abimize cinsiyetimden ötürü biraz kıl kaparım. Behlül denen yavşak karakter bu adamın üstüne fena halde oturmuş kanımca ya da o zaten oturmuşmuş da Kıvanç'ı diziye iliştirmişler. Her ne herzeyse. Dizide Selçuk Yöntem'in kızını oynayan ex Genco insanı ise diziye bence ayrıca güzellik katmış. Kendisini babasına hayran kız triplerinde izlemek hoşuma gitmedi değil. Allah herkese babasını seven kız nasip etsin. Çünkü babalar arada sevilmeyesi oluyor, en azından bu münferit bir tespittir.

Rashit Yel Değirmenlerine Karşı

2008-09-05T03:14:00.000-07:00

"Eğer bu sözlere sponsor olmak istiyorlarsa olsunlar." diyor Rashit. Onları tanıyamayanlar için Rashit eski Rashit grubunun tüm elemanların değişmiş hali olan bana göre sayılı gruplarından biri. Çıkardıkları albümlerdeki protest tavır onları benzersiz kılmasa da söyleyeceklerini en kısa biçimde söylüyorlar ve kapitalizmi olabilecek en güzel şekilde eleştiriyorlar.

küreselleşme dehşeti

dünya markaları yaratmalıyız
uzi, kalaşnikof, wesson gibi
bombalara sponsor almalıyız
anne bak gökten yağıyor armani

Adam Olmak İstemiyorum'da böylesine şarkı sözlerine yer veren Rashit'in elbette en çok eleştirilen yanı Rock'n'coke'a katılmaları olmuştu ve buna cevapları da yazımızın girizgahı olmuştu. Küçük İskender ve Teoman'ın da bulunduğu son performanslarına şahit olmuş biri olarak yeteri kadar kaliteli olmayan müzik ve güzel sesler derim. Özellikle Çilekeş'in Hit Dalaşı Klibi'ni izleyenler bir grup ya da şarkıcıya çizilen yolu en iyi şekilde görmüş olacaklardır. Rashit'e de birileri tarafından bu tarz bir yol çizilmek istenmiş olabilir; ancak onlar duruşlarından pek de bir şey kaybetmeden yürüyorlar bana kalırsa. Elbette 90'ların başında Türk Punk'ını yaşatan ve güçlendiren Rashit değiller ; ama kulaklarda yeri olan, eğlenmek için de olsa dinlenen ve sisteme öfkelendiğimizde yalnız olmadığımızı anlatan bir grup var hala...

Bir Cüneyt Arkın Klasiği: Kan Akacak

2008-09-05T02:56:00.000-07:00

Bu Filmin Arapçası Da Varmış...

2008-09-04T12:57:00.000-07:00

Ülkemizde her Amerikan Başkanı'yla yaşanan aşk görüntülerinin arabik halleri..

Ermenistan'da Bir Reis-i Cumhur: ABDullah Gül

2008-09-04T12:04:00.001-07:00

ABDullah Gül'ün Ermenistan ziyareti hazır gündemdeyken, Fazilet'in Gül'ü pozisyonundan "Türkiye'nin Her Kesimi Kucaklayan Cumhurbaşkanı" konumuna Abdullah Bey'i tartışalım isterseniz..

Yandaki resimde de icra ettiği üzere kendisi eskiden Fazilet Partisi,MSP,RP gibi partilerin yönetiminde veya bünyesinde önemli rolleri olan biridir.

Hemen flashback yapalım ey okur:

"Türkiye'de Atatürk Cumhuriyeti ve Devrimleri'nin sonu gelmiştir. Yeni düzen gelmelidir.."

Ve evet, bunu diyen bunu da dedi denesi yepyeni bir şeyin yumurtlandığı ortaya çıktı. Şimdi Melih Aşık'tan bir alıntı yapalım:

Bundan 15 yıl önce.. 1993 yılında.. Demirel Hükümeti’nin Ermenistan politikası konusunda verilen gensoru sırasında Refah Partisi adına Abdullah Gül söz alıyor... Bakınız zabıtlara göre, neler söylüyor:

“Hükümet, bu politikasıyla, geleceğimizi gerçekten ipotek altına almıştır ve öyle ipotek altına almıştır ki, Ermenistan Cumhurbaşkanı Cumhurbaşkanının cenaze merasimine katılma cesaretini göstermiştir.

HALİL ORHAN ERGÜDER (İstanbul) Beynelmilel protokol o..

ABDULLAH GÜL (Devamla) ...Sizin nasıl bir uzlaşmacı olduğunuzu, Türkiye’nin menfaatleri söz konusu olduğunda, sizin şahin gibi davranmayacağınızı bildiği için, yüzünüzün ne kadar yumuşak olduğunu bildiği için cesaret bulmuş ve Türkiye’ye gelmiştir.

Siz bana bir ülke gösterin ki, kardeşleriniz savaş halinde olacak, kardeşleriniz katledilecek ve onlar katledilirken, ‘Bunun müsebbibi Türkiye’dir’ diye demeçler verecek; o kardeşlerimiz katledilirken, ‘Avrupa’nın haritaları bellidir, yerine oturmuştur; fakat Ortadoğu’nun, Asya’nın haritaları nihai şeklini almamıştır’ diye açıklamalar yapacak; Kars’ın, Ermenistan toprağı olduğunu iddia edecek, bütün bunlardan sonra o adam Türkiye’ye gelecek ve siz de elini sıkacaksınız!..”

Evet.. Sayın Gül 15 yıl önce Ermenistan’dan Cumhurbaşkanı’nın değil maç, cenaze için bile Türkiye’ye gelmesini eleştirmiş... Arada değişen bir şey olmadı... Şimdi onun elini sıkmaya Ermenistan’a gidiyor...

Melih Aşık gerçekliğinden kendi gerçekliğimize dönüş yapmamız zaman almıyor, çünkü Abdullah Gül ve AKP ile ilgili yakın fikirler edinmek o kadar da zor değil. Her şeyin ötesinde buna tükürdüğünü yalamak denebilir, cenaze için kabul etmedikleri insanların ayağına gitmek yumuşama ve değişim mi yoksa ben sırtımı dayadığım tarafın cici çocuğuyum, entellerin de oylarına talip bir partidenim'in simgesi midir?

Eğer aynı eylemi Ufuk Uras ya da o çizgide bir politikacı gerçekleştirseydi ben bunu anlayışla karşılar ve Hrant'ın Kardeşlik Çağrısı'na bir saygı duruşu olarak algılardım; ancak AKP gibi kendisine bağlı Cerrah ve adamlarının hatasından Dink'in ölümüne neden olan partinin seçtiği cumhurbaşkanı ve yukarıdaki sözler de her er kişinin sarf edemeyeceği bana göre talihsiz sözler.

Elbette Ermenistan'a gidilmesi, güreş tutulması, kardeş olunması yanlısıyım; fakat korkuyorum ya bu hükümet Ermenici'nin Daniskası olursa diye. Malum RTE sosyalist, şeriatçı, laik ve atatürkçü bir insan. Yeşiller'in oylarına da talip oldu MNG sponsorluğunda. Şimdi Sözde Soykırım'ın özellikle yaklaşan Obama Rüzgarı'yla tanınması gündemde benim gözümde. ABD'de bu tarih çok yakın.

Beni korkutuyor bu tarih ve beni korkutuyor gelecek, geleceği geçmişe döndürmek isteyenlerin elindeyken özellikle.

Umarım merkez sağ'ın kaypaklıklarından biri yerine samimi bir diyalog çabasıyla karşı karşıyayızdır..

Cem Şancı Röportajı

2008-09-01T12:56:00.000-07:00

Sözlüklerde zaman geçirenlerin de kitaplara düşkün olanların da çok iyi tanıdığı bir isim Cem Şancı. Kendisinin de bizi kırmayışı sonucu gündeme, dünyanın daima gündemi olmuş kadınlara ve günlük hayatına dair bir röportaj yaptım Cem Şancı'yla. Büyük gazetelerde köşe kapmaca oynayan ama aslında bir şey yazmayan yazarların aksine birçok şey anlatan bir röportaj oldu. Umarım beğenirsiniz...

''Centilmenler İçin Adım Adım Kötü Kızlarla Flört Rehberi, Kızlar Âşık Olmaz, Son Derece Kızsal Sorunlar: makyaj, alışveriş, erkekler ve ilk öpücük, Aşkatür, Doğa Üstü Sevgi Altı, Yandık! Kızlar Etrafta Başımız Belada, Eyvah! Yine Kızlar Kazandı, Ayastefanos Yalnızı, Hayal Silgisi'". Kitapların tam orta noktasında her daim günümüzün aşkı, olduğundan daha değersiz yaşayan kadını var. Neden işin kolayına kaçıp romantik ve kadın ruhunu okşayan, kadınların satın aldığı kitaplar yazıp piyasaya yeni bir romantik prens kazandırmayıp kadınları irdelemeyi ve onların davranışlarını sorgulamayı seçtiniz? İçinizden gelmediğinden mi yoksa arz talep ilişkisinden ziyade en güzelini yaratmak peşinde misiniz?

Bu soruyla sık sık karşılaşıyorum. Neden kadınların hayran olacağı şatafatlı iltifatlarla, gönül çelen tatlı sözlerle, yürek burkan aşk öyküleriyle süslü kitaplar kaleme alıp kolay yoldan edebiyatın prensi olmayı tercih etmediğimi merak edenlerin sayısı az değil.

Aslında bu yapmadığım bir şey değil, dışarıya kapalı, sadece sinema, tiyatro, edebiyat, basın dünyasından insanların üye olduğu online bir sosyal bir ağa üyeyim ve orada yarattığım “sanal” bir tipleme var. Çapkın ama romantik, duyarlı ama sözünü esirgemeyen, zeki, tatlı, sevecen, flörtöz bir sanal kahraman, kadınların çok hoşuna gidecek birçok deneme kaleme alıp sitenin üyeleri ile paylaşıyor. Tahmin edersiniz, sanal kahramanımıza aşk teklifleri, hayranlık itirafları yağıyor. Onun kalbini çalmak için kavga eden kadınlar, buluşup görüşmek için ısrarlı tekliflerle posta kutusunu kilitleyen hanımlar var.

Farklı online topluluklar içinde farklı rollere bürünen, her biri başka bir “romanın” kahramanı gibi davranan, farklı karakterlerde başka sanal karakterlerim de var. Bu karakterleri konuşturtup onlara diyalog yazmamın, metinlerime online üyeler arasında hızla tepki almamın, romancılığıma büyük katkısı olduğunu da düşünüyorum.

Ancak soruyla alakalı olan o “kadınların hayran olduğu” sanal kahramana dönecek olursak bu yoğun iş stresi arasında, iş arkadaşlarımızla kendi aramızda eğlenmek için yarattığım sanal bir karakterdi ve bütün odak noktası kadınları etkilemekti. Tüm amacı kadınları kendine hayran bıraktırmak, âşık etmekti.

Oysa, yaşayan gerçek bir insan olan Cem’in amacı hikaye anlatmak. İnsanlara hikayeler anlatıp hikayelerimle güzel vakit geçirmelerini sağlamak beni yazmaya iten dürtüdür. İlk romanımı yazdığımda henüz 19-20 yaşlarındaydım ve değişik gazetelerde, dergilerde düzenli olarak makalelerim, denemelerim yayınlanıyordu. Yazma amacım, kadınları etkilemek değil, yarattığım metinleri paylaşmaktı.

İlk romanım "Eyvah! Yine kızlar Kazandı", o dönem üzerinde çalıştığım pek çok hikayemden biriydi. Bilimkurgudan, siyasi komplo hikayelerine kadar değişik türde pek çok öyküyü roman olarak kaleme alabilirdim ama o an için önümde önemli bir engel duruyordu: Yaşım.

19 yaşında, kimsenin adını sanını bilmediği, sıradan bir üniversite öğrencisinin siyasi komplo hikayelerini, bilimkurgu metinlerini kim okuyacaktı ki? Bizim halkımızı bilirsiniz, İtalya’da 16, 17 yaşında bir hanımkızcağızımız, doğumgününde yetişkin erkeklerle nasıl grup seks yaptığını, adamların “damarlı” penislerini eline alıp nasıl öpüp okşadığını anlattığında kitapçılara koşup yüzbinlerce satın alırlar. Bir de öve öve bitiremezler, “Aferin bak, nasil gencecik yasında bütün dünyanın okuduğu bir yazar oluvermiş kızcağız.” derler ama bilakis kendi oğulları, çocukları, kendi gençleri 19 yaşında roman yazdığında, güzel bir iş ortaya koyduğunda, “Daha senin yaşın ne başın ne ki?” tepkisini verirler.

Benim de 90’lı yıllarda karşılaştığım tepki işte buydu ve sokakları, caddeleri, medyayı, tüm halkımızı enfekte etmiş o gençleri küçümseme cehaletinin kurbanı olmamak, insanlara ulaşarak hikaye anlatma keyfinden mahrum kalmamak için çok dikkatli hareket etmem gerektiğinin farkındaydım.

Dolayısıyla, yayımlatmak üzere bir seçim yaptığımda, nüktedan bir kadın erkek hikayesi o dönemin koşullarında doğru bir karardı. Zira bu hamle bana yayınevlerinin kapısını açtığı, okurlarla tanıştırdığı ve yazdıklarımı takip eden, hikayelerimi dinleyen bir kitle oluşturduğu için, bugün hikaye anlatıcısı Cem dilediği kurguları oluşturmakta çok daha özgür ve şanslı.

Tabi, vurguladığınız gibi hicve, nükteye, mizaha girmeden, vıcık vıcık sulu romantizm örnekleri ortaya koyarak trilyonlarca lira satış geliri elde etmek de bir seçenekti ama 19 yaşında insanın gözü parada pulda olmuyor. Beğendiğim, güzel bir hikayeyi başka insanlarla paylaşma fikri benim için trilyonlardan değerliydi.

Bunun yanı sıra roman kültürüne sahip olmayan, okuma alışkanlığı ve disiplini bulunmayan cahil kalabalığımızın gözünde maço bir erkeğin hikayesini kaleme alan bir yazar, o karakterin tüm görüşlerini, tüm diyaloglarını sahiplenip, onun görüşlerini savunduğu için, adımın önüne kadın düşmanı sıfatını eklemekten çekinmediler ki şimdi tek tek o insanları bulup dava edersem, muazzam bir servetin sahibi olabilirim.

Yalnız şu sıralar, “İyi ki,” diyorum, iyi ki seri bir katilin hikayesini anlattığım gerilim türünde bir roman yazmamışım. Yoksa kesin, adım, sapık, cani katile çıkacaktı. “Maço bir adamın öyküsünü anlatmış, o zaman bu adam maço”, yakıştırmasını yapan zeka özürlü kütleler bu sefer, “Cinayet romanı yazıp seri katilin hikayesini anlatmış, o zaman bu adam katil.” diyecekti.

Bazıları kadınların siyaseti ele geçirmesiyle savaşların sona ereceğini söyler, sizin kitaplarınızdaki kadınlar hiç de savaşları sona erdirecek kadınlar gibi durmuyorlar. Siz de böyle mi düşünüyorsunuz? Daha açık sormam gerekirse Ayastefanos Yalnızı'ndaki gibi Kadın romantik davranmayıp siyaseti de dayatıldığı biçimde yapabilir mi?

Kadın da insan olduğu için, insana dair her türlü yozlaşmışlık, kirli, pis düşünceler ve davranışlar onun da hakkıdır fakat şimdi burada bir detaya değinmek lazım. Feminizmin Türkiye’de sesini yükselttiği seksenli doksanlı yıllarda kadınları eleştirmeye kalkışmak, kadınlar hakkında ufacık bir olumsuz yorum dile getirmeye kalkışmak, kadın düşmanı damgası yemek için yeterliydi.

Ancak asıl kadın düşmanlığı, kadını eleştirilemez, yarı tanrısal, kutsal bir düzleme oturtanlardır ki onların gözünde kadın kutsal olduğu için, günah işlemez, flört etmez, gezmez, tozmaz, hayatın keyfini süremez.

Onlar için kadın, evinde oturan ve bütün gün çocuklarına bakan kutsal canlılardır.

Eğer ki bir kadın bu tanımın dışına çıkarak erkekler gibi yaşamaya kalkarsa, hemen kötü kadın ilan edilir ve toplum dışına itilir ya da daha az gelişmiş bölgelerde, öldürülür, biliyorsunuz.

Dolayısıyla, bizim “kıt beyinli” bazı feministlerimiz, daha ne hakkında konuştuklarının, söylemlerinin yol açacağı sonucun farkında olmadan, kendi elleriyle kadını bu “eleştirilemez, yarı tanrı, kutsal varlık” zincirine mahkum ederek, kadına en büyük kötülüğü yine kendileri yapmıştır.

Oysa kadını eleştirmeye kalkan insanları sindirmeye kalkışacaklarına, “Evet, biz kadınız ve kadın da insandır. Biz de erkekler gibi gezer, tozar, sevişir, aldatır, ihanet eder, rüşvet alır, yozlaşabiliriz. Günah işlemek sizin hakkınızsa, bizim de hakkımızdır.” demeleri gerekiyordu, beceremediler. Feminizmi yüzlerine gözlerine bulaştırıp kadını daha da köle yaptılar.

Kadınların siyasette aktif olmasına da bu pencereden bakıyorum. Politikacıların, siyasetçilerin kadın olması, benim lugatımda, onların da yozlaşmayacağı, rüşvet almayacağı, görevini kötüye kullanmayacağı anlamına gelmiyor.

Nitekim eski Şişli belediye başkanı olan hanımkızımızın halkın vergilerinden toplanan ztrilyor doları binbir katakulli ile zimmetine geçirdikten sonra İngiltere’ye kaçtığını gördük.

Dünyanın en büyük ateş gücüne sahip ABD ordusunu sağa sola salıp, bulduğu her yere kadın, çocuk, yaşlı, hasta demeden bomba yağdıran ABD politikacılarının arasında, hatta başında, dış işleri bakanlığı koltuğunda bir kadın bulunduğunu görüyoruz.

İngiltere’nın eski kadın başbakanının ufacık bir ada için diyalog seçenekleri veya kaç yıl sürerse sürsün, siyasi, ekonomik baskı yöntemleri yerine doğrudan orduyu alarma geçirip, Arjantin’e savaş açtığını da biliyoruz. Yani kadınlar siyasette aktif ve ağır olduğunda, çiçekler açmayacak, silahlar susmayacak, yozlaşmışlık, rüşvet, görevi kötüye kullanma, siyasi çıkarlar için yapılan ucuz hesaplar bitmeyecek.

Kadının romantik, sakil, ağırbaşlı, yumuşak, insancıl, mantıklı bir canlı olduğu önyargısını artık aklımızdan atmalıyız. Kadın da erkek kadar insandır ve biliyoruz ki insan, menfaatleri uğruna her şeyi yakıp yıkıp yok edebilecek, evrene bulaşmış pis bir enfeksiyondur.

İnternet üzerinde yapılan dergicilik hakkında ne düşünüyorsunuz? Siz kitaplarınızın tanıtım sürecinde interneti ne kadar iyi kullandınız? Özellikle sözlük oluşumlarındaki tanınmışlığınız ortada, bu bir marka yönetim stratejisiyle mi yoksa kendiniz olmakla mı ilgili?

İnternet bence medyanın geleceği. Önce yazılı basını, ardından görsel basını bitireceğine eminim. Bu sadece zaman meselesi ama tüm dünyada bu dönüşümün on seneyi geçmeyeceğine inanıyorum ki şu anda her gün 500 bin yeni insanın internetle tanıştığı biliniyor ve bu hızla üç yıla kadar dünyadaki herkesin internet erişimine ve bilgisayara sahip olacağını öngörüyorlar. Yani üç - dört seneye kadar insanoğlu sanal dünya ile adaptasyonunu tamamlayacak ve dergileri, gazeteleri, televizyon yayınlarını internet üzerinden dağıtmak çok daha mantıklı hale gelecek.

Bu atmosferde elbette edebiyat da kendini internete hazırlamalı. Belki kağıt kitap baskılarının anlamını yitireceği bir geleceğe gidiyoruz. Küçük bir ücret karşılığında cep telefonlarına indirilen elektronik kitapları görmemiz çok uzakta değil bence.

Şöyle düşünün, hayran olduğunuz yakışıklı, karizmatik, elinde sigarasıyla kapak arkasında pozu bulunan romantik yazarınız yeni bir aşk romanı yazmış olacak ve her yerde bangır bangır reklamı yapılan bu romana ulaşmak için “bana da bana da” yazıp 3386’ya göndermeniz yetecek. Kitabın ücreti olan bir lira dönem sonunda telefon faturanıza yansırken siz ofiste, yolda, otobüste, metroda, cep telefonunuzu açıp kitabınızı okuyabileceksiniz. Hatta belki bir seslendirme sanatçısının karizmatik sesinden dinleyebileceksiniz.

Şu aşamada da kitapların internet üzerinden tanıtımı bence doğru bir strateji, zaten internet üzerinden kitap satışları da bunu kanıtlıyor.

“sözlük” gibi topluluklardaki metinlerim ise bir reklam değeri taşımıyor. Hatta bence, “karakter” ve “yazar” ayırımını yapamayan cahil kütlenin daha da tepkisni çekmeme neden oluyordur ama dediğim gibi internet platformu, yarattığım sanal karakterlerin okuyucumla etkileşerek kendi hayat görüşleri ve kimlikleri doğrultusunda hikayeler ürettiği, merak edip takip edenler için okumalar hazırladığı küçük yazın eğlencelerinden ibaret ve sinir olanlardan, kudurup kafasını sağa sola vurup yarattığım karakterlere öfke kusanlardan öte, onları seven, takip eden, övgü dolu teşekkür mesajları gönderen binlerce okurum için yazmaya devam ediyorum.

Chip Online'daki son yazınızda Türk Halkı'nın en enayi internet kullanıcıları olduğunu söylediniz, peki sizce sosyal hayatta bu enayilik ne durumda?

Chip’deki o köşe yazısında, dünya çapında yapılan bir araştırmada, bilgisayarlarını farkında olmadan hacker’lara en fazla teslim eden kullanıcıların Türkler olduğunun tespit edildiğini anlatmıştım.

İnsanlarımız zaten fakirlik sınırının altında yaşarken ceplerinden para ödeyip internet bağlantısı satın alıyorlar ve hiç farkında olmanda bu internet bağlantılarını Rus hacker’lara devrediyorlar. Porno ve korsan yazılım sitelerinden insanların bilgisayarlarına zararlı solucanlar, trojan’lar yükleyen yabancı hacker’lar, bu bilgisayarlar üzerinden ABD’deki, İngiltere’deki banka hesaplarına saldırıp milyonlarca dolar çalıyor ve bu iş için bizim kullanıcılarımız sponsor oluyor. Fakirlik hatta açlık sınırının altında yaşayan insanlarımız, Rus mafyası milyon dolarlar kazansın diye, telefon ve internet faturası ödüyor.

Bu farkındalık eksikliğinin, bilinçsizliğin ve cahilliğin yansıması elbette sosyal hayatı da etkiliyor ama şimdi o detaya girmek istemiyorum zira bu konuda kimseyi kırmayacak yumuşak, yuvarlak cümleler kurmak istemiyorum ama çok ağır konuşup başımı derde de sokmak istemiyorum. Her koyun kendi bacağından asılsın, ben oturup cehaletin bir toplumu nasıl yok ettiğini merakla izler, gördüklerimi de gelecek nesillere ders olsun diye keyifle yazarım. Birin üzerine bin katıp, alayla, nükteyle, ironiyle, sarkazmla yoğurarak yazarım. Yazarken de keyiften dört köşe olurum. Bu derece bencil ve vurdumduymazım artık zira tahmin edersiniz, topluma faydalı olmak için çabaladığınızda en büyük tepkiyi yine o toplumdan alıyorsunuz. O zaman? Bu cahil kalabalıklar insana bencil ve umursamaz olmayı öğretiyor.

Bazı yazılarınızda ve kitaplarınızda yemekle ilgili şeylere rastlıyoruz. Yemekle aranız nasıl?

Yapmayı da yemeyi de severim elbette ama yemeği hazırlayan güzel bir dilber olursa yemesi de daha keyifli olur inancındayım. O yüzden uzun süredir mutfakta yeni lezzetler peşine düşmeyi bıraktım, bilakis, çapkınlık yapıp eli bu işlere yatkın güzel kadınlar tavlamak ve onların tanıttığı yeni lezzetlerle yemek kültürümü geliştirmek daha kolayıma geliyor.

Bir röportajınızda "Özgür olduğunu sanan tasmalı kadınlar atmosferinde aşka inanmıyorum" demişsiniz. Büyük şehir kadınının küçük hesaplarından korkuyor musunuz yoksa gereken önlemi aldınız mı?

Kadının insan olduğunu hatırlamak bir ilişkinin sağlığı açısından önemli ve yeterlidir diye düşünürüm. Dolayısıyla, kadınlara karşı öyle paranoyakça yaklaşıp tedbirler veya kumpaslar hazırlamıyorum. Aksine, bence ilişkiler rahatça, sakince, gerilmeden yaşanmalıdır. Kıskançlıklar, şüpheler, yalanlar olmadan…

Herkesi bir ihanet ve aldatılma korkusu almış, insanlar sevdiklerine, her an onu aldatacak potansiyel yalancılar olarak bakarak ilişkiye başlıyor ve o şüpheyle yaşamaya devam ediyor. Elbette kimsenin duygusal dünyasını tartıp eleştirmek, yönlendirip biçimlendirmeye kalkışmak benim haddim değil, zaten işim de değil lakin benim inancıma göre de tüm bu aşk masalları ile kandırılan, sevgililer gününde, doğum günlerinde, yıl dönümlerinde birbirine hediye yağdıran insanlar aşk yaşadıklarını sanıyor ama benim gördüğüm, herkes üçüncü sınıf psikopat bir dedektif filmi yaşıyor. Takipler, telefonla kontroller, çevresindeki insanları değerlendirip kıskançlık krizleri yaşamalar… Aşk bu mudur yani? Çocukluktan itibaren, televizyon, medya, aile, çevre ve toplum tarafından aklımıza kazınan bir aşk modeli var. Kızların en geç 27 yaşında evlenip, otuzuna kadar çocuk doğruması gerektiğini, erkeğin sevgilisine, eşine tek taş yüzükler, pırlantalar, mücevherler alması gerektiğini buyuran kodlar kazınmış aklımıza ve bu kodlar, aşk yaşayacağımız insanın tapulu malımız olmasını buyuruyor.

Aşk bence, onunla beraber hayattan keyif alıp mutlu olup tüm endişeleri geride bırakacağınız bir sığınak olmalı ama karşınızdaki kişi, başka insanları merak edip başka bedenlere dokunmayı da arzuluyorsa bu yüzden kapıyı bacayı kırıp sinir krizleri geçirmeye gerek olmadığını düşünüyorum. Gevşeyin, rahat olun biraz. Şu kısacık dünyada kim kime sahip olabilmiş ki siz başka bir insanın bedenini, tenini tapulayıp kendinize mal edebiliyorsunuz? Benim gözümde aşkın tanımı bu tapulama değil. Böyle yaşamak isteyenlere de başarılar dilerim. Elime koca bir kase patlamış mısır alıp ön sıraya oturarak keyifle izliyor olacağım insanların kafalarını duvarlara vura vura ağlamalarını.

Türkiye size ne ifade ediyor? Burası yaşanılacak bir yer, değiştirilecek bir yer ya da kaçılacak bir yer mi? Şu günlerde ülkenin geleceğiyle ve Atatürk devrimlerinin geçerliliğiyle ilgili kaygıları paylaşıyor musunuz?

Yaşanan hiçbir olumsuz gelişmeden, kötüye gidişten, üzerimizde oynanan oyunlardan iktidarları, siyasetçileri, politikacıları, liderleri sorumlu tutmuyorum. Bilakis, mantığını, aklını kullanmayan, hayatını, yaşamını, varlığını ve gördüklerini sorgulamayan insanlarımız yegane sorumludur. Bence Atatürk gibi büyük bir lider başka bir toplumun başına gelseydi o toplum, o ülke şu anda uzayda koloniler kuruyor olurdu.

Oysa biz yarın sabah uzay gemisi inşa edip gemiyi yeni bir koloni kurmak için Omikron Alpha güneş sistemine yollayacak olsak gemiye seçilecek olan kadın mürettebatın yol boyunca erkek mürettebatla bir münasebete kalkışıp namusunu kirletip kirletmeyeceğini tartışmaktan veya uzay gemisinin içinde kıyafetlerini değiştirirken iç çamaşırlarının ve mahrem yerlerinin erkek astronotlara görünme tehlikesinin üzerine konuşmaktan gemiyi yerden havalandıramayız.

Üstelik zaten bu göreve es kaza seçilecek bir kadın astronot olursa da kadının “Ay ben o kadar ışık yılı mesafeyi erkek astronotlarla aynı gemide geçiremem, namusuma laf gelir, bu adamlar azar, kendini kaybeder, benim o pırlanta değerindeki kadınlığıma göz koyarlar.” yaygarasını çıkaracağına eminim. İnsanlığı yok oluştan kurtarmak için uzak bir galakside yeni bir gezegen fethetmeye değil de şehirler arası otobüsle Elazığ’dan Kastamonu’ya giderken “bayan yanına” oturmak istiyor sanki. Bu kafanın değişmesinin kolay olmadığını ve yüzlerce yıl alabileceğini görüyorum. Tabii elalem teknolojide, bilimde, sosyal yaşamda gelişmek için bizi beklemeyecek.

Böyle acıklı bir haldeyiz bence.

Yirmi yaşındaki halinizle bugünkü haliniz arasında hayata bakış açısından ne gibi bir fark görüyorsunuz? Çok hayalperestmişim dediğiniz oluyor mu?

Olmaz mı? Her şeyden önce, öğrencilik dönemimde insanımızın daha çok okuyan, araştıran, sorgulayan, anlamak için çaba harcayan bir karakteri olduğunu düşünürdüm ama kitaplarım yayımlanınca geniş kitlelerle iletişim kurma imkanı buldum ve daha 19 yaşında sıradan bir öğrencinin basitçe yazdığı bir romanı, bir hikayeyi anlamaktan aciz, yazarları roman karakterleri ile özleştirip, karakterlerin diyaloglarını, tavırlarını, düşüncelerini yazarlara mal eden cahil kütlelerin arasında yaşadığımızı anladım.

Üstelik bu gözlemimi 1996’da yapmıştım ama Türkiye’nin anlaması için on yıl daha gerekti. Orhan Pamuk’a, Elif Şafak’a yazdıkları romanlar yüzünden açılan davalarda, yazarların yarattıkları roman karakterleri ile aynı düşünceleri ve söylemleri paylaşmak zorunda olmadığı halka zar zor anlatıldı.

Dolayısıyla, evet, bu insanlara hikayeler anlatıp onlarla kurgunun keyfini yaşamayı hayal ederek çok ileri gitmişim. Televizyonlarımızdaki rekor kıran dizileri, zotrilyar tane satan eşsiz romanlarımızı gördükçe bunu kendime sık sık tekrar ediyorum ama neyse ki hâlâ kitapçılara yeni kitaplarımın gelip gelmediğini soran, e-posta gönderip her romanımı defalarca okumaktan sıkılmadığını anlatan okurlarımla karşılaşıyorum ve aslında herkes için değil, sadece onlar için yazdığımı hatırlayıp kalemimi tekrar elime alıyorum.

İlginiz için Türk E-Dergi adına şimdiden sonsuz teşekkürler.

Sarphan Uzunoğlu

Jehan Barbur Röportajı

2008-09-01T12:46:00.000-07:00

Müzik Piyasası her gün yeni birinin katılımıyla daha kalabalık hale gelirken kuru kalabalıktan olmayan kaliteli iş yapan isimler de yavaş yavaş ısınma çalışmalarından suyun üstüne çıkmaya başlıyorlar. Jehan Barbur da bu isimlerden biri. Myspace adresinde kendisiyle ilgili detaylara ulaşmak mümkün. Kendisiyle çocukluğa, müziğe ve hayata dair konuştuk. Samimi cevaplarını okumaktan umarım keyif duyarsınız.

Merhabalar, öncelikle röportaj teklifimizi kabul ettiğiniz için çok teşekkürler.

Asıl ben teşekkür ediyorum…Bir şekilde yaptığımız müziklerin izini sürüp bizi bulduğunuz için…

*
Sizinle ilgili araştırmam sırasında sözlükteki bir tanım çok hoşuma gitti: "Gecemin saçlarını ağartan kadın." Sesiniz yavaş ve insanın içine işleyen şarkılara çok uygun gerçekten. Yorumlayacağınız şarkıları seçerken nelere dikkat ediyorsunuz?

Müziği çok bilinçli olarak yaptığımı sanmıyorum aslında. Bilincime işlemiş bir yol ve yöntem var. İçerilerden bir yerden gelen başka bir durumla birleştiğinde önüme yeni bir yol seriliveriyor. Ben de içgüdüsel olduğunu zannetiğim bir seziyle sadece o yolu takip ediyorum. Yanlış veya doğru. Çıkan sonuç bir sonraki kararı her halükarda etkiliyor. Parçaları seçerken “Ben bunu nasıl söylerim acaba? “ diye düşünmüyorum çünkü o an amaç benim için icranın nasıllığı olmuyor. O daha teknik bir bakış. Veya “İnsanlara ulaşır mı acaba”yı da ilk evrede düşünmüyorum. Bir parçayı söylemeyi istiyorum. Ve gerçekten söyleyebilmeyi diliyorum. Söylemekten keyif alacağımı hayal ediyorum. Söylediğim sözleri ve ezgiyi içimde hissedebiliyorsam benim için o parça zaten doğru bir seçim oluyor. Grup arkadaşlarımla bir yerlerde çalıp söylerken ise repertuarı öncelikle şımarıkça hazırlıyoruz. Yani biz neyi çalmaktan keyif alıyorsak o şekilde. Sonrasında izzet-i ikram başlıyor zaten.(bizden dinleyiciye..) Ortak bir nokta da yaratmaya başlıyoruz.
**
Ezginin Günlüğü için yapılan Çeyrek albümünde yer aldınız. Ezginin Günlüğü yıllardır dillerden düşmeyen; ama piyasaya da malzeme olmamış bana kalırsa tüm müzisyenlere örnek olması gereken bir grup ve hepimizin onlara dair anıları var. Sizin Ezginin Günlüğü ile özel bir bağınız var mı? Yapra k'ı söylemek sizin fikriniz miydi?

Ezginin Günlüğü bir çok insanın hayatından geçmiş ve özel yerlerde duran bir gruptur. Çocukluğumda şarkılarını keşfetmiş olmaktan büyük heyecan duymuştum. Dolayısıyla “Çeyrek” albümünde yer almış olmak benim için çok önemli bir tecrübe oldu. Büyük gurur duydum. Parçayı ben seçmedim. Albümde birden çok müzisyene yer veriliyordu. Ezginin Günlüğü parçaları farklı kişiler tarafından yeniden yorumlanacaktı. Gürol Ağırbaş beni arayıp “Yaprak” parçasını yeniden düzenlediğini ve bu parçayı seslendirmemi istediğini söyledi. Bir iki gün beraberce çalışıp vokal kayıtlarını yaptık. İyiki de beni aradı diyorum kendi kendime. Özel bir güncenin benim için en değerli sayfalarından birinde sesimi duyura bildim. Yani çok güzel bir şarkı geldi ve beni buldu.

***
Myspace sayfanızda İskenderun'daki masalsı çocukluktan bahsetmişsiniz. Ne kattı İskenderun size? Özellikle Batı'da yaşayanların bilmediği bir dünya mı var orada? Çünkü bildiğim kadarıyla çeşitli kültürlerin kaynaştığı bir kent İskenderun.

Tek bilebildiğim İskenderun’daki hayatın burden çok farklı olduğudur. İskenderun’da özel bir durum vardır. En azından benim için. 18 yaşına kadar orda büyüdüm. Çok büyük laf etmek istemem ama, sanırım asıl dünya insanların kendi içlerinde taşıdıkları. İskenderun, benim içimde taşıdığım o hayal dünyasına mistik bir dekor olmuştur. O şehrin havası ve içinde taşıdığı yaşanılmışlıklar tarifi zor bir tattır. Kendimce tuhaf bir çocukluk yaşadım orda. Tuhaflıktan bahsederken asla kötü veya karanlık bir durumdan bahsetmiyorum. Bir masalın girizgahı gibi… bilinmez, uzak…

Güzel bir ailem ve güzel bir hayatım vardı. Fakat yapmayı arzuladığım bir çok şeye de uzak bir hayatım oldu. Zaman ağırdır bazen. Ömer Kavur’un “Gizli Yüz” filmindeki zamanın sabitliği gibi anlaşılmaz bir cazibesi vardı şehrin. Ve sanırım bu cazibeye hepten vurgundum. Beni her anlamda büyütmüştür İskenderun. İyisi ve kötüsüyle.Burda durmak en doğrusu. Çünkü yazmaya başlarsam sanırım duramayacağım.

****
Albüm çıkarmakla ilgili görüşleriniz neler? Herkes veryansın ederken, sizin gibi kendi kitlesini çoktan oluşturmuş sanatçılar için daha kolay sanırım albüm çıkarmak.

Bir aksilik yaşanmazsa album Ekim sonu Kasım başı gibi Ada müzikten çıkacak. Şu an hala kayıtlarımız devam ediyor. Albümü bir kaygıyla yapmadığımı biliyorum en azından. Açıkçası yapmak bile istemiyordum. İlk olarak Bülent Ortaçgil yazdığım şarkıları dinleyip bana müthiş bir cesaret Verdi. Albüm yapmam için beni bir hayli destekledi. Bu konuda pek hırsım olmadığını söylediğim zaman da bunun işimi kolaylaştıracağını hatırlattı bana. Sonrasında yazdığım şarkıları toparladık ve müzisyen arkadaşlarımla beraber bir hale yola koymaya başladık. İnanın, album yapmak çok zor. Bu da başlı başına bir konu aslında. Hayatla ilgili bir derdiniz varsa ve durduğunuz yeri sorguluyorsanız sürekli, albümle beraber duracağınız taşı çok doğru hayal etmeniz gerekiyor. En azından bu amaçlarımdan biri oluverdi. Albüm benim için bir günlük gibi. İnsanların bu günlüğü okumasını istedim sadece. Ve artık bir yerlerde çalarken bizim parçalarımızı da çalalım istedim. Bu şarkıları sizi dinleyenlerle beraber söylemek müthiş bir duyguymuş gerçekte. Ben bu dinleyicilerin sayısını arttırmak istiyorum. Albümden maddi bir beklentimiz zaten yok. Korsan denen durum varken bu sadece bir hayal oluyor…
*****
Türkiye'de ve uluslararası alanda şu an çalıştığınız müzisyenler haricinde çalışmak isteyeceğiniz ya da etkilendiğiniz müzisyenler var mı?

Elimden geldiğince farklı tarzlarda müzik dinliyorum. Bir çoğundan etkileniyorum ve aç gözlülükle her projede “ah keşke ben de olsaydım” diyorum. Stingle çalışmak isterdim mesela. İmkansız kapıları yumrukluyorum tabi. Bu bir hayal! Olsun, düşünmesi bile keyifli…. Türkiye’de çalıştığım her müzisyenden çok şey öğrendim. Hala de öğrenmeye devam ediyorum ve henüz bu ülkede çalışmayı hayal ettiğim yüzlerce isim var. Her gün bunun olması için dua ediyorum. Onlarla beraber yurtdışında çalışmayı sanırım tercih ederdim. Bu ülkeden oralara gitmek daha keyifli olacaktır eminim. Bunun dışında dinleyip hayran olduğum isimleri yazmam gerekirse bir kaçı .: Nitin Sawhney, Beady Belle, Torun Erikson, Keren Ann, Feist, Kings of Convenience,Patricia Barber, Diana Reeves, Tom Waits, Cassanda Wilson vs. vs…liste uzaaar da uzaaar
******
Fabrikasyon ünlü üretim süreci var Türkiye'de. Sağlam yorumcular bile popüler kültürün kurallarına uymaya zorlanıyor. Medyatik olmakla maddi zorluk çekmek arasında bir seçim yapmak zorunda olmaktan korkuyor musunuz? Albümünüz çıktığında alternatif rafında olursa içiniz daha mı rahat olur?

Bir müzik markette en sevdiğim rafta olmak beni mutlu edecektir eminim. Orası daha güzel ve daha korunaklı.
*******
Söz de yazıyorsunuz. Örneğin Feridun Düzağaç bir dönem beste yapmak için Bozcaada'ya gidiyordu. Sizin de bir kaçış noktanız var mı? Sözün müziği aşabileceğine inanıyor musunuz?

Kaçarsam kendimi de beraberimde götüreceğimden bu tip uzaklaşmalara en azından şu an ihtiyaç duymuyorum. Ama bir hayalim var elbet. Bir kaç sene sonra küçük bir kasabada olmayı istiyorum. O da zamanı daha doğru yaşayabilmek için olacaktır. Şu an evimde çalışabiliyor olmaktan mutluyum. Ama bu durum da miyada yenilip bir gün yıpranacaktır. O zaman da en kötü ihtimalle stüdyomdaki perdelerin rengini değiştiririm. Bu şimdilik bulabildiğim küçük bir çözüm! Kar etmeyeceği günler çok uzak değil….
********
Amerikan Kültürü ve Edebiyatı okumuşsunuz. Amerikan Edebiyatı'nda güncel ya da klasik olarak takip ettiğiniz isimler var mı? Türkiye'de kimleri okuyorsunuz?

Üniversite hayatımdan bugüne yaşadığım 4 yıllık Ankara masalı dışında pek bir şey kalmadı. Fakat tutkunu olduğum Türk yazarlar var. Beni hayata indirgeyen ve her seferinde nefes aldırtan. Murathan Mungan bunlardan biridir. İstanbul’un izini ve geçmişini hep onun cümleleriyle sürmüşümdür. Bunun dışında okumaktan çok keyif aldığım diğer yazarlar, Peyami Safa, Ahmet Hamdi Tanpınar, Selim İleri,Peride Celal, Sabahattin Ali, Erhan Bener, Tahsin Yücel vs vs
*********
"Dinle" isimli şarkınızda "içindekileri çıkar bağır bağır avaz avaz" diyorsunuz. Jehan Barbur ne kadar güçlü bir kadın? Dünyanın neresinde duruyor ve O'na nereden bakıyor?

Bu zor bir soru işte….bunu bilemiyorum…ya da bildiğimi zannediyorumdur. Güçlü olmaya gayret ediyorum demek sanırım daha doğru olacak. En azından yaşayabiliyorum ve akıl sağlığım hala fena değil.. Demek ki o kadar da zayıf bir insan değilmişim. Dünya’ya gözümü açabildiğim her yerden bakmaya çalışıyorum. Fakat bazen feci halde kendi iki gözümde tıkanıp da kalabiliyorum. Şöyle demeli: başkalarının gözünden bakabilecek gücü bulduğum her fırsatı değerlendiriyorum. Hatta kendi bakışımı aldatırcasına yapıyorum bunu. Beni yoran, güçsüz kılan şeylerden biridir bu. Aynı oranda da güçlendiren. Bir de hayatın yaşattıkları, benim yaşamayı seçtiklerim var. Onların sonuçlarıyla da geçinip gidiyoruz işte….tek bildiğim şey, yazamayacağım ve şarkı söyleyemeyeceğim gün bile kendimi iyi hissedebileceğim şeylerin etrafımda olabilme ihtimaline sığınışımdır…
**********
Sizi dinlerken duygusal bir hesaplaşmaya gidiyor insan. Sevgiye, duygulara dönük mü yaşıyorsunuz yoksa kaptırıp giden kalabalıktan mısınız?
Keşke kaptırıp gitsem….Önemsiz fakat en azından da herkes kadar önemli biriyim. Ben de o kalabalıklardan biriyim. Hissettiklerim, ve içimde yaşadığım her şey uğruna her sabah uyanıyorum. Bu biterse sanırım bende kalabalık olup kaptırıp gideceğim. Şimdilik bu hal benden biri ve benden olmaya devam etmesini diliyorum. İçimde bir yerlerdeyim ve oralar benim için yaşama tutunabilme nedenim.

Şimdiden ilginiz için sonsuz teşekkürler....

Ne demek…keyifti….

- - -
Sarphan Uzunoğlu

Son Rockstar: Kaan Tangöze

2008-09-01T10:26:00.000-07:00

Çok karanlık bir adam değil bahsedeceğim insan.. Aksine defalarca karikatürize edilmiş, arkadaş topluluklarında taklidi yapılan, askere gittiğinde verdiği poz da sevgilileri de haber olan bir rockstar: Kaan Tangöze...

Kurt Cobain mi?

Önce şu yerli Kurt Cobain saçmalığıyla başlayalım. Öncelikle sahne şovları benzese de Kaan'ın kullandığı vokal tarzı doğu vokalin domine olduğu bir tarz; ayrıca emprovizasyon sırasında her ne kadar grunge köklü bir grup olsalar da blues'a kayan bir tarzları olduğunu kimse inkar edemez.

Gelelim Askerlik Konusuna:

Rockstar askere gitmez gibi bir tezi olan insanlar var aramızda. Sanırım askerliğin zorunlu olmadığı ülkelerden devşirilmiş rockstar kavramı onların biraz da zihinlerine işlemiş. Ayrıca en alakasız tiplerin bile ellerinde bazukayla fotoğrafı olurken bu kadar rahat ve zaten gerektiğinde şarkı sözleri,tutumuyla dünyaya muhalif olan bir adamı elinde silahla verdiği herhangi bir pozdan dolayı yargılamak tek kelimeyle insafsızca..

ŞARKI SÖZLERİ

Duman'ı ortaya çıktıkları dönem de dahil olmak üzere bir ekol haline getiren özellikle depresifliği arabeske yoran söz yazımlarıydı; ancak ne bayağı bir arabesk ne de metalik bir depresiflik söz konusuydu. İkisini bir potada eritmekse amaç, evet budur denebilir.

Özellikle Belki Alışman Lazım (BAL) albümündeki söz yazımı o dönem lisede olan biz fanilerin lise hayatını derinden etkilemişti. Hatta bir dostum bana "Bal'daki gibi bir aşk lisede olur abi..." dediğinde başımı sallamanın ötesinde tüm yüreğimle O'na katıldığımı hatırlıyorum.

Oje'deki hafif mizah ve erotizmin tadını bugün aynı tadı yakalamaya çalışan İsmail YK şarkılarında bulamazsınız. Çünkü Oje bana kalırsa sanattır. Kaan Tangöze ise Türkiye'deki en iyi Rock söz yazarlarından ve vokallerden biri. Bazen "Haberin Yok Ölüyorum"'u Birol Namoğlu ile söyleyip bünyeleri toplu ölüme sürükleyecekleri bir konser hayal ediyorum. Böyle bir ölüme hayır diyebileceğimi sanmıyorum...

SİYASİ DURUŞ

Duman sanıldığı kadar apolitik bir grup değil. Mor ve Ötesi'nin tırt siyasi duruşu ve Genç Siviller'le omuz omuza davalarının haricinde bunu şarkılarıyla en iyi şekilde yapıyor Duman..

Dönek,Masal,Manası Yok,Özgürlüğün Ülkesi ve hatta Geçmiş Olsun bana göre bir hayat duruşunun ve protestonun en güzel örneklerinden bir kaçıdır.

Kaan Tangöze bunu çok iyi beceriyor.

çizim gülkendine tarafından yapılmıştır.

En sevdiğimiz üç insandan üçü de olan Tayyip'im ve CumhurbaşkanıNız

2008-09-01T09:03:00.001-07:00

Az kaldı efendim... Anıtkabir'den Atatürk'ü kaldırıp kendileri yatacaklar.

Birol Namoğlu Portresi

2008-09-01T08:13:00.000-07:00

Çok uzun zaman oldu O’nu tanıyalı. Hikayeler anlatılıyordu o dönem. Sesini herkesinkinden ayırt edebiliyordum. İçime bu kadar rahat bıçak saplamasına anlam veremiyordum. Her şarkı sözünde bir yaramızı deşmesini haksızlık olarak görüyordum. Kendimizi aradığımız bir dönemdi belki, liseydi. Kulaklarımızdan sesi eksilmesin istedik hep, karışmasın kimseler dedi, o dönem dünyada yazılmış en güzel şarkı olduğunu düşünüyordum karışmasın kimseler’in.

Gripin çok sağlam bir ekipti. Belki de benim en sevdiğim yanı buydu. Biz dostluklarımızda her gün birbirimizi eskitirken, onlar daha da büyüyor daha sıkı duruyorlardı. Hatta BN’nin deyimi ve KT’nin sözleriyle “bak hala burdayız” ekibindendi onlar.

Gün geldi bir hayranlık halini aldı bende… Mail attım, beraber fotoğraf çektirdim.. Yetmediğini gördüm. I wanna be Birol Namoğlu haline gelmişti bir süre sonra. Tüm yazdıklarını takip ediyordum. Sözlükte, kendi sitesinde peşinden gidiyordum ayrıntılarının. Beğendiği şarkıları dinlerken, yaşanmışlıklarının haritasında buldum kendimi.Sonra kendi haritama baktım. Her insanın geçtiği yollardan geçişini, uzun mesafe ilişkisinin yaralarını gördüm yüzünde.

Kendi filmimde kendime biçtiğim rollerin benzerini oynuyordu kendi ömründe.. O da kendi hayatının kahramanıydı aslında, biz ise o filmi onun rızasıyla izleyen sevenleri..

O ne kadar merak ediyorsa Pearl Jam’in solistinin beresinin akıbetini bizim de merak ettiklerimiz var elbette… Tanrı yolunu açık etsin koca yüreği sesine yansıyan adam..

Star Wars The Clone Warss

2008-08-31T11:24:00.000-07:00

Bu bir animasyon filmidir… Her şeyin ötesinde bunu belirtmekten büyük keyif duyuyorum, çünkü bir çok bu tarz filmin daha yapılmasını isteyenlerdenim. Bunun boku çıkarılmış bir modadan farklı, sıradışı bir akım olduğunu düşünüyorum.

Star Wars bana kalırsa tarihin en iyi serisidir. İki üçleme de birbirinden güzel, olay örgüsü bakımından eşsiz ve izlenmeye değerdir. George Lucas, Star Wars’ı endüstrileştirme döneminin son ürününü dünyanın Tim Burton gibi dehalar sayesinde yükselen Animasyon Trend’ine katılarak veriyor. Star Wars Klon Savaşları bir Jedi’larla Sith’lerin mücadelesinin küçücük bir kısmını harika efektlerle ele almış süper bir film.

Her şeyin ötesinde Türk izleyicisi Obi Wan Kenobi’yi filmlerdeki orjinal sesinden dinleyecekler. Obi Wan ve Anakin’le Anakin’in yeni padavan’ı Asokha da izleyiciyi mest edecek gibi duruyor. Jedi’larda artan kibirin Asokha’ya yansıması da bu filmin göze çarpanlarından. Grafik olarak bekleneni veren Star Wars The Clone Wars her şeyin ötesinde eğlencelik bir filme göre çok iyi.

Biraz daha Star Wars öyküsü istiyorum diyenler için ideal bir film olmuş bu. Zaman seçimi doğru mudur yanlış mıdır vizyon için bilinmez ama en kısa zamanda Klon Savaşları’na gidip zekanın en iyi biçimde kullanıldığı içine bir sürü hinliğin de eklendiği bu filmi izlemek lazım

türk e-dergi eylül 2008!!!

2008-08-29T15:47:00.000-07:00

40. sayıda editörlüğünü üstlendiğim türk e-dergi 5 eylül 2008 tarihinde
türk e-dergi.com adresinde.

Şimdilik içeriğe katkıda bulunanlar:

Mehmet Egemen Özkan
Alparslan Zengin
Sarphan Uzunoğlu
Mehmet Eren Acararıcın
Tuygun Semerci
Utku Gürakar
Damla Şenol
Çağatay Özbek
Öncel Dilbaz
Beysim Öztürk
Onur Çağırıcı
Deniz Terzioğlu

Barack Obama: Başka Bir Sam Amca Mümkün Mü?

2008-08-29T13:29:00.001-07:00

29 Ağustos 2008 Türkiye Sınırları içinde büyük bir değişim yoktu. Neoliberal hükümet politikalarını değiştirmedi. Zengini daha zengin muhafazakarı radikal yapan sistemimiz de bir değişime uğramadı. Günden güne nedeni din değil çıkar olarak kapanan insan sayısı azalmadı. CHP ve Deniz Baykal ne yazık ki hala var; oysa bugün beklenmeyen bir umut çıkageldi.

Amerika’yı bilirsiniz: ABD yani Amerika Birleşik Devletleri. Elbette ben anti-masoncu veya benzeri söylemlerle kafa şişirmeyeceğim. Hayatımda belki de ilk kez Amerika için seviniyorum bugün. Çünkü dünyanın kaderini değiştirmesinin mümkün olduğunu düşündüğüm bir adam konuştu bugün 84000 insanın karşısında: Barack Obama.

Belki de O’nu ilerde O’nu üzerinden değerlendireceğimiz konuşmasından alıntılarla değerlendirmek en doğrusu.

“Ekonomimiz, güvenliğimiz ve dünyamızın geleceği için başkan olarak kesin bir hedef koyuyorum : Önümüzdeki 10 yıl içerisinde, Orta Doğu’dan gelen petrole olan bağımlılığımız sona erecek. Orta sınıfın vergi yükü %95 azaltılacak.”

1980′den bu yana ABD politikalarının Amerikan Ekonomisi’nin açgözlülüğüne göre yönetildiğini görüyoruz. Baba ve oğul Bush döneminde en kanlı hale gelen bu politikalar birer kan politikasıydı. Bu 30 yıllık petrol bağımlılığının 26 yılında McCain’in yönetici kadroda olduğunun üstüne basıyor Obama. Peki McCain’e karşı böyle bir tez oluşturan Obama Irak hakkında ne düşünüyor. Obama kongre üyesiyken de savaşa en çok karşı çıkan ve red oyu verenlerden biriydi. Bush’un yaptıklarının %90′ı doğrudur diyen yeni cumhuriyetçi başkan adayına karşı şansı zaten bu konuda oldukça artıyor. Çünkü Amerika’da sav,aş karşıtlığı ve evsizlerin, fakirlerin sayısı inanılmayacak derecede artıyor. Bush yönetimine göre orta sınıf yıllık 5.000.000 $’ın altında geliri olan insanlardan oluşuyordu. Bu insanların vergileri %95 indirilecekse ben buna mucize derim… Bizde sadece “Haydar Baş”‘ın dillendirebileceği bu çılgınlık Obama ile hayal değil. Çünkü Obama gerçekten planları olan bir adam. Web sitesine girdiğinizde dünya üzerindeki tüm konular hakkında görüşleri ekibince ve stratejistlerince açıkça ortaya konmuş.

“Irak’la El Kaide Operasyonu’nun en ufak bir bağı yok. ABD vatandaşlarını o ölüm kuyusuna yollamak bir çılgınlıktı. Acaba bu karara onay verenlerin hiçbiri evlatlarını ölümün kucağına giderken ya da tabutlarıyla dönerken izlemek zorunda kaldılar mı?”

“Her geçen gün daha az para için daha çok çalışıyorsunuz, her geçen gün daha fazla bir kısmınız kendi evlerini satmak zorunda kalıyor, arabalarınıza binmek için benzine daha çok ödeyemiyor, kredi kardı borçlarıyla boğuşuyorsunuz. Bush’un politikalarını onaylayan ve arkasında duran biri var olan sistemi ne kadar değişebilir. Bush’un sistemini %90 uygulayacağını söyleyen bir adama değişen ve büyüyen bir Amerika yaratması için oy verilir mi? Değişim için %10 yeterli mi? Dick Cheeney ve Bush’a üçüncü kez Amerika’yı emanet etmenizi isteyecekler. Edecek misiniz”

Küresel ekonomik krizin boyutları zaten ortada olduğu dönemde sorulan bu soru tarihi bir sorudur. Amerika’yı değişime davet ediyor Obama…

Belki de başka bir dünya gerçekten mümkündür..

Status Quo: Nihat Genç

2008-08-15T13:06:00.001-07:00

Nihat gencSTATIKO NEDIR YA HALKI UYUTUYORLAR!!!
Yükleyen irfan3334

Aydın Doğan ve Fethullah'ın memesini emmek üstüne..

Cindy Sheenan: Savaş Karşıtı Anne

2008-08-13T04:16:00.000-07:00

Cindy Sheehan

Biz O'nun mücadelesinin tanıklarıyız...

Oğlu Irak'ta Mr. President'ın intihar politikası yüzünden öldüğünde bu ölümün olmaması için dua edenlerden sadece biriydi...

Oğlunu yitirmesinin ardından Bush'un çiftliğinin yanında kamp kurdu. O'nu her daim protesto etti. Cumhuriyetçilerin ırkçı ve saldırgan BOP projesinin bir parçası olmaktan hoşlanmıyordu.

Şimdi ise ABD'de kongreye girmeye çalışacak...

Savaşın kadınlar sayesinde biteceği Aristofanes'in tezinin ötesindedir belki de...

Taraf : Edì Bese Pkk

2008-08-12T02:25:00.000-07:00

Yorumlamakta güçlük çekiyor bazen insan. Bir yanda Kürt Sempatizanlığı’nın şahını icra eden Taraf, bir yanda attıkları manşet.

Manşet Akıl dolu… Edì Bese PKK.. Yasaklanmış Edì Bese (Yeter Artık) sloganını sahibine karşı kullanıyorlar.

Buradaki gazetecilik zekasına hayran kaldım; ancak savaşta ölen herkese insan diyen ve TSK mensuplarıyla PKK mensuplarını bir tutan Taraf’ın ne kadar taraflı (!) olduğu açık.

Biz onların dilinden konuşuruz. Her hafta bir DTP röportajı yayınlarız ve onları kucaklarız anlayışını seviyorum Taraf’ın; ama ONLAR’ın onaylamadığı bir savaşın faillerini savunmaları ne etik ne de mantıklı…

Gençliğe Bulaşanların Hazin Sonu ve Adibeah

2008-08-11T15:50:00.000-07:00

EDİBE SÖZEN GÜNDEME BOMBA GİBİ DÜŞTÜ. BİR FEEDBACK YAPAYIM DEDİM.

Bakalım neler istemiş bizden!

- Velinin eşlik etmesi haricinde, 18 yaşını doldurmamış çocuk ve gençler otellere, 16 yaşını doldurmamış çocuk ve gençler saat 22.00 - 05.00 arasında lokanta ve restoranlara giremeyecek.

- Kamuya açık diskolar, müzikholler, tavernalar ve saz evlerinde, veli eşlik etmeksizin 18 yaşını doldurmamış çocuk ve gençlerin bulunmasına izin verilmeyecek. Velisiyle gelen de en geç saat 24.00’e kadar kalabilecek. Uymayan işletmelerin sahip ve mesul müdürlerine, bir yıla kadar hapis cezası verilecek.

- Kamuya açık bir etkinlikte ya da ticari bir işletmede (Sergi, Tiyatro, Sinema vs) çocuk ve gençlerin bedensel, zihinsel ve ruhsal sağlıkları için bir tehlikenin söz konusu olması halinde, yetkili makam, tehlike ortadan kaldırılıncaya kadar katılımı yasaklayabilecek. Yasağa uymayan işletmelerin sahip ve mesul müdürlerine, bir yıla kadar hapis cezası verilecek. Gencin söz konusu yeri terk etmesine hükmedebilecek ya da ebeveynlerine teslim edebilecek.

- Çocukların ve gençlerin sağlıklı ruhsal ve fiziksel gelişimleri için, gazete ve dergilerin şiddet ve cinsellik içeren yayınlar yapmaları yasaklanacak. Yasağa uymayan yayın kuruluşlarına 6 aylık cirolarından az olmamak üzere para cezası uygulanacak ve mesul müdürleri hakkında bir yıla kadar hapis cezası verilecek. Yasağa uymamanın süreklilik arz ettiği hallerde, bu yayın kuruluşlarının yayın izinleri iptal edilecek.

- Pornografik yayın yapan dergilerin, kapalı kırmızı poşette, ağızları dikişli olarak satılmaları zorunlu olacak. Bayiler bunları satarken, tüketicinin TC kimlik numarası ve imzasını alacak, bu numaraları her ayın sonunu takip eden ilk hafta içinde Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü’ne yazılı beyanla verecek. Pornografik içerikli DVD, VCD, video gibi görüntü taşıyıcıların üretilmesi, ithalatı, ihracatı ve iç piyasada satılması izne bağlı olacak. Bu sektörde faaliyet gösteren işletmeler, satış yaptıkları noktaları ve bayi listelerini içeren noter onaylı özel bir defter tutacak. Pornografik içerikli görüntü materyallerini satan işletmeler de, sattıkları materyallerin karşılığında tüketicinin TC kimlik numarası ve imzasını alacak, aynı şekilde Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü’ne yazılı olarak verecek.

- Devlet, gençlerin sağlıklı ve dengeli gelişimi için, her seviyedeki okulda, her dine mensup öğrenciler için ibadethane alanı kurmakla yükümlü olacak. Bu sorumluluk, özel okullar ve vakıf üniversitelerinde, işletme sahibi / mütevelli heyetlerine verilecek.

- İnternet kafe ve internet bağlantı hizmeti veren her tür işletmeye 18 yaşından küçüklerin girmesi yasaklanacak. Yasağa uymayan işletmelerin sahip ve yöneticileri hakkında bir yıla kadar hapis cezası uygulanacak.

BENce:

Buradan ders çıkarması gereken %47′lik kesim demeyeceğim.

Aşırı laik(çi) - Perihan Mağden’den arak terimdir - bir sistem aşığı değilim; ancak bu laiklikle bağdaşmayan laik sistem bile gençlerin din vicdan hürriyetlerine daha bağlı ve hatta bunun üstüne şekillenmiş bir sistemdir.

Edibe hanım bu blog’u okumak zorunda değil, sen oku ben bağırayım diye yazdım zaten.

Şimdi demokratikleşme paketi gündemde!

AB ne oldu sahi?